Op het eerste gezicht een in New York gevestigde ontwerper Aldon ChenZijn werk bestaat uit grafisch ontwerp – dat is duidelijk wat hij heeft gestudeerd en het is het werk waar hij het meest publiekelijk over is, maar het is slechts een nuttige afkorting. Voor Aldon is zijn werk wat hij ‘georganiseerde intentie’ noemt, en omvat een scala aan praktijken, van lettertypeontwerp, beeldhouwkunst, schrijven en interfaceconstructie. In feite is schrijven wat Aldon het meest doet, en hoewel schrijven grotendeels privé blijft, geeft het de context van zijn ontwerpen weer.
“Ik ontdekte Wittgensteins idee van het onuitsprekelijke toen ik een tiener was via Maggie Nelsons Bluetooth En De Argonautendie beide een diepgaand effect op mij hadden”, zegt Aldon. “Het idee dat taal niet alleen niet in staat is de werkelijkheid te vatten en uit te drukken, maar ook de betekenis ervan uitholt, keerde een veronderstelling om die ik had over taal waarvan ik dacht dat die vanzelfsprekend deugdzaam was: dat meer taal, meer articulatie van de wereld, inherent een goede zaak was.” Dit leidde tot een langere, persoonlijke studie van postmoderne theorieën over keuzevrijheid, objectiviteit, subjectiviteit en macht, die samen met Aldon als leerling op school groeide – nu kunnen we de vruchten zien van zijn nieuwsgierigheid.
In zijn grafisch ontwerp transformeert Aldon periodieke tabellen en dichte hoeveelheden informatie in maximalistische ontwerpen die informatie uitdrukken en tegelijkertijd de onmogelijkheid uitdagen om alles in zich op te nemen. Gegevens verspreiden zich over schermen en pagina’s, overlappen elkaar in overbelastingen en feedbackloops, communiceren meer de esthetiek van informatie dan de inhoud ervan, spelen met beelden, we zien allemaal paletwetenschap. Dit zijn geëxplodeerde infographics.
“Ik werd erg gevoelig voor de manier waarop taal en design bepaalde manieren teweegbrachten om met de wereld om te gaan en deze te interpreteren, waardoor design en taal niet alleen een kwestie van macht werden, maar ook een inherent politieke activiteit”, zegt Aldon. “Dit is waar mijn ethische en esthetische affiniteiten op één lijn liggen, en daarom denk ik dat ik de neiging heb om een of ander soort systeem te ontwerpen: interfaces, tools en meer.” Het zal geen verrassing zijn dat Aldons belangrijkste creatieve invloeden afkomstig zijn van denkers buiten de ontwerptraditie: de autofictieromans van Chris Kraus, de essays van Ursula Le Guin, de ideeën van Ludwig Wittgenstein, en ook de bredere sector van de vrije kunsten en geesteswetenschappen die hem leerde design te begrijpen als ‘geplaatst in een groter continuüm van het menselijk denken’. Het is precies het soort verheven filosofie dat grensoverschrijdend ontwerpen aanstuurt, waarbij de mogelijkheden van ons eigen begrip worden verweven met aangename, klinische gegevenspresentaties en de poëtica van berekeningen.
Aldon Chen maakt deel uit van It’s Nice That’s Ones to Watch 2025 – een samengestelde lijst van creatief talent van de volgende generatie van over de hele wereld. Ontdek hier alle 65 advertenties in onze bibliotheek.
