Iran plant een permanente breuk met het mondiale internet, zeggen activisten | Iran

Volgens Iraanse activisten voor digitale rechten is Iran van plan om permanent de verbinding met het mondiale internet te verbreken en alleen mensen toe te staan ​​die door het regime zijn doorgelicht.

“Er wordt gewerkt aan een vertrouwelijk plan om van internationale internettoegang een ‘overheidsprivilege’ te maken”, aldus iemand rapport van Filterwatch, een organisatie die toezicht houdt op de Iraanse internetcensuur, daarbij verwijzend naar een aantal bronnen in Iran.

“Staatsmedia en regeringswoordvoerders hebben al aangegeven dat dit een permanente verschuiving is en waarschuwen dat onbelemmerde toegang na 2026 niet meer zal terugkeren.”

Volgens het plan zouden Iraniërs die een veiligheidsmachtiging hadden of de overheidscontroles hadden doorstaan, toegang krijgen tot een gefilterde versie van het mondiale internet, zegt Amir Rashidi, het hoofd van Filterwatch. Alle andere Iraniërs zouden alleen toegang hebben tot het nationale internet: een binnenlands, parallel internet afgesloten van de rest van de wereld.

De voortdurende afsluiting van het internet in Iran begon op 8 januari na twaalf dagen van escalerende protesten tegen het regime. Duizenden mensen zijn dat geweest gedoodondanks de demonstraties lijkt te worden vertraagd onder het gewicht van een brute impact.

Slechts beperkte informatie filtert het land uit vanwege de black-out, een van de meest voorkomende de ernstigste internetuitval in de geschiedenisdat duurde langer dan de Egyptische internet-shutdown in 2011 tijdens de protesten op het Tahrirplein. Een woordvoerder van de regering heeft dit naar verluidt tegen Iraanse media gezegd dat het internationale internet zou worden afgesloten tot tenminste Nowruz, het Perzische Nieuwjaar, op 20 maart.

Een voormalige functionaris van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken die zich bezighield met internetcensuur zei dat het idee dat Iran zou kunnen proberen een permanente breuk met het mondiale internet te bewerkstelligen “plausibel en beangstigend” was, maar ook duur.

“Het is niet uitgesloten dat ze dat zullen doen, maar als ze zien dat deze situaties zich ontvouwen, zullen de economische en culturele impact enorm groot zijn. En ze kunnen hun hand overspelen.”

Rashidi zei: “Het lijkt erop dat (de autoriteiten) tevreden zijn met het huidige niveau van internetconnectiviteit en zij geloven dat dit soort afsluiting hen heeft geholpen de situatie onder controle te krijgen.”

De huidige sluiting van Iran is het resultaat van een zestien jaar durende poging om de controle van het regime over het internet van het land te versterken. Eén kant van deze inspanning betreft a verfijnd systeem om internetverkeer te filteren, zodat een select groepje toegang krijgt tot het wereldwijde internet en alle anderen blokkeert – een praktijk die bekend staat als whitelisting.

Deze witte lijst werd waarschijnlijk mogelijk gemaakt door technologie geëxporteerd door China, zeiden onderzoekers die zich concentreerden op het Iraanse internet bij Project Ainita en de Outline Foundation, die vroegen om niet genoemd te worden vanwege Iraanse represailles tegen onderzoekers op het gebied van digitale rechten. Dit wordt mogelijk gemaakt door middleboxes met hoge capaciteit, apparaten die op netwerkkabels kunnen worden aangesloten om internetverkeer te monitoren en te manipuleren. Systemen die nu in de handel verkrijgbaar zijn, kunnen worden opgeschaald om autoriteiten in staat te stellen het internetverkeer tussen landen te inspecteren – waarbij individuele gebruikers worden bespioneerd en websites, protocollen en bepaalde VPN-tools worden geblokkeerd.

“In principe is er censuurapparatuur aanwezig op elk netwerk, en de overheid kan verbindingen in beide richtingen voorkomen”, zeiden ze.

De andere kant hiervan is het nationale internet van Iran, dat alleen binnen het land toegankelijk is. Het staat alle Iraniërs toe een handvol websites en applicaties te gebruiken die speciaal door het regime zijn gebouwd, inclusief Iraniërs berichtendienstenzoekopdracht motorennavigatie-apps en a videostreamingdienst vergelijkbaar met Netflix. Het wordt gecontroleerd en heeft vrijwel geen links naar het bredere internet.

Iran werkt sinds 2009 aan een nationaal internet, nadat de autoriteiten het internet kortstondig hadden afgesloten tijdens massaprotesten na de herverkiezing van Mahmoud Ahmadinejad en zich realiseerden dat een grootschalige sluiting extreme kosten met zich meebracht.

“Ze trokken letterlijk zonder nadenken de stekker eruit. Dat hadden ze nog nooit eerder gedaan”, aldus de onderzoekers van de Outline Foundation en Project Ainita. “En het heeft feitelijk het hele internet verwoest, en het heeft ook veel dingen aan hun kant beschadigd.”

In 2012 had de overheid dat wel gedaan gevestigd de Hoge Raad voor Cyberspace en begon plannen te maken voor een gefragmenteerd, binnenlands internet. In de loop van de tijd begonnen de autoriteiten hun internet-uitschakelingen te verfijnen door diensten als Facebook, Twitter en Google te blokkeren tijdens de protesten van 2012, maar andere economisch waardevolle diensten draaiende te laten.

In de tien jaar die volgden gebruikten de Iraanse autoriteiten een ‘wortel-en-stok’-aanpak om onlinebedrijven, banken en internetproviders te dwingen hun belangrijkste infrastructuur – datacentra en kantoren – binnen het land te verplaatsen, aldus de onderzoekers van Project Ainita en Outline. De autoriteiten gaven belastingvoordelen aan degenen die dat wel deden, en verboden degenen die weigerden in Iran te werken.

In 2015 gebruikte een groep onderzoekers Bitcoin om servers te kopen ruimte in Iran en begon de IP-adresruimte van het land te scannen; het bereik van adressen die zijn toegewezen aan apparaten in een netwerk.

Ze deden een verbazingwekkende ontdekking: Iran bouwde een thuisverbonden internet dat volledig was gescheiden van de buitenwereld, waarbij dezelfde protocollen werden gebruikt om het interne netwerk te verbinden met een bedrijfskantoor of thuis.

“Het is net alsof je op kantoor bestandsservers hebt of HR-systemen die, als je naar een koffiezaak gaat, ze niet kunnen bereiken omdat het zich in een intern netwerk bevindt. Het is onmogelijk om naar buiten te gaan”, aldus een van de onderzoekers.

Iran is daarin geslaagd. Het nationale internet is tijdens de protesten uitgevallen en is nu de enige optie die de meeste Iraniërs hebben om online te gaan. Het zal waarschijnlijk evolueren, maar het zal ontoegankelijk blijven voor externe gebruikers en geen verbinding hebben met het bredere internet.

De voormalige functionaris van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat de bevoegdheden die Iran de afgelopen dagen heeft onthuld met betrekking tot zijn vermogen om het internet te controleren aanzienlijk zijn; naast die van sommige andere autoritaire regimes die misschien hetzelfde zouden willen doen.

Maar het valt nog te bezien of Iran een nieuwe, permanente online realiteit kan creëren. “De digitale rechtengemeenschap heeft gelijk als ze alarm slaat. Maar de gevolgen hiervan zullen zeer ernstig zijn voor de Iraanse autoriteiten, die de verantwoordelijkheid zullen dragen voor de schade aan hun economie.”