Sinds de regering-Trump een paar weken geleden tweeduizend immigratieambtenaren naar Minneapolis heeft gestuurd, zijn de medewerkers van de kinderopvang zeer alert. Immigratieambtenaren hebben dat gedaan weergegeven in kinderopvangcentra in heel Minnesota, waardoor veel medewerkers in de kinderopvang bang zijn om op hun werk te verschijnen. Aanbieders van kinderopvang, die lange tijd te maken hebben gehad met financieringsproblemen en personeelstekorten, worden nu gedwongen uit te zoeken hoe ze hun werknemers kunnen beschermen en tegelijkertijd een belangrijke dienst aan gezinnen kunnen blijven bieden.
Tegenwoordig hebben veel van deze centra – volgens de kinderopvangcoalitie Kids Count on Us minstens vijftig aanbieders – hun deuren gesloten om deel te nemen aan een economische black-out in de hele staat wordt gebeld Dag van de Waarheid en Vrijheid. De collectieve actie is bedoeld om te protesteren tegen de aanwezigheid van ICE in de staat door alle economische activiteiten voor die dag stop te zetten.
Voor werknemers in de kinderopvang is de inzet hoog: een virale YouTube-video die in december de ronde deed, zette hen een doelwit op de korrel, waarbij werd beweerd dat door Somalië gerunde kinderdagverblijven fraude pleegden en publieke middelen misbruikten. De video is inmiddels ontkracht, maar de schade is al aangericht: de regering-Trump heeft een bevriezing van 10 miljard dollar aan federale financiering uitgevaardigd voor kinderopvang en sociale diensten in Minnesota, samen met vier andere staten. (Een federale rechter heeft de bevriezing voorlopig geblokkeerd en de staten in kwestie hebben een rechtszaak aangespannen tegen de regering-Trump.)
“Vanaf het begin waren kinderopvang en ICE-operaties zeer nauw met elkaar verbonden”, zegt Meredith Loomis Quinlan, directeur kinderopvang bij de belangenorganisatie Community Change. “Er zijn bedreigingen voor deze bevroren fondsen en tegelijkertijd zijn hun collega’s het doelwit van ICE. Deze kinderopvangaanbieders hebben echt samen gestaan - en de kinderopvangbeweging voor ouders en aanbieders is een echte kern (onderdeel) van wat er nu in Minnesota gebeurt.”
Velen van hen vinden het belangrijk dat ze terugvechten tegen zowel ICE als de dreigende dreiging van een financieringsstop. Daarom besloten Kayley Spencer en Megan Schmitz, directeuren van een kinderdagverblijf in het noorden van Michigan, hun kinderdagverblijf voor een dag te sluiten.
“We hebben connecties in de hele staat, (en) andere aanbieders en gezinnen ervaren dit zeer reële gewicht van bang zijn om naar school te gaan, bang te zijn om naar het werk te gaan en bang te zijn om hun huis te verlaten”, zegt Schmitz. “We moesten solidariteit tonen en dat we er niet voor zullen opkomen dat onze buren, families en andere dienstverleners op deze manier het doelwit worden.”
Hoewel hun personeel tot nu toe niet rechtstreeks het doelwit is geweest, hebben ze vragen gesteld over hoe het centrum zou omgaan met elke ontmoeting met ICE en dienovereenkomstig protocollen opgesteld. “Het is zoiets als een kinderopvangorganisatie waarvan ik nooit had gedacht dat ik die tegen zou komen”, zegt Schmitz. “Wat als ze nu komen opdagen? Het was dus erg belangrijk dat we die protocollen hadden opgesteld, zodat onze medewerkers zich op hun gemak voelden om naar hun werk te komen.”
Deze actiedag is ook bedoeld om de aandacht te vestigen op de federale bevriezing van de financiering, waardoor veel aanbieders van kinderopvang moeite zouden kunnen hebben om hun deuren open te houden. “We opereren met flinterdunne marges”, zegt Spencer, en merkt op dat hun centrum zes gezinnen heeft die afhankelijk zijn van de staatssteun voor kinderopvang. ‘Als je die zes gezinnen verliest – zelfs maar één – riskeer je een permanente sluiting.’
Dankzij de toegang tot kinderopvang kunnen talloze ouders aan het werk blijven, en sluiting voor een dag is geen beslissing die aanbieders lichtvaardig nemen. Spencer en Schmitz vertelden openhartig waarom zij het belangrijk vonden om deel te nemen en waarom de fondsenwerving op dit moment van cruciaal belang was.
“We zijn heel transparant tegenover onze families over het feit dat dit niet slechts een op zichzelf staand incident is”, zegt Schmitz. “Als we niets doen, staan we de ineenstorting van de kinderopvang te wachten – en daar lopen we nu al elke dag een ernstig risico op. Dit is nog een manier om kinderopvang(aanbieders) niet de financiering en middelen te geven die ze zo hard verdienen en nodig hebben.”
Spencer en Schmitz zeggen dat ze de steun en het begrip hebben gehad van veel gezinnen die ze dienen – en een aantal van hen, eigenaren van kleine bedrijven, sloten ook een dag uit solidariteit hun winkel. “(Als) aanbieders is ons enige doel om deze kinderen veilige ruimtes te bieden – en nu worden ze het doelwit, en dat is niet oké”, zegt Schmitz. “Dit is zo’n kleine manier waarop we steun kunnen betuigen, maar we wisten dat we het moesten doen.”
Deze acties hebben zich ook tot buiten Minnesota uitgebreid, nu kinderzorgwerkers in het hele land manieren vinden om hun steun te betuigen. Community Change werkt in veel staten samen met basisorganisaties die evenementen organiseren of andere acties ondernemen – van protesteren bij ICE-faciliteiten tot het sluiten van hun centra uit solidariteit – om de aandacht te vestigen op wat er in Minnesota gebeurt. Ondertussen blijven aanbieders van kinderopvang en belangenbehartigers in Minnesota druk uitoefenen op de Republikeinse wetgevers om de federale financiering te behouden die zo essentieel is voor centra die gezinnen kunnen blijven dienen.
“Mensen voelen zich momenteel misschien hopeloos of bang, maar er zijn zoveel manieren om op te komen voor onze buren en voor elkaar”, zegt Loomis Quinlan. “Dus we proberen alleen maar meer mensen aan te moedigen zich bij onze beweging aan te sluiten.”
