Voor het grootste deel Bot tempel is een veel vrolijker film dan zijn voorganger, 28 jaar later. Het is eigenlijk een ontmoetingsfilm tussen de goede Dr. Kelson (Ralph Fiennes) en de Alpha Infected die hij “Samson” (Chi Lewis-Parry) heeft genoemd. Maar één scènetip Bot tempel in een gebied van brutaliteit als geen andere film 28 dagen franchise heeft zelfs geraakt. Het is een scène die op de proef wordt gesteld 28 jaar later: De bottentempel’s R-rating en kantelt de film naar het splatterfilmgenre. En opmerkelijk genoeg is dit de enige scène waarin geen Infected voorkomt.
Regisseur Nia DaCosta was zich er terdege van bewust dat dit een reeks was die de film kon maken of breken – en waarschijnlijker het publiek zou kunnen kraken. Ze ging dus voorzichtig te werk als het ging om hoe wreed ze kon zijn, maar geeft toe dat het ‘zwaar’ was.
Waarschuwing! Spoilers vooruit 28 jaar later: De bottentempel.
“shirts uit”
Nia DaCosta en Jack O’Connell op de set Bot tempel.
Sony-foto’s
Tegen de tweede helft van Bot tempelSir Lord Jimmy Crystal (Jack O’Connell) en zijn “vingers” zijn een boerderij binnengedrongen en hebben de familie die daar woont gegijzeld. Nadat ze met hun emoties hebben gespeeld, pakken ze hun gijzelaars op in een schuur en binden ze vast. Dit is waar Sir Lord Jimmy het angstaanjagende bevel geeft: ‘Trek hun shirts uit.’
De Fingers zijn de komende uren bezig met het villen van de gijzelaars, sommigen met hun blote handen, anderen met messen of botte instrumenten. Het is een aangrijpende, gruwelijke reeks die een deel van het bloedvergieten op het scherm laat zien, maar soms het bloedvergieten wegneemt om te laten zien dat Spike (Alfie Williams) naar buiten vlucht om te braken, waarbij alleen het geschreeuw van de slachtoffers verwijst naar de verschrikkingen die binnen plaatsvinden. Maar het toont net genoeg sluier om je maag te laten draaien – iets waar DaCosta zegt dat ze heel voorzichtig mee was.
“Met die reeks die we echt moesten uitzoeken, want het gaat om de brutaliteit, om de vreselijke keuzes te zien”, vertelt DaCosta. Omgekeerd. “Omdat je zoveel schoonheid als er in het verhaal van Kelson en Samson in evenwicht moet brengen, moet je diezelfde brutaliteit vinden. Omdat ik denk dat het punt in zekere zin is hoe moeilijk het is om hoop vast te houden vanwege hoe verschrikkelijk de wereld is.”
Maar zelfs op de pagina (geschreven door Alex Garland) zegt DaCosta dat de scène moeilijk was om uit te voeren. “Mensen zeiden: ‘Verdomme.’ Omdat mensen worden opgelicht. Eerlijk gezegd is het anders als je iemand neerschiet, neersteekt of zelfs onthoofdt. Vilden is marteling.”
Maar daarom was het belangrijk voor DaCosta om de drempel te vinden – een les die ze leerde tijdens het maken van haar horrorfilm uit 2021 Snoepman. “Met villen kun je helemaal wegtrekken, maar alleen al de gedachte aan wat er gebeurt en het zien ervan op de achtergrond heeft echt impact”, zegt ze. “Dus we moesten gewoon blijven moduleren, we moesten blijven bewerken, we moesten blijven bedenken: ‘Oké, we willen dit effect hier, maar we willen er ook zeker van zijn dat we er niet van genieten.’
Daarom schilderde ze af dat het villen zelfs zijn tol eiste van de vingers die de straf uitdeelden. “Deze opname is zo walgelijk, maar nadat de huid op de grond valt, wil je dat Jimmy Jones (gespeeld door Maura Bird) in een andere kamer zijn hoofd stoot, en dan zie je dat iemand anders erdoor getroffen wordt”, zegt DaCosta. “Je denkt: ‘O ja. Het is eigenlijk niet natuurlijk voor hen, maar ze hebben hun menselijkheid een beetje verpand omdat het hen een veilig gevoel geeft in de sekte waartoe ze behoren.’
Het was dat ‘evenwicht dat ik probeerde te vinden, maar het is moeilijk. Het is moeilijk’, zegt ze.
Jimmy Savile van alles
De beelden van huid die op de grond flopte en ingewanden die naar buiten hingen, waren gelaagd met beelden van kinderen gekleed in trainingspakken en haveloze blonde pruiken – kostuums die het kenmerkende uiterlijk van Jimmy Savileeen geliefd figuur op de kindertelevisie die na zijn overlijden in 2011 als verslaafde werd ontmaskerd. Maar in 2002 stond de tijd stil in de wereld van 28 jaar lateren de ironie ontgaat Sir Lord Jimmy Crystal en zijn volgelingen (die in zijn sekte ook allemaal Jimmy worden genoemd).
De ondergang van Savile was algemeen bekend in Groot-Brittannië, maar minder in de VS. DaCosta weet dat het als Amerikaanse misschien vreemd voor haar leek om deze film, die zo sterk op ‘de Jimmys’ draait, te regisseren. Maar DaCosta groeide ‘af en toe’ op in Groot-Brittannië, wat haar volgens haar een ‘uniek’ perspectief gaf dat ze nuttig vond.
“Ik woonde toevallig in Groot-Brittannië in de tijd dat alle verschrikkingen over het leven en de keuzes van die persoon naar buiten kwamen. Dus ik begreep dat, maar het maakt deel uit van een groter ding dat we doen, namelijk de corruptie van de kindertijd”, zegt DaCosta.
“Het is dus interessant om Amerikaan te zijn, maar dit zeer Britse verhaal te vertellen. Maar door mijn kennis, mijn ervaring en mijn familie voelde ik me er dichter bij”, besluit ze.
