Zwangere patiënten komen steeds vaker niet opdagen op prenatale bezoeken. Degenen die dat wel zijn, vragen zich af of ze er minder kunnen hebben.
Sommigen hebben geen goede voeding omdat ze bang zijn om naar de supermarkt te gaan.
Eén zorgverlener zei dat ze de afgelopen twee maanden verschillende gevallen heeft gezien van een zeldzame complicatie die vaak tot een miskraam leidt nadat ze maandenlang geen patiënten heeft gezien.
Over het hele landZorgaanbieders hebben gezegd dat mensen steeds vaker prenatale bezoeken overslaan, daarbij verwijzend naar zorgen over invallen door Immigration and Customs Enforcement (ICE). Maar in Minnesota – het doelwit van wat het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid de grootste immigratiehandhavingsoperatie ooit heeft genoemd, en waar federale agenten twee mensen hebben vermoord – zijn de gevolgen van die angst bijzonder duidelijk.
Zes aanbieders in de Twin Cities-regio zeiden dat het aantal no-shows is toegenomen voor prenatale bezoeken, die van cruciaal belang zijn voor het opsporen, behandelen en voorkomen van complicaties zoals zwangerschapsdiabetes, pre-eclampsie en zelfs doodgeboorte. Sommige patiënten, die bang zijn wetshandhavingsfunctionarissen tegen te komen, veranderen hun geboorteplannen en kiezen voor thuisbevallingen – soms zonder dat aan de zorgverleners te communiceren.
“We zien aanzienlijke no-show-percentages voor bezoeken aan onze klinieken”, zegt dr. Chelsea Thibodeau, een huisarts uit Minneapolis die prenatale zorg verleent en baby’s bevalt in een van de ziekenhuizen. “We hebben zeker van patiënten in mijn kliniek gehoord dat ze zich niet op hun gemak voelen om binnen te komen.”
Amerikaans College van Verloskundigen en Gynaecologen aanbevelen dat zwangere patiënten regelmatig prenatale zorg krijgen. Meestal gaat het daarbij om 12 tot 14 bezoeken tijdens een zwangerschap, hoewel het aantal hoger kan zijn voor mensen met meer complicaties of een hoger risico. Bij deze bezoeken zijn vaak echografieën en bloedonderzoeken nodig, waardoor ze geen goede kandidaten zijn voor zorg via telefoon of videoconferentie. Als complicaties niet tijdig worden behandeld, is de kans groter dat ze tot onomkeerbare schade leiden.
“Veel, heel veel aandoeningen tijdens de zwangerschap – of het nu gaat om bloedarmoede of hoge bloeddruk, zwangerschapsdiabetes of groeivertraging – het vroegtijdig identificeren ervan en het vroegtijdig aanpakken ervan kan een diepgaand verschil maken in de ontwikkeling van de foetus en in de gezondheid van zowel een zwangere persoon als de foetus,” zei Thibodeau.
Een andere aanbieder van verloskunde, die vroeg om haar naam geheim te houden omdat ze bang was dat haar kliniek een doelwit zou worden voor immigratie-invallen, zei dat patiënten sinds het begin van de federale campagne minder vaak op bezoek komen of hun telefoon opnemen. Degenen die in de zorg komen, hebben hun bezorgdheid geuit over hun terugkeer of willen het aantal bezoeken verminderen.
Velen, zei ze, hebben bijna geen voedsel meer, wat vooral zorgwekkend is tijdens de zwangerschap, wanneer artsen patiënten adviseren om 300 calorieën extra per dag te consumeren. En als er patiënten binnenkomen, zegt ze, ziet ze dat velen een hoger risico lopen op zwangerschapsdiabetes en hoge bloeddruk, aandoeningen die het meest effectief worden behandeld als ze vroeg in de zwangerschap worden opgemerkt.
Een verpleegster-vroedvrouw die in de Twin Cities werkt en voornamelijk Latinx-patiënten behandelt, heeft sinds het begin van de federale blitz drie gevallen van premature premature breuk van de vliezen (PPROM) gezien – een zeldzame complicatie waarbij iemands vliezen vroegtijdig breken – waarbij twee van die drie tot een miskraam leidden. Ze had dergelijke gevallen al maanden vóór december niet meer gezien, zei ze. PPROM en voortijdige bevalling kunnen over het algemeen worden veroorzaakt door extreme stress.
“Ik kan niet zeggen dat dit de reden is waarom het gebeurde, maar het is zeker opmerkelijk”, zei de verpleegster-vroedvrouw, die vroeg om haar naam geheim te houden omdat ze vreest dat haar kliniek het doelwit zal zijn van immigratieambtenaren. “Er is een opmerkelijke toename geweest in wat ik heb gezien van PPROM in onze praktijk, en van zwangerschapshypertensie en zwangerschapsdiabetes.”
Haar patiënten registreren ook consequent symptomen van depressie, zei ze, een zorg die door andere zorgverleners in het hele gebied wordt herhaald. Depressie tijdens of na de zwangerschap vormt niet alleen een bedreiging voor de gezondheid van een zwangere persoon, maar kan ook schadelijk zijn voor een pasgeborene, waardoor borstvoeding moeilijker wordt en de band tussen ouder en kind wordt ondermijnd.
Sommige aanbieders van verloskunde en gynaecologie leggen de nadruk op huisbezoeken en het verstrekken van medicijnen. Maar het is niet mogelijk om op grote schaal te geven, zei dr. Erin Stevens, een gynaecoloog in Minnesota. Patiënten eisen steeds vaker thuisbevallingen, ook degenen met risicozwangerschappen waarvoor mogelijk complexe interventies nodig zijn.
Sommige patiënten vragen om doktersverklaringen dat ze zwanger zijn, zei dr. Kendra Harris, een gynaecoloog in St. Paul, wiens verzuimpercentage ook is toegenomen. Het idee, zei ze, is dat de goedkeuring van een arts ICE-agenten zou kunnen aanmoedigen hen milder te behandelen.
Eerder onderzoek heeft immigratieaanvallen in verband gebracht met ongunstige geboorteresultaten, waaronder hogere percentages vroeggeboorte en een laag geboortegewicht. Het is nog te vroeg om definitief te zeggen of de federale inspanning in Minnesota – of soortgelijke campagnes vorig jaar in steden als Los Angeles, Chicago en Washington, DC – dezelfde gevolgen zullen hebben.
Dat gezegd hebbende: “Ik denk dat er aanwijzingen zijn dat deze lokale invallen ook gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid van immigranten en co-etnische gemeenschappen”, zegt Aresha Martinez-Cardoso, een assistent-professor aan de Universiteit van Chicago die het verband bestudeerde tussen immigratie-invallen in Postville, Iowa, en zwangerschapsgerelateerde gezondheid.
“Als onderzoeker heb ik er vertrouwen in dat we over een paar jaar een toename van ongunstige zwangerschapsresultaten zullen zien die we kunnen toeschrijven aan wijdverbreide sociale stressoren”, zegt Dr. Lynn Yee, een specialist in moeder-foetale geneeskunde aan de Northwestern University die in Chicago werkt.
Sommige van deze resultaten zijn mogelijk al zichtbaar. En omdat het minder waarschijnlijk is dat patiënten belangrijke bezoeken bijwonen, zeiden artsen dat ze zich zorgen maken dat ze kansen missen om in te grijpen.
“Daarom zien we dat mensen voor prenatale zorg ervoor zorgen dat alles gezond en gezond is om ervoor te zorgen dat we complicaties kunnen oplopen”, zei Stevens. “Er zullen veel mensen komen opdagen als het tijd is om hun baby te krijgen met complicaties waarvan we niets weten.”
Thibodeau herinnerde zich een recente patiënte met een voorgeschiedenis van eerdere bevallingen, waardoor ze een groter risico liep haar zwangerschap te verliezen. Een patiënt met een dergelijke medische geschiedenis vereist zorgvuldige monitoring, zodat artsen, als ze tekenen zien van een nieuwe vroege geboorte – wat vóór de 23e week van de zwangerschap vrijwel altijd resulteert in kindersterfte – stappen kunnen ondernemen om het risico op de geboorte te verminderen.
Die patiënt, zei Thibodeau, vroeg om een van zijn controleafspraken met een paar dagen uit te stellen, daarbij verwijzend naar zorgen over nabijgelegen ICE-agenten. Maar in de tijd tussen haar oorspronkelijke controleafspraak en haar verplaatste afspraak, beviel ze na 20 weken en verloor ze de zwangerschap.
‘Zou er iets zijn geïdentificeerd als ze die dag was vertrokken? Dat weet je niet,’ zei Thibodeau. “Maar het is mogelijk dat als dit iets dreigends was, haar een interventie had kunnen worden aangeboden.”
