Dsquared2 pleit voor sexy sneeuwkleding

Er is veel discussie geweest over welk modemerk als eerste een van de sterren van Heated Rivalry zou kunnen pakken, het in Canada geproduceerde homo-bromancedrama – met wat willekeurige hockeypartijen – dat de afgelopen zes weken een bonafide culturele sensatie is geworden. Een Gen-Z-gecodeerde, homo-erotisch beladen versie van wintersport klinkt helemaal in het straatje van Dean en Dan Caten. En ze zijn bovendien Canadees. Het was dus passend dat ze alle anderen op de post zetten en Hudson Williams – oftewel Shane Hollander, eigenaar van het veelbesproken huisje dat nu al op ieders zenuwen werkt – zover kregen om hun herfst/winter 2026 te openen. Dkwadraat2 show.

Zodra je de nep-slalomcatwalk van tevoren zag, wist je ongeveer wat er op de kaart stond. Of wist in ieder geval dat het geen verhandeling zou worden over praktische winterbovenkleding. Hoewel er natuurlijk veel breisels waren, en donsjassen en dubbellaagse cargo-jeans die bij het thema pasten, evenals gezwollen nylon pelsmutsen en een paar gigantische jassen en kragen van dik schapenvacht. Deze looks hebben dertig jaar lang altijd deel uitgemaakt van de Dsquared2-canon – ze werden deze keer geremixt, truien met intarsia’s van snowboarders of medailles (goud, duh), of het getal 64 – wat geen vijf jaar durende typfout was, maar eerder het jaar waarin het ontwerpduo werd geboren.

Naast de typische Dsquared2-kleding was er ook de typische Dsquared2-kleding, nou ja, ontkleed: ontblote middenriffen en hectares benen voor haar en gestripte, gespierde torso’s voor hem, in een krappe, sexy foto van sneeuwkonijntjes. Patagonië ontmoet Playgirl. Je hoeft tenslotte geen genie te zijn om iets te bedenken dat op puck rijmt, maar hier werd ook humor in de kleding geweven. Het was daar bij een groep jongens die verschillende ledematen vastvroren in lange onderbroeken als bovenkleding, in echte bovenkleding ‘berijpt’ met ijskristallen van bling en, voor een groot deel, in de hoeden van de gevangenen. Bijzonder leuk was een reeks avondkleding met pofmouwen en rokken afgewisseld met strakke pufferjassen en kogelvrije vesten die eruitzagen alsof Emanuel Ungaro in een opwelling de beslissing nam om in 1988 een coutureshow te creëren en te organiseren tijdens de Olympische Winterspelen van dat jaar. Zoals het toevallig werd gehouden in Calgary, Canada. Een nette aansluiting als die er ooit was. Het was ook echt een Olympische prestatie om modellen over een trap te zien navigeren (ze zagen er alleen uit alsof ze van ijs waren, maar toch) in hakloze laarzen met bandjes die een soort relatie hadden met wintersport. Toch waren ze geweldig.

Over deze spelen gesproken: de spelen van dit jaar staan ​​gepland voor februari in de bergen net buiten Milaan – de stad is voor deze gelegenheid voorbereid (en volgeboekt). Eerlijk gezegd was het klimaat perfect voor Catens luchtige en warmbloedige kijk op niet-zo-klassieke winterkleding.