Prototype Research Series 09 maakt deel uit van het onderzoeksprogramma van Stone Island. Deze serie is opzettelijk beperkt. Het heeft kleding die is gemaakt op manieren die normaal gesproken niet in fabrieken worden gebruikt. Dit keer concentreert Stone Island zich op breien. Ze gebruiken een manier om het te maken die luchtgeblazen lamineren wordt genoemd. Hierdoor is het breiwerk sterk genoeg om als laag te gebruiken. Stone Island’s Prototype Research Series 09 gaat eigenlijk over dingen uitproberen met breiwerk.
Het project begint met een soort vest. Het is gemaakt van katoen. Heeft een capuchon. Van dit vest worden honderd verschillende kledingstukken gemaakt. Elk kledingstuk heeft een kleur. Deze kleuren zijn gemaakt voor dit project. We hebben kleuren, zachte kleuren en kleuren die met elkaar gemengd zijn. Ze zijn allemaal gelijk. Dit maakt elk kledingstuk uniek. Het project gaat over op een bepaalde manier anders zijn, niet over het te veel veranderen van dingen. Het katoenen chenille vest met capuchon vormt de basis van het project en de verschillende kleuren maken elk kledingstuk speciaal.
Het waterdichte en ademende membraan blijft op een bepaalde manier aan het breisel plakken. Het wordt gedaan met een proces van drie lamineren. Het vest wordt op een etalagepop geplaatst die opgeblazen kan worden. Deze mannequin heeft een gecontroleerde warmte waardoor het membraan aan het vest blijft hechten. Wanneer dit gebeurt, ziet u mogelijk enkele onvolkomenheden aan het oppervlak. Deze onvolkomenheden zijn als een handtekening op elk waterdicht en ademend membraanvest en laten zien hoe het is gemaakt.
Het membraan is echt moeilijk te zien, dus je kunt nog steeds duidelijk de textuur van het garen, de kleur en hoe het vest in elkaar is gezet zien. Het waterdichte en ademende membraan is er nog steeds. Het staat de textuur en kleurdiepte van het garen niet in de weg. De mensen die dit ding hebben gemaakt, hebben veel aandacht besteed aan het ontwerp. Aan de ene kant hebben ze zakken die heel glad zijn en aan de andere kant zitten zakken zoals je ziet bij een kangoeroepak. Bij het aantrekken van de ritsen hebben ze ervoor gezorgd dat de randen mooi glad waren, zodat je kunt zien dat iemand dit met zijn handen heeft gemaakt en niet met een machine. De ontwerpbeslissingen zijn erg zorgvuldig.
De installatie op Stone Island Tortona vertaalt productielogica naar ruimtelijke taal. Geïnspireerd door rondbreimachines, ontstaat het apparaat door demontage en herconfiguratie. Draden vallen over je hoofd, opblaasbare vormen weerspiegelen het lamineerproces en kleding wordt in chromatische ringen tentoongesteld. Geluid versterkt het ritme van de productie en transformeert proces in omgeving.
