Erik de Rode, wiens echte naam Erik Thorvaldsson was, was een Viking-ontdekkingsreiziger die een afgelegen Arctisch eiland veranderde in een Noorse nederzetting die honderden jaren standhield. Erik werd rond 950 na Christus in Noorwegen geboren. Hij kreeg zijn bijnaam vanwege zijn felrode haar en baard en vurige persoonlijkheid. Hij raakte al vroeg in gewelddadige gevechten verwikkeld, waardoor hij uit Noorwegen en vervolgens uit IJsland werd geschopt.Erik zeilde in 982 na Christus vanuit IJsland naar het westen, nadat hij wegens moord was verbannen. Hij vond een onbewoond land met fjorden, rotsachtige kustlijnen en vruchtbare valleien. Dit land zou later Groenland worden. Hij zocht een paar jaar naar goede woonruimte in dit nieuwe gebied.
De vroege geschiedenis van Groenland wordt gevormd door de visie van Erik de Rode
Een van Erik’s meest blijvende geschenken is de naam die hij het land gaf: Groenland. Hij koos met opzet een naam die vriendelijk en gastvrij was om kolonisten ertoe te bewegen zich bij hem aan te sluiten. Hij dacht dat het beter zou klinken als het ‘groen land’ zou worden genoemd dan een koude, verre grens, die werkte omdat het IJslandse kolonisten aantrok.De zuidelijke kustgebieden waar Erik woonde waren redelijk vruchtbaar, vooral in de zomer. Hierdoor leek de naam authentieker. Mensen konden op deze plaatsen leven, ook al was het klimaat op Groenland hard, omdat ze graslanden en milde zomers hadden die landbouw en grazend vee mogelijk maakten. In 985 nam Erik na zijn eerste reis mee terug naar IJsland om mensen te zoeken die daar wilden wonen. Zijn meeslepende verhalen waren voor een groep families aanleiding om met hun dieren en benodigdheden naar het westen te verhuizen om een nieuw leven te beginnen. Slechts 14 van de 25 schepen die vertrokken, bereikten veilig Groenland.Toen Erik daar aankwam, bouwde hij twee grote nederzettingen in het zuiden van Groenland: de oostelijke nederzetting, die nu in Qaqortoq ligt, en de westelijke nederzetting, die nu in Nuuk ligt. Hij maakte van Brattahlid (nu Qassiarsuk) de zetel van zijn leider, die het politieke en sociale centrum van Noords Groenland werd.
Hoe Noordse kolonisten overleefden en bloeiden in Groenland
De Noordse kolonisten moesten boeren, jagen en handelen om in leven te blijven. Ze fokten koeien, schapen en geiten aan de zuidkust, jaagden op lokale dieren en verhandelden zaken als walrusivoor en bont met Europa. Hoewel Groenland was afgesloten van de rest van de wereld, onderhielden deze nederzettingen contact met IJsland en Noorwegen.In de gemeenschappen op hun hoogtepunt woonden een paar duizend mensen, verspreid over boerderijen langs de kust. Door slim en flexibel te zijn, konden ze honderden jaren overleven in een moeilijke omgeving. De Noordse Groenlandse gemeenschap stierf uiteindelijk uit, waarschijnlijk als gevolg van een combinatie van klimaatverandering, economische problemen en afgesneden zijn van de rest van de wereld. Enkele van de belangrijkste Noordse nederzettingen in de Noord-Atlantische Oceaan waren Erik de Rode in Groenland. Groenland was een centrum voor handel, exploratie en kolonisatie. Erik’s zoon Leif Eriksson zeilde rond het jaar 1000 westwaarts naar Noord-Amerika, lang voordat andere Europeanen dat deden.Groenland was een belangrijk onderdeel van het Vikingnetwerk omdat het Scandinavië met verre oorden verbond en ervoor zorgde dat de Noordse cultuur en kennis zich over de Atlantische Oceaan konden verspreiden.
Wat Eric de Rode achterliet in Groenland
Mensen herinneren zich Erik de Rode als een dappere ontdekkingsreiziger en de man die de eerste permanente Europese nederzettingen op Groenland bouwde. Zijn naamkeuze, of hij het nu meende of niet, hielp kolonisten binnen te halen en een nieuwe Noordse samenleving te starten.De naam Groenland is vandaag de dag een eerbetoon aan Erik. Dit laat zien hoe Vikingverkenning een blijvend effect had en hoe de acties van één persoon de identiteit van een heel land kunnen veranderen.
