Londens talent Aaron Esh is benoemd tot Chief Creative Officer voor All Saints! Esh zal de algemene creatieve leiding van het merk aansturen en de dames- en herencollecties van het premium merk ontwerpen. Hij zal ook blijven werken aan zijn gelijknamige label, dat technieken ontleend aan de couture uit de jaren dertig en Savile Row combineert met een doorleefde look die inherent aan Londen doet denken.
Ter gelegenheid van de aankondiging kunt u ons artikel over Esh for 10 Men nummer 58 opnieuw lezen.
Beschermd door een verweerde grijze pet, Ugg-laarzen en een hoodie van het New Yorkse merk Telfar, Aäron As komt uit de luiken van een stomerij vlak bij Essex Road, Islington. Laddish van uiterlijk, met een stoppelbaard gezicht, een charmante glimlach en een vriendelijke houding, legt hij uit dat het huis van zijn tante is, die hem sinds zijn studententijd zo vriendelijk heeft de kelder van de winkel als atelier te laten gebruiken.
Afdalend onder het straatniveau krijg je de indruk dat de ambitie van Esh de intieme ruimte al snel zal ontgroeien. Gefluisterd rond een snijtafel verzamelen drie stagiaires het begin van wat zijn SS24-collectie zal worden. Esh debuteerde vorige maand op London Fashion Week met zijn eerste catwalkshow. De ontwerper maakt er nu deel van uit Britse Moderaad’s NewGen-initiatief voor opkomend talent.
Nadat hij tot nu toe modieuze herenkleding heeft ontworpen, introduceert hij nu dameskleding in het arsenaal van zijn gelijknamige label. Een gemakkelijke overgang, ongetwijfeld dankzij het feit dat de helft van Esh’s klantenbestand al bestaat uit vrouwen die houden van het rustige en sensuele maatwerk van de ontwerper. Zijn collecties zijn gekruid met veel vrouwelijke accenten. Gesneden en geruite jasjes worden torso-knuffelende halternecks, vloeiende zijden overhemden vallen elegant van de schouder, en het meest opvallend is dat een minirok met bubbelstiksels bovenop een grijze Armani-maatbroek zit. (Het laatste stuk is gebaseerd op een stylingtruc van Esh’s vriendin, Systeem tijdschrifte’s Fiona Hartley.) Slimme leningen uit dameskleding en een onberispelijke benadering van snit en silhouet hielpen Esh dit jaar naar de LVMH-prijs finales. Als we elkaar spreken, is hij nog steeds vol ongeloof over de hele ervaring, vooral over het feit dat hij een aantal van zijn designhelden, waaronder Jonathan Anderson, heeft kunnen ontmoeten tijdens de halve finales in Parijs. “Ik vertelde hem dat ik hier niet zou staan zonder zijn werk. Naderhand dacht ik bij mezelf: ‘Dat was zo gênant.'” Gedurende de hele wedstrijd scheen niet alleen zijn talent, maar ook zijn authenticiteit. “Ik wilde praten Anna (Wintour) op dezelfde manier zou ik met iemands moeder praten als ze naar mij toe kwamen. Ik beschreef het merk aan (haar) als nemend Jill (Schuurmachine) en plaats het op Kingsland High Road. Ik had geen idee, maar haar broer woont op Kingsland High Road. Je kon aan haar gezicht zien dat ze de verwijzing begreep.”
Esh en zijn trouwe assistent, de Pekingese Gehaktbal
Opgegroeid in Oost-Londen, waar hij nog steeds woont, wordt het merk van Esh gevormd door vluchtige alledaagse ontmoetingen en de vrienden waaruit zijn gemeenschap bestaat. “Luxe mode is historisch gezien gericht op de 0,1 procent – kleding voor rijke mensen voelt onhaalbaar aan. Ik neem ideeën over elegantie en verfijning, maar plaats deze bij deze jongen die door (een) Dalston (straat) loopt. “Het werk is zeer stedelijk gericht”, vervolgt hij. “Ik zie het ook niet als supervrouwelijk, ik zie het ook niet als superonderhoudstint. Het is in deze ruimte die eigentijds aanvoelt, maar ook heel mij voelt.” Nu hij begin dertig is, weerspiegelt de kleding van Esh een verandering in het tempo als het om zijn eigen leven gaat. Zijn AW23-collectie is geïnspireerd op de etentjes die hij en zijn vrienden in hun flats organiseren, nu zaterdagavonden minder over plakkerige dansvloeren gaan en meer over plakkerige toffeepleisters. “(De collectie) begon met een foto die ik maakte van mijn vriendin, gekleed in deze zijden Galliano-jurk, terwijl ze om middernacht een sigaret uit ons raam rookte. Het sprak over het idee om tijd thuis door te brengen en te kijken naar wat mijn vrienden dragen als ze bij mij thuis martini’s komen drinken.” Het half opdagen om door de woonkamer van je vriend te dansen, vertaalde hij in casual smokingjasjes, gekleed met jeans met rechte pijpen, gedragen met nauwsluitende hoodies, broeken die doorzakten bij de enkel en een MA-1-bommenwerper die de vorm aannam van een baljurk.
Looks uit de AARON ESH AW23 COLLECTIE, fotograaf ADAM PETER JOHNSON
Esh groeide op met een fascinatie voor mode, maar had geen idee dat hij er zijn carrière van wilde maken. Sinds zijn vroege tienerjaren bestudeerde hij de stijlstammen die zijn geboortestad bevolkten. “Ik kon de jongen uit Zuid-Londen vertellen (vergeleken) met de jongen uit Oost-Londen, met de jongen die naar de footy ging, met de jongen die naar een rave ging”, zegt Esh. Zijn grootvader was kleermaker en was in de jaren zestig vanuit Cyprus naar Londen verhuisd om een reeks stomerijen en kledingfabrieken te openen in Islington (Esh’s vader groeide op op een steenworp afstand van het atelier van de ontwerper). Gedurende zijn tienerjaren varieerden de interesses van Esh van Raf Simons tot skaters tot Savile Row. “Zelfs nu gebruiken we zoveel technieken die heel klassiek aanvoelen in Savile Row. Er zijn kleine elementen die zijn overgenomen uit klassiek Brits maatwerk, maar in een stuk dat heel nieuw aanvoelt.” Uiteindelijk studeerde hij grafisch ontwerp voordat hij op 25-jarige leeftijd overstapte naar modeontwerp. “Het was niet per se zo dat ik mode als mijn medium vond; ik had gemakkelijk naar beeldhouwkunst, fotografie of iets anders kunnen gaan. Ik hou ervan om dingen met mijn handen te maken. Ik denk dat graphics en dingen op een computer doen niet aan die behoefte voldeden.” Na een bachelordiploma aan het London College of Fashion volgde hij in 2020 de masteropleiding herenkleding aan Central Saint Martins. De afstudeercollectie van Esh, die afgelopen februari werd getoond, was grotendeels geïnspireerd door zijn moeder, een Poolse beeldhouwer die nu in de Verenigde Staten woont. “Ik ben opgegroeid met al die gekke dingen in huis”, zegt Esh, “zoals een jas die ze van spelden maakte, of toen ze een garensleutel maakte die zo hoog was als deze kamer.”
Gesponsord door Alexander McQueen concentreerde Esh zich op structuur en silhouet, waarbij hij traditionele Parijse couturetechnieken herschreef om de Londense jongen te kleden: gevormde leren jassen met grote 3D-geprinte schouders, nette schoenen in de vorm van komma’s en gedrapeerde vesten met spiraalvormige, koperen structuren die over de schouder glijden. Het was nooit zijn bedoeling geweest de collectie aan de Canadese e-tailor te verkopen Gevoel kwam aankloppen en bood aan om het lot te kopen. “De stof die we gebruikten voor de hoodies kwam uit de vuilnisbak van de universiteit, dus ik moest vergelijkbare stoffen vinden waar ik 50 meter van kon kopen. Ik moest alles beoordelen. Ik had geen geld. Vanaf dat moment ben ik niet meer gestopt, ik heb het gewoon op de werkvloer geleerd. Als je besluit een nieuw merk te starten en je bent ondernemer, dan ben je meestal een marketingman of een financieel persoon, maar ik heb veel van mezelf geleerd. Door fouten, veel geld uitgegeven, dat is absoluut weggegooid, maar ik Ik heb nu behoorlijk veel vertrouwen in het runnen van een bedrijf, het managen van de studio en het zijn van een goede baas.” Voor Esh is het belangrijk om het bedrijf in Londen gevestigd te houden. Hij produceert al zijn stukken in Forest Gate, niet ver van Stratford, Oost-Londen, en werkt met kleermakers die meer dan 30 jaar ervaring hebben. “Het is duur en ik zou waarschijnlijk 30 procent kunnen besparen als ik het in Portugal zou maken, maar ik zou het geld liever herinvesteren in de Londense mode-economie door samen te werken met lokale fabrieken.” Hij heeft zich geconcentreerd op het uitbreiden van het merk, vooral als het gaat om lederwaren, en het zien van Aaron Esh in een volledig gerealiseerde catwalkomgeving. Maar vóór alles wilde hij gewoon een vrije dag. “Ik ben al twee jaar niet meer op vakantie geweest. Ik heb niet echt een sociaal leven”, zegt hij. Dus wat doet hij als hij niet in de studio is? “Ik ben een grote Arsenal-fan”, zegt hij. “Ik bedoel grote fan. Ik ben met mijn vader naar games geweest en heb me zelfs geabonneerd op alle Patreon-podcasts.” Hij is ook groot op Xbox, vooral Call of Duty, waar hij en zijn vrienden zich tot laat in de nacht onderdompelen in virtuele slagvelden. Vrij normale dingen van de man die voorbestemd is om de volgende grote kracht van de Britse mode te worden.
Bovenste afbeelding: Aaron Esh in zijn studio in Noord-Londen. Afkomstig uit nummer 58 van 10 Men – ELEGANCE, BEAUTY, GRACE – dat nu in de kiosk ligt. Bestel uw exemplaar hier.
AARON ESH: Onberispelijk
Fotograaf ANNA STOCKLAND
Tekst PAUL TONER
Uitzicht vanaf AARON ESH AW23 COLLECTION, fotograaf ADAM PETER JOHNSON
