In het weekend sms’te ik mijn vriend Gemma…
“Het leven zou in deze stadia een beetje grijs moeten aanvoelen, nietwaar?” vroeg ik. Ik was van streek mijn laatste breuk; de donkere winter voelde eindeloos; en dingen waar ik normaal van genoot – een film kijken, een lange wandeling maken, dagdromen over reizen – voelden blah en oninteressant. Was ik depressief of gewoon… menselijk?
“Ja, je voelt je zeker grijs”, schreef ze terug. “Emoties zullen door je heen gaan en sprankelende emoties zullen ze dan vervangen. Koop vandaag wat delicatessenbloemen voor jezelf (persoonlijk maakt het een verschil) en een nieuwe douchegel die geweldig ruikt (opnieuw persoonlijk). De volgende keer dat ik je zie, zal ik je zo hard knuffelen dat je je zult verbazen over mijn rauwe kracht.”
Zoals Gemma altijd het beste weet, ging ik naar buiten, sjokte door de sneeuw en plukte roze bloemen (foto hierboven) uit de bodega. Ze bloeien inmiddels prachtig en staan heel vrolijk op de keukentafel.
Toen gingen Anton en ik op zoek naar een luxe body wash. Deze hier was de duidelijke winnaar – het ruikt zoooo lekker. En Gemma had gelijk: een missie met weinig inzet in de wereld, frisse lucht opsnuiven en naar vreemden glimlachen voelde krachtig.
Daarna gingen we terug naar huis om mee te spelen speedstack-bekerszoals we ontdekten Guinness World Records-museum een paar jaar geleden. We zijn extreem snelle bekerstapelaars geworden, en het beste is dat als je zorgvuldig kleine blauwe torens bouwt, je geen tijd hebt om erover na te denken iemand te missen.
Die avond nam mijn vriend Mo het over coole stickertjes visionboards maken…
…en wetende hoe goed het voelt om in een goed boek terecht te komen, dook ik erin deze aangrijpende roman die de relatie volgt tussen een vrouwelijke robot en haar menselijke eigenaar. Het onderzoekt thema’s als intimiteit, macht, seks en autonomie, en ik blijf tot middernacht op om het te lezen.
Ten slotte heb ik ooit gelezen dat wanneer je het uitmaakt met een romantische partner, je vaak de fysieke aanraking met de werkelijke persoon mist. Mijn vriend bood onlangs aan om over mijn schouders te wrijven terwijl ik tv aan het kijken was, en nu moet ik eraan denken om vrienden die in de toekomst iets meemaken een schoudermassage aan te bieden – het is zo’n geschenk!
Ik zag deze lippenbalsem in een winkel en ik moest erom lachen
Over het algemeen is het moeilijk om verdrietig te zijn – ik wou dat ik het kon overslaan – maar ik weet dat je door de storm heen moet rennen. Hoe gaat het met jou deze dagen? Wat vrolijkt jou op als je somber bent? Ik stuur de grootste knuffels naar iedereen (iedereen?) die er een nodig heeft. xoxoxo
PS Vier dingen die je tegen een vriend moet zeggen na een breukEn nog vijf opkikkers.
