Na eindeloze geruchten over of Christopher Nolan een vampierfilm regisseerde of een ‘Blue Thunder’-remakewe weten nu dat zijn 13e film een bewerking is van “The Odyssey”. Het epische gedicht van Homerus is uiteraard een archetypische mythe die door de eeuwen heen talloze kunstenaars heeft beïnvloed. inclusief zelfs de gebroeders Coen. Toegegeven, Nolans eigen herinterpretatie verandert de karakternamen niet en brengt het verhaal niet naar de VS, en het is ook onwaarschijnlijk dat Tim Blake Nelson en John Turturro een geweldig nummer zullen zingen. In plaats daarvan krijgen we een prachtige blockbuster vol spektakel die de beste IMAX-schermen waardig is, met veel praktische effecten en grote gevechten.
Dit betekent dat Nolans bewerking van “The Odyssey” wellicht dichter bij de schaal en reikwijdte van Homerus’ originele werk komt dan wie dan ook. En toch is het ook lang niet de enige manier om dit verhaal te beleven. Het verhaal van Homerus blijft millennia na het begin herkenbaar en is maar al te herkenbaar, zelfs als je de meeste oppervlakkige details verbergt en aanpast. Je zou Odysseus bijvoorbeeld kunnen veranderen van een Griekse koning en oorlogsheld in bijvoorbeeld een paddenstoel die in een ananas onder de zee leeft.
Dat klopt. Van de vele films die zijn beïnvloed door Homer’s “The Odyssey”, is “The SpongeBob SquarePants Movie” een van de meest onwaarschijnlijke. De film was oorspronkelijk bedoeld als vervolg op de gelijknamige tekenfilm van Stephen Hillenburg, die na de première in 1999 een cultureel fenomeen werd. De film volgt SpongeBob (Tom Kenny) en Patrick (Bill Fagerbakke) terwijl ze aan een episch avontuur beginnen vol zeemonsters, een cycloop, zeemeerminnen, David en zeemeerminnen.
Op het eerste gezicht lijkt het misschien niet zo, maar ‘The SpongeBob SquarePants Movie’ is een must-see voordat Nolan’s ‘The Odyssey’ verschijnt. Echt.
De SpongeBob SquarePants-film is de Odyssee van SpongeBob
In de “Odyssee” van Homerus begint Odysseus aan een lange en epische zoektocht om naar huis terug te keren naar zijn dierbaren, waarbij hij op een gegeven moment Poseidon, de god van de zee, boos maakt die Odysseus beschuldigt van moord. SpongeBob vermoordt nooit iemand, maar “The SpongeBob SquarePants Movie” volgt hem op een lange reis weg van zijn huis nadat hij de toorn van Jeffrey Tambor’s koning Neptunus (het Romeinse equivalent van Poseidon) op de hals heeft gehaald.
Net als Odysseus gaat SpongeBob op reis met vrienden en een cool vaartuig: een burgermobiel. Onderweg komt hij ook diepzeemonsters en een cycloop tegen (dwz een mens in een ouderwets duikpak). Het is ook niet zo dat de franchise niet eerder ongebruikelijke referenties had opgenomen. Immers, een van de de beste afleveringen van “SpongeBob SquarePants” eindigt met een ‘Nosferatu’-grap, terwijl een andere in wezen’ Lord of the Flies ‘aanpast. Toch is het raar en leuk om een hele kinderfilmriff op “The Odyssey” te hebben.
SpongeBob komt eindelijk thuis dankzij goddelijke tussenkomst wanneer prinses Mindy van Scarlett Johansson (wiens naam klinkt alsof het een afkorting is van Minerva, het Romeinse equivalent van Athene) hem een zak wijn geeft. Als je bedenkt dat de grootste liefde van SpongeBob zijn werk is, neemt Plankton (Mr. Lawrence) aan het einde van de film de Krokante Krab en Bikinibroek over als Odysseus, die zijn huis overspoeld vindt met vrijers die de hand van zijn vrouw willen. De film heeft zelfs een verhalend kader dat lijkt op een dichter die een oud verhaal voordraagt aan een publiek, aangezien het in werkelijkheid een film in het universum is die door een groep piraten wordt bekeken. Dus voordat Christopher Nolan’s “The Odyssey” arriveert, zorg ervoor dat je een grappigere verfilming bekijkt met meer zang en hamburgers.
