Ik heb het zeker gezien Dan Bradley’s remake uit 2012 van “Red Dawn” maar veel kan ik er niet over vertellen. “Red Dawn” is een onbelangrijke film, een film die door het menselijk brein kan gaan zonder enig geheugenresidu achter te laten. Het is vaag vermakelijk terwijl je ernaar kijkt, maar er zullen geen personages, geen momenten, geen echte thema’s uit de bioscoop worden gehaald als het eindigt. Het was een van de vele onverstandige remakes die halverwege de jaren 2000 en begin 2010 in de bioscoop verschenen. “Red Dawn” werd afgewezen door critici en gemeden door het publiek. Het kreeg slechts 15% goedkeuring Rotte tomaten (gebaseerd op 143 beoordelingen), en bracht minder dan $ 51 miljoen op met een budget van $ 65 miljoen.
Het enige dat sommigen zich misschien herinneren van de remake van “Red Dawn”, was hoe deze de oorsprong van zijn centrale antagonisten moest veranderen. Bradley’s film gaat over een kleine gemeenschap in Spokane, Washington die plotseling en onverwacht wordt binnengevallen door het Noord-Koreaanse leger. In een proloog wordt op niet erg overtuigende wijze uitgelegd dat het Amerikaanse leger verzwakt is door te veel conflicten in het buitenland, waardoor steden als Spokane kwetsbaar zijn voor invasies. De film volgt een soldaat genaamd Jed (een pre-Thor Chris Hemsworth) terwijl hij een groep onvoorbereide burgers, voornamelijk middelbare scholieren, leidt in een aanval op de binnenvallende Noord-Koreanen.
Maar “Red Dawn” werd gefilmd met Chinese aanvallers, niet met Koreaanse. Omdat ze zich realiseerden dat ze hun potentiële Chinese publiek niet wilden vervreemden, gebruikte MGM uitgebreide postproductietrucs en VFX om ze in Noord-Koreanen te transformeren. De film werd opgenomen in 2010, maar de release werd uitgesteld tot 2012.
Het mag geen verrassing zijn dat John Milius, de regisseur van de originele ‘Red Dawn’ uit 1984, een hekel had aan de remake. Dat zei hij in een interview in 2010 met Los Angeles Times.
John Milius vond dat het opnieuw maken van Red Dawn een vreselijk idee was
Het origineel “Red Dawn” (de eerste film met de classificatie PG-13!) kwam uit tijdens de regering van Ronald Reagan, toen de VS een lange periode van conservatisme doormaakten. De Amerikaanse militaire macht werd vaak luid aangeprezen in films uit deze tijd, waarbij “Red Dawn” een van de luidste trompetten van de trend was. Het origineel speelt zich af in Calumet, Colorado en volgde de tienerpersonages van dichterbij terwijl ze een aanval afweerden door binnenvallende Sovjets. De Sovjets kregen ook gezelschap van Cubanen en Nicaraguanen, waardoor een gemene supergroep van anti-Amerikaanse boemans ontstond. “Red Dawn” gaat niet alleen over vindingrijke tieners die vechten tegen kwade Commies, maar ook over chauvinistische gerechtigheid.
De remake miste de rechtvaardigheid en politieke basis. De politiek van het origineel is niet bepaald verantwoordelijk, maar dat was tenminste een ethos.
Milius vond dat het niet nodig was om “Red Dawn” in 2010 te maken, omdat zijn film nog steeds een bruisende actiefilm was waar iedereen aan mee kon doen. Milius had de remake destijds niet gezien, maar hij had het script gelezen en haatte het. In zijn woorden:
“Ik vind het stom om te doen. (Mijn) film is nog niet zo oud. (Het script van de remake) was verschrikkelijk. Er hing een raar gevoel aan. Ze waren fans van de film, dus stopten ze er dingen in waarvan ze dachten dat ze leuk waren. Het gaat over leuke actiescènes en heeft niets met een verhaal te maken.”
In feite ontbreekt het verhaal van de remake van “Red Dawn” het meest. De filmmakers concentreerden zich op de directheid van de actie en de spanning van het scenario in plaats van zich te concentreren op het verhaal of de politiek. Als de antagonisten van een film tijdens de postproductie kunnen worden veranderd, is dat een duidelijk teken dat een film niet zo politiek is als hij denkt.
