Een nieuw jaar begint vaak met een simpele vraag: Hoe kunnen we het beter doen? Voor bedrijven is het een vraag die op bijna alles van toepassing is, van productinnovatie tot klimaatimpact – een gebied dat te veel mensen blijft aansporen.
Het doel om netto nul te bereiken is nu een vast onderdeel van de jaarplannen van de meeste bedrijven, maar de reis ernaartoe is vaak een uitdaging. Het kan gepaard gaan met verborgen afwegingen, waardoor het voor ESG-leiders moeilijk wordt om te weten of zij werkelijk achter de juiste oplossingen staan bij het nastreven van hun klimaatdoelstellingen.
Neem bijvoorbeeld de luchtvaart. Het is een van de moeilijkste sectoren ter wereld om koolstofvrij te maken 2,5% aandeel van de mondiale CO2-uitstoot vormt een grote uitdaging voor het klimaatplan van vrijwel elk bedrijf. Om dit aan te pakken heeft de industrie een oplossing ontwikkeld genaamd Sustainable Aviation Fuel (SAF). In tegenstelling tot traditionele vliegtuigbrandstof gemaakt van ruwe olie, wordt SAF geproduceerd uit hernieuwbare bronnen zoals gebruikte bakolie, landbouwafval en andere plantaardige materialen. Cruciaal is dat het is ontworpen om te werken met bestaande vliegtuigmotoren, waardoor luchtvaartmaatschappijen hun ecologische voetafdruk dramatisch kunnen verkleinen zonder nieuwe vliegtuigen te hoeven bouwen.
Hoewel de goedbedoelde race om deze ‘groene’ brandstof op te schalen een dramatische vermindering van de CO2-voetafdruk van het vliegverkeer belooft, heeft het een gevaarlijke paradox gecreëerd die bedrijven op een pad brengt dat het risico loopt de doelen die ze proberen te bereiken te ondermijnen.
DE VERBORGEN FOUT IN GROENE JETBRANDSTOF
SAF is snel uitgegroeid tot het voorbeeld van duurzame luchtvaart, omdat het de uitstoot tijdens de levenscyclus van een vliegtuig met tot 80%. De manier waarop we SAF opschalen is echter net zo belangrijk als de volumes die we bereiken. Veel van de huidige biobrandstoffen zijn afhankelijk van gewassen die op bouwland worden geteeld, waardoor er directe concurrentie ontstaat met de voedselproductie en het risico op ontbossing en ontbossing toeneemt. biodiversiteit verlies.
Dit is de verborgen fout in de eerste golf groene vliegtuigbrandstof. Wanneer hetzelfde land dat voedsel zou kunnen verbouwen of bossen zou kunnen ondersteunen, wordt omgezet in vliegtuigbrandstof, worden claims over duurzaamheid minder overtuigend. Deze aanpak riskeert het aanmoedigen van oplossingen die de CO2-uitstoot op spreadsheets verminderen, terwijl ze in werkelijkheid de sociale en ecologische risico’s vergroten.
Tegelijkertijd mag niemand de omvang van de uitdaging voor de luchtvaart onderschatten. In de routekaarten voor de sector staat dat de sector, om zich aan te passen aan de netto-nuldoelstellingen in 2050, honderden miljoenen mensen nodig zal hebben. ton SAF per jaar, vergeleken met slechts een paar miljoen ton die vandaag de dag per jaar wordt geproduceerd. We moeten het juiste pad kiezen om die kloof in de komende kwart eeuw te dichten.
De wereld genereert elk jaar een enorme hoeveelheid afval, van gebruikte bakolie en dierlijk vet tot landbouwresten zoals maïskolven, stro en lege fruittrossen. Veel van dit materiaal wordt verkeerd beheerd, wat leidt tot open verbranding, watervervuiling en methaanuitstoot als organisch afval uiteenvalt. Door dit afval om te zetten in brandstof worden twee problemen tegelijk opgelost: het vermijdt methaan en vervuiling door onbeheerd afval verdringt fossiele brandstoffen in sectoren als de luchtvaart.
VAN PILOT NAAR SCHAAL: BEWIJS IN DE ECHTE WERELD
De sleutelvraag voor elke duurzaamheidsoplossing is eenvoudig: kan deze worden geschaald?
Voor op afval gebaseerde SAF luidt het antwoord steeds vaker ja. Bij EcoCeres heeft onze eerste grootschalige fabriek voor hernieuwbare brandstoffen in Jiangsu, China – die in 2021 van start ging – aangetoond dat de productie op industriële schaal van SAF uit 100% afgewerkte olie commercieel haalbaar is met een capaciteit van ongeveer 350.000 ton per jaar.
Nu is dat model geschaald. In januari 2026 hebben we officieel onze nieuwe productiefaciliteit in Johor, Maleisië geopend. Met een jaarlijkse capaciteit van 420.000 ton hernieuwbare brandstof is het een van de eerste speciale SAF-faciliteiten van het land en verdubbelt het de SAF-productiecapaciteit van EcoCeres effectief. De fabriek maakt gebruik van 100% afvalgebaseerde grondstoffen, ondersteund door een strategie die ervoor zorgt dat gebruikte bakolie en andere restproducten in heel Azië worden gebruikt. Het circulaire model wordt gedemonstreerd door faciliteiten die zijn gecertificeerd door toonaangevende industriële instanties zoals ISCC (International Sustainability and Carbon Certification) en CORSIA (Carbon Offsetting and Reduction Scheme for International Aviation). Het is verder gegaan dan pilots en levert nu op industriële schaal resultaten op, wat de levensvatbaarheid van echt circulair SAF bewijst.
VEILIG ALS GATEWAY NAAR BETROUWBARE NET-ZERO VOOR BEDRIJVEN
Voor veel mondiale bedrijven vormen zakenreizen en luchtvracht een aanzienlijk deel van hun CO2-uitstoot. Zonder een schaalbare, geloofwaardige bron van SAF lopen de netto-nultoezeggingen van het bedrijf het risico eerder ambitieus dan uitvoerbaar te worden.
Het is duidelijk dat er behoefte is aan een meer geavanceerde groene brandstofnorm. Drie eenvoudige criteria kunnen als leidraad dienen voor betere beslissingen:
- Integriteit van grondstoffen: Is de brandstof voor 100% afhankelijk van afval- en restproducten die niet concurreren met voedsel of hoogwaardige ecosystemen?
- Geverifieerde levenscyclusimpact: Bereikt het een hoge vermindering van de emissies tijdens de levenscyclus, gevalideerd door robuuste certificeringsprogramma’s van derden, in overeenstemming met mondiale normen?
- Circulaire en lokale nevenvoordelen: Vermindert de oplossing de lokale vervuiling merkbaar en creëert deze duurzame economische kansen in de regio’s waar afval wordt ingezameld?
SLUIT DE LOOP OP HET GEBIED VAN WERELDWIJDE MOBILITEIT
Het concept van een circulaire economie heeft met succes talloze industrieën hervormd. Jarenlang is de mondiale luchtvaart echter een cruciale open lus gebleven. Een echt circulair, op afval gebaseerd SAF-model kan ons helpen eindelijk de cirkel rond mondiale mobiliteit te sluiten.
Dit is geen verre droom. Zoals we hebben aangetoond, heeft de technologie zich al bewezen en werkt ze op grote schaal. Mondiale onderzoeken bevestigen dat onderbenutte afvalstromen de productie van honderden miljoenen tonnen duurzame brandstof kunnen ondersteunen, meer dan genoeg om de huidige aanbodkloof te overbruggen. Naarmate er meer afval in de wereld wordt binnengebracht productief gebruik, verplaatst het idee van het vliegen op circulaire brandstof van veelbelovende pilot naar praktische realiteit.
Voor de bedrijfsleiders en ESG-teams die zich afvragen: “Hoe kunnen we het beter doen?” dit biedt een duidelijk en uitvoerbaar pad. Door te vechten voor een hogere standaard voor de brandstoffen die zij ondersteunen, kunnen ze helpen een van de zwaarste klimaatuitdagingen ter wereld om te zetten in een verhaal van innovatie en kansen. Als we het afval van de wereld kunnen omzetten in vliegtuigbrandstof, dan kan elke zakenreis, verzending en reis een deel van de oplossing zijn, en niet van het probleem.
Matti Lievonen is CEO van EcoCeres.
