Wat we fout doen bij daten, volgens een onderzoeker van Kinsey

Anno 2026 is het lastig om liefde te koppelen aan technologie, gezien de opkomst van dating-apps en nu AI. Maar een evolutiebioloog denkt niet dat het de structuur heeft veranderd van hoe relaties worden gevormd.

“Ik denk dat deze technologieën steeds populairder, wijdverspreider en geavanceerder worden, maar ze zijn nog steeds niet op een punt waar ze vier miljoen jaar evolutie tenietdoen in termen van ons verlangen om intense banden te smeden”, zei Dr. Justin Garcia, CEO van het Kinsey Institute, in een interview met Mashable.

Garcia is de auteur van het zojuist gepubliceerde boek Het intieme dieralles over de wetenschap achter seks en liefde. Hij sprak met Mashable over kunstmatige intelligentie, dating-apps en Gen Z-daters – net op tijd voor Valentijnsdag.

AI-relaties als ‘zijwieltjes’

Singles gebruiken AI tot nu toe op verschillende manieren. Sommigen gebruiken het om hun foto’s en biografieën te optimaliseren, terwijl anderen menselijke relaties helemaal overslaan en AI dateren. Vorig jaar ontdekte AI-bedrijf Joi in een onderzoek dat acht van de tien Gen Z-ers dat zouden doen ‘Trouw’ met een AI.

Garcia beschouwt AI als iets nuttigs als je het beschouwt als ‘zijwieltjes’ – als je wat advies wilt of zelfvertrouwen wilt opbouwen en oefenen.

“Het zijwiel is het beste geval, je haalt ze op een gegeven moment uit”, zei hij.

Er zijn elementen van een relatie die niet worden herhaald in de chat met een LLM (tenminste uit deze publicatie – wie weet welke vooruitgang er kan worden geboekt). Eén die Garcia heeft geïdentificeerd is de wederkerige aard van relaties. “Een deel van wat we willen in een relatie is: ‘Ik wil goede dingen voor je doen. Ik wil dat je goede dingen voor mij doet'”, zei hij.

De psychologie van een relatie omvat het dyadische (bestaande uit twee delen) proces van de vraag of je samen groeit en elkaars leven verbetert. Bijvoorbeeld vroeg opstaan ​​als je geen zin hebt en ontbijt maken voor jou en je partner.

Drie elementen in een relatie zijn ik, jij en wij, legde Garcia uit. “Ik ben er op dit moment niet van overtuigd dat mensen die met deze AI’s omgaan, geloven dat er een ‘wij’ is.”

AI-relaties lijken meer transactioneel. “Als ik een relatie heb met AI, ja, dan zal het me elke dag vertellen dat ik slim en mooi ben… daar is iets aardigs aan”, zei hij, “maar denk ik echt dat ik dat doe?” zijn leven beter?” Onderdeel van een gelukkige, vervullende relatie is het leven van je partner beter maken.

Voor- en nadelen van dating-apps

Garcia werkt sinds 2010 samen met Match als wetenschappelijk adviseur, maar hij is niet bang om kritisch te zijn op apps.

“De uitdaging met apps is dat ze los staan ​​van de manier waarop we al miljoenen jaren verkering hebben,” zei hij. Wanneer we een potentiële partner ontmoeten, willen we hun stem horen, hun lichaamstaal zien, ruiken, voelen, hun sociale netwerk kennen – dat kun je niet uit een app halen (OK, misschien hun stem als je de spraakmemofunctie van Hinge gebruikt).

Dat wil niet zeggen dat apps geen zegen zijn geweest voor verschillende groepen mensen, zoals mensen die neurodivergerend zijn of daters die iets heel specifieks willen, of het nu een bepaalde religie of fetisj is. Je kunt iemand vinden met een app. “Ik vind het zo ongelooflijk dat we dat vermogen hebben”, zei hij.

Maar de positieve kanten ervan doen niets af aan de negatieve kanten van dating-apps, zoals afleiding, aandacht en overoptimalisatie. Ghosting en slecht gebruikersgedrag zijn andere trucs.

En Burn-out voor dating-apps bestaat niet in een vacuüm. Mensen hebben burn-out gemeld op andere gebieden van het leven, niet alleen daten, en Garcia beschouwt het als aanpasbaar in sommige opzichten aan ons huidige politieke, economische en ecologische klimaat.

Maar zelfs met deze uitdagingen is verkering altijd een competitie geweest, zei Garcia, en 100 of 200 jaar geleden was het niet leuker. Dus de echte vraag over datingapps is: hoe kunnen we ze beter gebruiken?

“We kunnen erover nadenken om bewuster te worden. We kunnen nadenken over het invullen van onze eigen profielen, nadenken over het aangaan van een profiel”, zei hij. En onthoud dat daten ook een dyadisch proces is, dat wil zeggen tussen twee mensen, dus bewustere keuzes gaan niet via swipen of tweede dates van 1.000 mensen, ook al zijn er andere opties op je telefoon.

“Net als AI zijn (apps) hulpmiddelen die we kunnen gebruiken. Als we ze de show laten runnen, komen we in de problemen”, zei Garcia.

Gen Z-daters moeten stoppen met het optimaliseren van zichzelf

Er zijn nog andere uitdagingen die niets te maken hebben met dating-apps, maar die mogelijk de schuld zijn van de technologie. Onlangs uitgebracht onderzoek van de Match Group en het Kinsey Institute suggereert dat jonge volwassenen liefde willen, maar denken dat ze er niet klaar voor zijn. Slechts 55 procent van de 18-29-jarigen voelt zich klaar voor een romantische relatie, terwijl 80 procent gelooft dat ze de ware liefde zullen vinden. (Dit blijkt uit een onderzoek onder 2.500 Amerikaanse singles, uitgevoerd door The Harris Poll tussen september en oktober 2025.)

“We zien een generatie mensen die te gefocust is op zelfactualisatie.”

“We zien een generatie mensen die te gefocust is op zelfactualisatie,” vertelde Garcia aan Mashable, zoals de overtuiging dat je aan jezelf moet werken voordat je een relatie aangaat.

‘Denk je dat onze voorouders ‘aan zichzelf hebben gewerkt’?’ grapte hij. Wij, vooral jonge volwassenen, zijn gefocust op het idee dat we in afzondering ‘aan onszelf moeten werken’ en dan klaar moeten staan ​​voor een mogelijke date. En enige zelfverbetering kan vanzelf gebeuren, maar Garcia zei: “Aan jezelf werken gebeurt in de context van een relatie.”

“Die relatie is de container voor het maken van fouten en het vinden van jezelf en het hebben van een vertrouwde co-piloot die je oppikt en elkaar ondersteunt”, zei hij.

Jongeren leggen misschien te veel nadruk op “Ik moet perfect zijn en jij moet perfect zijn en we moeten erachter komen wat we willen in een hoekje”, zei hij. “Ik denk niet dat het helpt.”

Match Group’s Human Connections Lab-onderzoeker Amelia Miller gelooft dat technologie een rol speelt bij deze gevoelens onder jongvolwassenen.

“Sociale media en AI-metgezellen leren Generatie Z dat de rommeligheid van menselijke relaties iets is dat getemd en niet omarmd moet worden, maar kwetsbaarheid en wrijving zijn essentiële ingrediënten van intimiteit”, zei Miller in het persbericht voor de gegevens. “De zelfactualisatie die Generatie Z solo zoekt, wordt feitelijk ontsloten door relaties met anderen.”

Dus misschien hebben we in 2026 niet meer technologie nodig om onszelf te optimaliseren; we hoeven helemaal niet te optimaliseren. Misschien moeten we een beetje menselijker zijn om liefde te vinden.