Verhaal: Leah Caldwell, een ochtendtelevisieproducent die dicht bij een grote promotie staat, wordt gedwongen samen te werken met haar ex, Jarrett Roy, omdat ze allebei strijden om dezelfde baan. Terwijl we samenwerken aan een relatiesegment, komen oude gevoelens langzaam weer naar boven.Recensie: Een romantische komedie opgebouwd rond nieuwe kansen en zelfverbetering belooft meestal troost, geen verrassingen. ‘Relationship Goals’ bevat bekende ingrediënten en een duidelijk idee van wat voor verhaal het vanaf het begin zal vertellen. De film positioneert zichzelf als een lichte, moderne kijk op liefde, ambities en emotionele groei. Op papier klinkt een gedreven tv-producent die zijn verleden onder ogen ziet terwijl hij vecht voor zijn toekomst als een opwindend uitgangspunt van conflict en warmte, maar in de uitvoering heeft de film vaak moeite om zijn bedoelingen in evenwicht te brengen met boeiende verhalen. Er zijn momenten die oprecht en kijkbaar aanvoelen, maar ze gaan ook gepaard met keuzes die de emotionele impact van de film afzwakken en je een beetje gefrustreerd achterlaten.De plot draait om Leah Caldwell (Kelly Rowland), een ambitieuze ochtend-tv-producent die op het punt staat de eerste vrouw te worden die na jaren hard werken de topshow van haar netwerk presenteert. Haar plan stuit op een wegversperring wanneer het netwerk haar vertelt dat ze moet concurreren met Jarrett Roy (Clifford “Method Man” Smith), een ex-vriend die opnieuw in haar leven terugkeert en beweert dat hij veranderd is nadat hij een populaire relatiegids heeft omarmd. De omstandigheden dwingen hen om samen te werken aan een Valentijnsdagsegment dat is opgebouwd rond het boek dat hen dichter bij elkaar brengt en onopgeloste gevoelens heropent. Om hen heen zijn vrienden en collega’s die met hun eigen romantische teleurstellingen te maken hebben, hoewel deze subplots meestal in de periferie blijven. Het verhaal volgt een voorspelbaar pad, maar het heeft een zekere aantrekkingskracht om Leah te zien worstelen met kwetsbaarheid en de mogelijkheid dat haar zorgvuldig geplande leven misschien niet genoeg is.Aangekondigd als een romantische komedie, is de film inconsistent qua toon en ritme. Sommige sequenties tussen Leah en Jarrett voelen natuurlijk en ontspannen aan, wat een verhaal suggereert dat verder gaat dan wat het script zegt. Er zijn scènes waarin de humor stilletjes naar binnen glipt en werkt omdat het ongeforceerd aanvoelt en geworteld is in het personage. Maar deze momenten worden vaak onderbroken door stukken die eerder leerzaam dan dramatisch aanvoelen. De film leunt zwaar op de filosofie achter het bronmateriaal, en deze focus gaat vaak ten koste van het momentum. In plaats van ideeën over relaties organisch te laten ontstaan door karaktergedrag, pauzeert de film om zichzelf uit te leggen.Kelly Rowland geeft de film zijn sterkste anker. Ze speelt Leah op een rustige en heldere manier, waardoor haar ambitie eerder oprecht dan geforceerd of kil aanvoelt. Zelfs als het schrijven het emotionele bereik beperkt, zorgt Rowland voor een stabiele aanwezigheid die het personage gegrond en geloofwaardig houdt. Cliff Smith brengt lichtheid en charme in het karakter van Jarrett, en zijn optreden werkt het beste wanneer de film hem eenvoudigweg in scènes laat bestaan in plaats van zijn transformatie door middel van dialoog te bewijzen. Hij is geloofwaardig als iemand die het beter probeert te doen, ook al laat het script die groei niet altijd overtuigend op het scherm zien. De ondersteunende cast, waaronder Robin Thede en Annie González als Leah’s beste vriendin voegen ze energie toe aan de film en in een paar scènes stelen ze uiteindelijk de schijnwerpers.‘Relationship Goals’ is een middelmatige film met af en toe lichtpuntjes en enkele eerlijke momenten. Het is niet bepaald slecht, maar het voelt ook zelden volledig levend. Kijkers die op zoek zijn naar iets milds en veeleisends, vinden het misschien een tijdverdrijf dat je hersenen niet belast. Degenen die hopen op scherp schrijven, emotioneel gewicht of gedenkwaardige humor zullen waarschijnlijk teleurgesteld wegkomen. De film wil iets betekenisvols zeggen over liefde en verandering, maar neemt vaak genoegen met het presenteren van die ideeën in plaats van ze te dramatiseren. Wanneer het eindigt, voelt de ervaring op dat moment aangenaam genoeg, maar toch gemakkelijk te vergeten als het voorbij is. Het is kijkbaar en af en toe warm, maar ontsierd door ongelijkmatig schrijven.
