Gabriel Amzallag houdt zoveel van hiphopmuziek dat hij zijn eigen alter ego heeft: MC Blauwe materie. Al bijna tien jaar geeft hij vorm aan visuele identiteiten door middel van albumhoezen, animaties en illustraties voor streetwear-merken voor merken als Sony Music. Waar zijn kunstwerken – die meer dan 200 single- en albumhoezen omvatten – een plaats hebben gevonden in tentoonstellingen en muziekvideo’s, zijn zijn illustraties van de straat en voor de straat.
Of het nu door satire of bewondering gaat, Gabriels kunstwerken uit de popcultuur barsten van de liefde: of het nu een kritiek is op Batmans keuze om batarangs te kopen in plaats van therapie, of hoe Marty Supreme de meest spirituele hiphopfilm over pingpong is. Gabriel groeide op met een artistieke moeder die hem in contact bracht met David Hockey en Sonia Delaunay en in zijn eigen tijd werd hij verliefd op Amerikaanse strips als X-Men En Fantastische vier. “Toen ik veertien was, ging ik naar de eerste tentoonstelling van Basquiat in vele jaren in Parijs, en het schudde me helemaal. Zijn werk ging over alles waar ik van hield: strips, jazz, hiphop en moderne kunst”, zegt Gabriel. “Die ervaring inspireerde me om kunstenaar te worden en mijn eigen stijl te creëren, geworteld in de dingen waar ik gepassioneerd over ben, zonder me zorgen te hoeven maken of het er op een ’traditionele’ manier goed uit zou zien.”
Geïnspireerd door verschillende visuele culturen zoals funk-albumhoezen uit de jaren zeventig, archieffoto’s van oude Marokkaanse joden, posters uit actiefilms uit Hong Kong uit de jaren tachtig, Bauhaus-ontwerpen en tijdschriften in Harajuku-stijl (om nog maar te zwijgen van artiesten als MF Doom, die strips en rap letterlijk samensmelten), kanaliseert Gabriel zijn dankbaarheid en liefde door op iedereen in te gaan onder zijn prachtige illustraties, en raakt hij de illustraties niet kwijt. gietvorm.” In een baan rond gemeenschapsbelangen zoals de New York Yankees en lucha libre (Mexicaans worstelen), is het niet moeilijk om de fanservice erachter te voelen.
In zekere zin creëert Gabriel een visuele mixtape van al zijn invloeden, maar “hiphop is de rode draad die alles met elkaar verbindt”, zegt Gabriel. “Ik voel me aangetrokken tot de drukte-mentaliteit, het idee van hard werken, je weg vinden en van niets iets maken.” Hij concludeert: “Als kind tekende ik graag Biz Markie omdat hij die geest belichaamde. Hij was een echte vechter met gevoel voor humor en nam zichzelf nooit al te serieus. Die balans tussen lachen en flauwvallen is overal in mijn werk terug te vinden.”
