De jaren 1957 De ongelooflijke krimpende man wordt geprezen als een van de bepalende sciencefictionfilms van zijn tijd, een visueel verbluffende fantasie die zijn gevoel van verwondering – en absurde terreur – niet in de verre ruimte of in de verre toekomst vond, maar in het alledaagse. Directeur Joël Schumacherscenarioschrijver Jane Wagner en natuurkracht-komiek Lily Tomlin vonden het daarentegen de perfecte kandidaat voor één. goede oude lampon.
Vandaag 45 jaar geleden uitgebracht, de jaren 81 De ongelooflijke krimpende vrouw was bedoeld als een direct vervolg op het origineel van Jack Arnold (zelf een bewerking van de roman van Richard Matheson). De krimpende man), waarin de vrouw Louise de microscopische wereld van haar verloren echtgenoot betreedt. Maar het idee bleef steken in de ontwikkelingshel tot eind jaren zeventig, toen John Landis besloot dat er een komische transformatie nodig was.
Helaas, vanwege budgettaire beperkingen (Landis had een spektakel voor ogen, hij post-gesynchroniseerd een “kruising tussen Star Wars En Ik hou van Lucy”) en andere verplichtingen (een weinig bekende film genaamd Bluesbroeders), was het de taak van Schumacher om het beeld eindelijk op het scherm te brengen. De eerste regisseur, toen vooral bekend als co-auteur van muziekfoto’s De Wiz, AutowassenEn sprankelend, gaf later toe dat hij er tot over zijn oren in zat, maar werd geholpen door de immense talenten van zijn leidende dame.
Zelfs als ze is verkleind tot het formaat van een luciferstokje, verlicht Tomlin nog steeds het hele scherm. Ze krijgt ook voldoende kansen om te pronken met haar talenten, door personages uit haar one-woman-shows (no-nonsense biologische cosmeticaverkoper Judith) en Rowan en Martin lachen (onbeleefde telefoniste Ernestine), evenals de grote en miniatuurversies van huisvrouw Pat. Eddie Murphy, eet je hart op.
De ongelooflijk krimpende vrouw van Lily Tomlin betreedt het talkshowcircuit.
Universele afbeeldingen
Uiteraard staat Pat centraal als de vrouw die een negatieve reactie ondervindt op de experimentele huishoudelijke producten die ad-exec Vance (Charles Grodin) thuisbrengt en vervolgens een mediasensatie wordt en het primaire doelwit van een snode onderneming. Tomlin begrijpt de verwarring en angst die gepaard gaan met deze dramatische perspectiefverschuiving, die zich soms afspeelt als een nerveuze lichaamshorror.
Maar met een van Amerika’s grappigste vrouwen bij de hand, De ongelooflijke krimpende vrouw is meer geïnteresseerd in het halen van komische kilometers uit zijn fantastische scenario. Pat wordt zo klein dat ze gedwongen wordt in een poppenhuis te wonen waar ze wordt gewassen door een Betsy Wetsy. Dan is er nog de slapstickscène waarin onze kleine heldin, gekleed in een Little Bo Peep-kostuum, per ongeluk van het huwelijksbed op een skateboard en in de armen van een Ken-pop wordt geslingerd. Tel daarbij de smerige scène waarin ze onder het rotte voedsel zit nadat ze in een vuilnisbak is gevallen, en het is duidelijk dat Tomlin heeft geleden voor haar kunst.
De Kramers in hun aparte, pastelkleurige verblijfplaats.
Universele afbeeldingen
Wagner, Tomlins partner in het echte leven, mist ook nooit een kans om woordspelingen te vinden in de bizarre situatie. “We bespreken het wel als je van je zeepkist afstapt”, verklaart Vance na een ruzie waarbij zijn vrouw, je raadt het al, letterlijk op een zeepkist staat. Dan is er de begrafenis, die wordt opgevoerd nadat Pat vermoedelijk dood is bij het afvalincident, waar Judith prijst: ‘Niemand zal ooit haar schoenen vullen.’ Ba-dum-tish.
Naast grappige woordspelingen en kluchtige stunts, De ongelooflijke krimpende vrouw gooit er voor de goede orde ook wat satire in. De media met hun rubberen nek krijgen het in de nek omdat ze vrolijk op het ongeluk van anderen inspelen; Vooruitlopend op een televisielandschap waarin alles tot in de puntjes wordt geanalyseerd, vraagt een presentator zich hardop af of Pats beproeving een metafoor is (“De rol van de huisvrouw is steeds minder belangrijk geworden…”).
Het vereist ook enkele grote verschuivingen in de consumentencultuur, van de valse beloften van de reclame-industrie tot de gelukzalige onwetendheid over wat we precies in ons lichaam stoppen. Judiths sleepnet met ingrediënten door het graanpad (“tumescent weefsel van stierenscrotum”) kan je voor het leven van Cheerios afhouden. Het is geen toeval dat de film begint en eindigt buiten een supermarkt.
Het is moeilijk om te eten als het voedsel groter is dan jij.
Universele afbeeldingen
gepast, De ongelooflijke krimpende vrouw is veel effectiever als het zich op de kleinere dingen concentreert dan als het zich baseert op zijn grote samenzwering, die zich meer geschikt voelt voor Schumachers latere genre-kaskrakers dan een anderszins beminnelijke binnenlandse komedie. Het concept van de film was al gewaagd genoeg zonder toevoeging van een hersenkraker, een enthousiaste wetenschapsnerd en een schimmige onderneming die vastbesloten was de hele bevolking te laten krimpen met behulp van Pats bloed.
In tegenstelling tot het origineel stuurde het het publiek in ieder geval met een glimlach naar huis in plaats van met existentiële wanhoop. Terwijl de ongelooflijk krimpende man van Grant Williams zijn kleine lot en eeuwige eenzaamheid accepteerde in een ongelooflijk sombere finale, keert Tomlin terug naar haar standaardtoestand, en dezelfde onbekende chemicaliën die haar aandoening veroorzaakten blijken ook de remedie te zijn. Nou ja, in ieder geval kort. In een last-minute wending die een vervolg suggereerde, realiseert Pat zich dat ze nu een beetje te veel groeit.
Ondanks de inspanningen van zijn ster, De ongelooflijke krimpende vrouw was geen opmerkelijk succes, en het is een respectabel vervolg, maar niet waardig 20 miljoen dollar bruto betaal voor eventuele extra vormveranderende avonturen. Toch blijft dit kleine kappertje, met zijn charmante praktische effecten, levendige pastelkleurige esthetiek en een winnende hoofdrol van een grappige vrouw aan de top van haar kunnen, enorm leuk.
De ongelooflijke krimpende vrouw streamen op Amazon Prime.
