We moeten AI op de juiste manier onderwijzen. En er is geen tijd te verliezen

Amerikanen hebben het merendeel van onze leerlingen slordig lesgegeven in lezen en rekenen. Onze resultaten vergeleken met andere landen – de meeste met minder middelen – zijn dat ook geskydiven.

Als wetenschapper probeer ik oplossingsgericht te blijven. Om ervoor te zorgen dat we de curve ombuigen en de toekomst veranderen, moeten we eerst toegeven dat we onze studenten in de steek hebben gelaten. We staan ​​aan het begin van een nieuw onderwijstijdperk: het tijdperk van kunstmatige intelligentie. En het is onmogelijk dat we het in dit nieuwe tijdperk goed zullen doen als we nog steeds worstelen met het vorige.

Als aangeboren optimist hoop ik dat als het gaat om het onderwijzen van AI – ik bedoel dit in de breedste zin van het woord, veel verder dan de praktijk van coderen – dat we van onze fouten zullen leren en het deze keer goed zullen doen.

Mijn genetische positiviteit wordt versterkt door twee recente ontwikkelingen die belangrijke mijlpalen zijn in het opbouwen van een nationale consensus om ervoor te zorgen dat we generatieve AI-vaardigheden en -wijsheid creëren.

Uitvoeringsbesluit van het Witte Huis

Het uitvoerend bevel van Trump spreekt rechtstreeks over de existentiële behoefte van ons land om ‘de vaardigheden en het begrip te cultiveren om de volgende generatie AI-technologie te gebruiken en te creëren’. Bij de uitgifte ervan schreef ik een kolom prijst zijn bedoeling. Maar ik merkte ook op, als president en CEO van het Center of Science and Industry (COSI), bestuurslid van de National Academies of Sciences en een levenslange voorstander van STEM, dat EO onvoldoende was: we kunnen AI niet onderwijzen zonder ook kritisch denken, ethiek en wijsheid te onderwijzen.

Sindsdien ben ik gevraagd om lid te worden van de White House Task Force on AI Education, die de implementatie van de EO begeleidt en ook publiek-private partnerschappen opzet met toonaangevende belanghebbenden op het gebied van AI. COSI maakt deel uit van deze groep en wij hebben het beleid van president Trump ondertekend tillen om te investeren in AI-training.

Ik woonde onlangs een bijeenkomst bij van de Task Force on AI Education van het Witte Huis, waar de onverbiddelijke verbinding tussen nationale veiligheid, economische welvaart en AI-vaardigheden het dominante thema was. Ik zou het als volgt samenvatten: “We moeten winnen – en we moeten de wereldleider zijn op het gebied van kunstmatige intelligentie om Amerika aan de top te houden.”

Ja – maar hoe?

De staat Ohio creëert een nieuwe ochtendstaat

Na de bijeenkomst keerde ik terug naar Ohio, waar dat wel het geval is nam deel aan het AI-gesprek in grootse stijl. Ohio is de eerste staat die van elk schooldistrict eist dat het formeel beleid aanneemt om het gebruik van kunstmatige intelligentie op scholen te regelen.

Simpel gezegd: EO moedigt dit aan schaal– dat AI-onderwijs een prioriteit moet zijn. De Ohio-verordening daarentegen dringt aan Hoe. Het is gebaseerd op de erkenning dat onze scholen de technologie van de toekomst zullen onderwijzen, en vereist dat de complexe nuances ervan worden onderwezen Hoe bepaald en aanvaard.

Chris Woolard, Chief Integration Officer bij het Ohio Department of Education, beschreef de uitdaging als het creëren van nieuwe ‘waarborgen’, waaronder basisregels voor privacy, gegevenskwaliteit, ethisch gebruik en academische eerlijkheid. En het allerbelangrijkste: “Wat zijn de kritische denkvaardigheden die studenten nodig hebben.”

Verder dan alleen beheerd, geleerd

Ik prijs wat Ohio heeft gedaan. Maar er is nog een lange weg te gaan.

Het ontwikkelen van fundamentele pedagogische technieken voor het onderwijzen van kunstmatige intelligentie, zonder basislijn, zonder historische gegevens en zonder proeven, is verre van triviaal. In feite is het enorm ingewikkeld, zoals we hebben gezien uit ons onvermogen om STEM effectief te onderwijzen. Het wetgevingskader van Ohio, dat andere staten zouden moeten volgen, zal de creatie van nieuwe praktijken en maatstaven met zich meebrengen en zal een grote gevoeligheid en nuance vereisen, aangezien elk afzonderlijk aspect van het onderwijs kan worden bewapend in onze onmiskenbaar beladen wereld van cultuuroorlogen.

Maar we kunnen leren van onze fouten. De zogenaamde hele taal – versus klanken – ineffectief voor de 20% van de kinderen met dyslexie. We moeten alle kinderen naar de toekomst brengen, en om dat te doen moeten we ervoor zorgen dat AI-vaardigheden een kernkenmerk van onderwijssucces worden. Interessant genoeg kan AI hierbij helpen

Het onderwijzen van AI is als het ontwikkelen van AI. Soort van

De snelle ontwikkeling van kunstmatige intelligentie komt voort uit het proces van ‘het trainen van het model’; het is de manier waarop de grote taalmodellen (LLM’s) op een iteratieve en gerichte manier leren en verbeteren. Maar het is in veel opzichten ook een zwarte doos, wat niet het geval kan zijn met de manier waarop we AI op onze scholen onderwijzen. Alleen transparantie en voortdurende verbetering kunnen ervoor zorgen dat onze leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs de vaardigheden ontwikkelen die nodig zijn om te slagen in een veranderend personeelsbestand.

Niets van dit alles zal gemakkelijk zijn. AI vertegenwoordigt een diepgaand keerpunt; EO is breed en conceptueel, terwijl onze grondwet de verantwoordelijkheid voor onderwijs aan de staten toewijst. Maar niets is belangrijker, en ik moedig docenten overal ter wereld aan om samen te komen en samen te werken.

Wat hun missie nog uitdagender maakt, is dat AI voortdurend en zo snel verandert. Dus degenen die het onderwijzen moeten het ook dienovereenkomstig kunnen veranderen. Maar onderwijsnormen hebben de neiging vast te liggen. Het is al moeilijk genoeg om ze in te stellen, laat staan ​​om wendbaarheid en reactievermogen in te bouwen.

Ik kijk ernaar uit om samen te werken met docenten en te blijven deelnemen aan de AI Task Force, om normen en barrières te helpen ontwikkelen die net zo responsief en dynamisch zijn als AI zelf. Het is inderdaad nu de tijd.