Dit bericht bevat spoilers voor “Het zevende teken”.
Horror rond een religieuze apocalyps kan buitengewoon effectief zijn. Neem bijvoorbeeld John Carpenters ‘Prince of Darkness’, dat angstaanjagende atmosferische terreur creëert om de komst van de Anti-God te bespoedigen. Er is een drang naar deze belangrijke gebeurtenissen, maar Timmermans humeurige benadering van het uitbeelden van het einde van de wereld maakt het verschil. Ter vergelijking: Carl Schultz (“Journeys North”) hanteert een meer dramatische benadering van een soortgelijk uitgangspunt in “The Seventh Sign”, waarbij hij het bijbelse einde der dagen behandelt als een eindeloos escalerend spektakel. Net wanneer je verwacht dat de horror zich zal concentreren op de catastrofes die aan het einde van de wereld voorafgaan, zet de film goddelijkheid neer als een angstaanjagend concept dat weinig doet om de menselijke angst te verlichten.
De film van Schultz begint met de veelbetekenende tekenen van een naderende apocalyps, zoals zeedieren die massaal sterven en vochtige klimaten die plotselinge en extreme koude rillingen ervaren. Terwijl dit allemaal gebeurt, wordt een mysterieuze reiziger (Jürgen Prochnow, die de gemene Sutter Cane speelt in Carpenter heeft ‘In The Mouth of Madness’ over het hoofd gezien) open enveloppen verschijnen vlak voordat deze catastrofale gebeurtenissen zich ontvouwen. Het duurt niet lang voordat het Vaticaan een onderzoek start en pater Lucci (Peter Friedman) op onderzoek uit stuurt. Elders bereidt Abby (Demi Moore) zich voor op de geboorte van haar kind, terwijl haar man, Russell (Michael Biehn), zorgt voor de veroordeling van zijn onschuldige cliënt door de rechtbank.
Herinner je je de reiziger die de envelop opent nog? Uiteindelijk huurt hij een kamer die eigendom is van Abby en Russell, waarbij hij zichzelf aan het stel voorstelt als David. Zodra de man echter in Abby’s leven komt, breekt de hel los. Zou David een letterlijke agent van het kwaad kunnen zijn? Dat is het moment waarop ‘The Seventh Sign’ een grotere curveball gooit en de waarheid onthult over het griezelige uitgangspunt, dat indruk maakt ondanks de onderliggende dwaasheid.
Moore’s The Seventh Sign is een onsamenhangende maar intrigerende puinhoop
Abby’s fysieke kwetsbaarheid tijdens haar zwangerschap wordt voortdurend afgewisseld met haar hardnekkige vastberadenheid om de waarheid te achterhalen. Wanneer haar pad dat van David kruist, ervaart ze nachtmerries en intense angst die verband houden met de gedoemde toekomst van de mensheid. Alle tekenen wijzen erop dat David de Antichrist is voordat hij zichzelf onverwacht openbaart als de wederkomst van Christus (!!), waarbij uitbarstingen van licht in plaats van bloed lekken wanneer een geschokte Abby hem neersteekt. Maar zelfs na de schokkende onthulling van Jezus wordt David voorgesteld als een tragische maar onheilspellende figuur wiens bedoelingen twijfelachtig blijven, ook al klaagt hij dat er geen zielen meer zijn om aan pasgeboren baby’s te geven… hoewel de film niet de moeite neemt om ons dat te vertellen. Waarom dat is het geval.
Een dergelijke narratieve incoherentie plaagt ‘The Seventh Sign’, maar het verschilt van het traditionele genre dat kwaadaardige geïncarneerde archetypen gebruikt om de apocalyps in te luiden. Abby’s moed heeft minder te maken met geloof (hoewel ze is een gelovige) omdat haar daden alleen gericht zijn op de bescherming van haar ongeboren kind. Ze houdt zich ook niet bezig met het redden van de wereld, aangezien Abby zich terdege bewust is van haar sterfelijke beperkingen. Uiteindelijk worden de keuzes die ze maakt gedreven door haar verlangen om ervoor te zorgen dat ze haar kind ter wereld brengt met een kans op overleving (in plaats van deel uit te maken van een groots goddelijk plan).
Dat gezegd hebbende, de film is behoorlijk griezelig als het gaat om de behandeling van het bovennatuurlijke. Als David Jezus is, is hij toch beter toegerust om de wereld te redden dan een sterfelijke vrouw? Pater Lucci wordt op dezelfde manier onthuld als een kracht voor het kwaad, maar hij verdwijnt abrupt zonder uitleg. Maar als je deze tekortkomingen over het hoofd kunt zien, is ‘The Seventh Sign’ een behoorlijke horrorfilm met een werkelijk griezelig uitgangspunt.
