Ik zeg het voor Bridgerton‘S schrijvers: ze hadden in ieder geval het basisgevoel om te erkennen dat het in een gezin van acht kinderen absoluut onmogelijk is om allemaal Kinsey Zero-heteroseksuelen te zijn. Maar zullen ze een stempel drukken op het onbeschaamd biseksueel zijn? Als seizoen vier een indicatie is, niet echt.
De populaire romantiekserie van Netflix die eindelijk in de zomer van 2024 wordt uitgebracht – moderne tv-pauzes, ik zal je altijd verafschuwen! – na eindelijk te hebben bevestigd dat niet één maar dooi van de broers en zussen Bridgerton was vreemd. De artistieke op een na oudste zoon van de familie, Benedict (Luke Thompson), genoot van een korte affaire met zijn geliefde Tilley Arnold en haar minnaar, Paul, terwijl de jongere zus Francesca (Hannah Dodd) verliefd werd op de neef van haar nieuwe echtgenoot John Sterling (Victoria Ali), Michaela (Masali Baduza). Deze onthullingen waren welkom en hadden eerlijk gezegd al veel te lang moeten duren voor een franchise die trots is op zijn zogenaamde progressieve verhalen.
Bridgerton heeft strikt historisch realisme altijd geschuwd voor een schuimige alternatieve geschiedenis waarin multiraciale casting en Billie Eilish-snaarcovers de norm zijn. Dat neemt niet weg dat de gelukkige eindes van de show nooit afwijken van de klassieke, conservatieve Regency-structuur: onze twee (rijke, heteroseksuele) hoofdrolspelers eindigen in een zalig, monogaam huwelijk dat Ook stelt het familiebezit en de lijn van opvolging veilig. Voeg daar een relatie aan toe zoals Francesca’s toekomstige romance met Michaela, en het wordt aanzienlijk moeilijker om die status quo te handhaven.
We zullen moeten wachten tot seizoen vijf of zes om te zien hoe Bridgerton omgaan met een saai seizoen. Maar nu is het de beurt aan Benedikt om in de spotlight te staan. Hij is voorbestemd om te eindigen met de bastaard van een edelman die dienstmeisje is geworden Sophie Baek (Yerin Ha), die zich aansluit bij de eerbiedwaardige gemeenschap van ‘biseksuele mannen met vrouwen’. Sophie’s arbeidersstatus helpt de reikwijdte van de vergulde wereld van de toon uit te breiden en introduceert een ‘boven, beneden’-element dat in voorgaande seizoenen ernstig ontbrak. Voor het eerst in de geschiedenis van de show hebben de klassenspanningen van elk goed Regency-verhaal gevolgen voor personages buiten de rigide grenzen van de high society. Het is jammer dat de vreemdheid van Benedikt in het eerste deel van seizoen vier niet dezelfde nuance krijgt.
Lang voordat hij vol was UitdagersBenedict heeft genoeg biseksuele beschuldigingen geuit om Lady Whistledown te laten blozen. In seizoen 1 begon hij te flirten met zijn mentor, een homoseksuele schilder die hem kennis liet maken met de underground bohemienkunstscene van Londen. Seksueel vloeiend en experimenteel, waarbij de toon ingetogen en beperkend is, is het geen wonder dat Benedict affiniteit ontwikkelde voor de subcultuur, die hij aan het begin van seizoen vier opnieuw bezoekt. Uren voordat hij Sophie ontmoet op het gemaskerde bal van zijn moeder, geniet hij even van een snelle zoen met een andere… artistiek ingestelde man. Goed voor hem!
Maar zodra Sophie in beeld is, krijgen we in de rest van deel één geen spoor meer van Benedictus vreemdheid. Vanaf dat moment heeft hij geen behoefte meer aan toevallige omzwervingen of zelfs andere artistieke muzen. Het zou leuk zijn als Bridgerton waren niet zo happig om hun verkering weg te gooien als de (weliswaar gebrekkige) reddende genade van Benedictus. Net als zijn broer Colin vorig seizoen begint hij als een doelpuntloze rakker zonder echt gevoel van eigenwaarde. Benedikts moeder scheldt hem uit omdat hij minnaressen heeft genomen, terwijl de meid in zijn chalet hem vertelt dat hij “het aan zichzelf verschuldigd is (zichzelf) aan iets te wijden”, iets wat objectief amusant is om tegen een biseksuele hoofdpersoon te zeggen (kanttekening: ik ben niet jaloers Bridgerton voor hoeveel Verhitte rivaliteit zomerhuisvergelijkingen die het krijgt).
Tot nu toe lijkt de show dit wereldbeeld te ondersteunen waarin seks prima is, zolang het maar met een monogame minnaar is. Ik ben er zeker van dat het seizoen zal eindigen met Benedikte die zijn artistieke dromen waarmaakt met Sophie als zijn partner, maar kan dat niet zonder zijn liefde voor vreemde excessen in te kaderen als iets dat overwonnen moet worden? Hij en Sophie hebben al een band over kunst; zij zou er één kunnen zijn fujoshi! Als ze een steile klassenkloof kunnen overwinnen, kunnen ze zeker een manier vinden om tonnen kennis te laten maken met het concept van open relaties niet op een “we zagen je vanaf de andere kant van de balzaal en we houden van je sfeer” -achtige manier.
