Een paar jaar geleden nodigde ik een paar vrienden uit Galentijnse dag…
Ik zette een kaasplateau neer en vroeg iedereen iets zoets mee te nemen om te delen, want, zoals Julia Child zei: “een feest zonder taart is slechts een ontmoeting.”
Wij ook een enorme container van Spaanse chips omdat het leven kort is, jij!!!
Daarna gingen we aan mijn eettafel zitten en maakten hartvormige aantekeningen voor mensen van wie we hielden, inclusief vrienden, ouders, partners, kinderen, elkaar en onszelf. We hadden een verscheidenheid aan bouwpapier, scharen, lijmstiften, stickers, meer stickerskralen, linten, brieven, meer brievenen glitterpompons. We lachten en vertelden gênante verhalen, en daarna kreeg ik een tiental sms’jes van vrienden die zeiden: “Dat was zo GEWELDIG.” Ik voelde hetzelfde.
Naad Emily Rapp Zwart schreef jaren geleden: “Dit is de waarheid: vriendschappen tussen vrouwen zijn vaak de diepste en meest diepgaande liefdesverhalen, maar ze worden vaak besproken alsof het aanvullende, ‘bonus’-relaties zijn naast de echt belangrijke. Vriendschappen van vrouwen overleven banen, ouders, echtgenoten, vriendjes, vriendinnen en soms kinderen.”
gedachten? Zou jij een Galentine’s bijeenkomst organiseren? Welke andere activiteiten of snacks zou je voorstellen? Ik hoor het graag! Mijn vriendin Susan had ooit dames op Galentine’s Day om Clueless te zien, wat voor een leuke avond zorgde. Misschien speel ik dit jaar wel Pen 15 op mute op de achtergrond.
Kanttekening: terwijl ik door mijn telefoon aan het scrollen was naar deze foto’s, kwam ik een momentopname van een pagina tegen Lindy West’s boek met filmoverzichten. Maakt me nog steeds aan het lachen.
PS Het geheim achter vrouwelijke vriendschapEn het liefdesverhaal dat ik nooit van plan was te vertellen.
