Vóór zijn satanische mysterie Lange benen was de horrorhit van 2024, regisseur Ogood Perkins had drie films gemaakt die tot een indie-niche behoorden waar alleen horrorliefhebbers van genoten die actief op zoek gingen naar vreemde gerechten. Zijn beste is zijn debuut, Zwartjas’s dochtereen speels en treurig verhaal over een kostschool in de midwinter, en terwijl zijn Netflix-distributie Ik ben het mooie dat in huis woont kreeg enige aandacht, zijn strikte Brothers Grimm-bewerking, Greet en Hans, verliep in 2020. Geduldig en luchteloos bespotten deze films je met eenvoudige, aantrekkelijke horror-premissen die uitgerekt en gedempt aanvoelen onder de fluisterende, grimmige sfeer.
Perkins bereikte de mainstream met Lange benen en vooral Open, de belachelijke horror-farce van vorig jaar. de voogd, ook vorig jaar uitgebracht, was een over het hoofd geziene terugkeer naar zijn meer gedempte kant, en is de moeite waard om opnieuw te bekijken nu het een 4K-versie heeft ontvangen Blu-ray-uitgave.
Hoe was het Bewaarder ontvangen bij vrijlating?
Bewaarder was de derde Perkins-film die daarna door Neon werd gedistribueerd Lange benen En Open (alle drie zijn opgenomen in Vancouver gedurende een 18 maanden durende productie), maar na de gedempte, verwarde ontvangst van Perkins’ opzichtige Stephen King-film wist niemand bij Neon echt wat te doen met een eenvoudig landhuis Blauwbaard riff-achtig Bewaarder – vooral omdat het veel dichter aansluit bij de gedempte, onderdrukte sfeer van zijn vroege werk. Het brengt alles wat we weten over ‘verheven horror’ terug tot de essentiële principes ervan, en de eenvoudige, ongecompliceerde uitvoering ervan zou wel eens het laatste woord over deze trend kunnen zijn.
Het zou eerlijker zijn om dat te zeggen Bewaarder werd helemaal niet ontvangen toen het in november uitkwam. Recensies waren weinig, ver tussen en meestal middelmatigEn het verdiende wereldwijd $ 5 miljoen. Op papier een gestileerde indie-horror die de vrouwonvriendelijke gevangenisthema’s actualiseert Blauwbaardvooral met een geweldige hoofdrol van een onderbenutte actrice (Wees Zwart En Zij-Hulk’s Tatiana Maslany), is de ideale film voor indiedistributeur Neon tot slimme marketing. Maar daarna Open slechter gepresteerd dan Lange benenze waren waarschijnlijk boos hoe ze zich uitkleedden Bewaarder voelde en besloot dat het gemakkelijk gedumpt kon worden.
Liz en Malcolm hebben niet echt een droomrelatie.
Neon
Waarom is Bewaarder belangrijk om te zien nu?
Het afgelopen decennium is het aantal onafhankelijke genrefilms toegenomen, beïnvloed door langzamere, internationale cinema. Deze passen in een naturalistische, angst-en-angst-inducerende stijl met openlijk psychologische en interpersoonlijke thema’s, en waren perfect getimed met de opkomst van boetiek-, internet-favoriete distributiebedrijven zoals A24, waardoor ‘verhoogde horror’ meer een merkoefening dan een kunstbeweging werd.
Met wisselende effectiviteit worden rigoureuze en straffende horrorfilms zoals De heks, Midsommar, mannen, relikwie, Saint Maud, de wake, En Censor het achtervolgen van invasieve, knoestige vogelverschrikkers die geworteld zijn in karakter of sociale omstandigheden; hun zoektocht naar angst en ongerustheid is rijk aan historische details en naturalistische films. Perkins’ eerste drie films behoren duidelijk tot deze trend, maar in 2025 werden ze allemaal buiten de stille, krassende, alledaagse instincten van het subgenre gehouden – lelijke onafhankelijke uitschieters zoals Breng haar terug niet weerstaan, de best ontvangen horror was ook de meest commerciële, met Zondaars, wapens, eindbestemming: bloedlijnen, En 28 jaar later ze combineren allemaal de intensiteit van blockbusters met een unieke stijl.
Bewaarder is zozeer een checklist van de uitgeklede, introverte en subversieve principes van het ‘verhoogde horror’-genre dat het gemakkelijk over het hoofd werd gezien. Liz (Maslany) gaat voor het eerst op reis met haar nieuwe vriend Malcolm (Rossif Sutherland), maar wanneer ze zich vestigt in zijn griezelig geïsoleerde hut in het bos, is ze zich niet bewust van wat we in de eerste minuten zagen: een montage van verschillende vrouwen met hun partners, allemaal gefilmd vanuit het standpunt van de man, die steeds onrustiger, paniekeriger, onrustiger en onrustiger werd. lelijke kreten. Zelfs als het ondermijnt Bewaarder’s mysterie, deze montage heeft een bruuske openheid. We weten waarom we hier zijn, en de gruwel is duidelijk, gendergerelateerd en onontkoombaar.
Bewaarder is een langzaam, humeurig horloge.
Neon
Liz is gelukkig vrijgezel maar verveelt zich; haar vriend lijkt afwezig, en zijn neef Darren (Birkett Turton) valt haar lastig met grijnzend griezelig gedrag. Er zijn weinig karakters en nog minder plot, maar er zijn flitsende, resolutie-zware droomsequenties en griezelige dingen die op de loer liggen om de hoek van verder gewone bosbeelden. BewaarderDe weigering om zichzelf ingewikkelder te maken wordt zijn grootste charme: Malcolm is zo’n beetje een en al waarschuwingssignaal, de ontdekking van Liz dat het huis een kwaadaardig geheim verbergt gebeurt zonder pardon, en de bevestiging van lang begraven vrouwenhaat gepleegd door de Bluebeard-stand-in van de film is meer een schouderophalen dan een schok.
Maar de sfeer is zo ingetogen en smeulend Bewaarder dat de onvermijdelijkheid van de plotbeats vreemd ontspannend aanvoelt. Of hij het nu wist of niet, Perkins’ nadruk op de eenvoudigste hervertelling van deze indie-horrorformule heeft het voor geen enkele toekomstige regisseur onmogelijk gemaakt om terug te keren naar dezelfde ‘high’-bron, aangezien alle stijlfiguren en grootste hits hier op één plek zijn. Bewaarder kan het best worden bekeken in zijn Blu-ray-vorm, als een rustig en huiselijk griezelig verhaal dat het meest geschikt is voor een regenachtige avond thuis (en het zou kunnen worden gecombineerd met een andere griezelige homestead-horror die vorig jaar over het hoofd werd gezien, De vrouw in de tuin).
Wat nieuwe functies doen Bewaarder Blu-ray heeft?
Zoals vaak het geval is geweest bij 4K Blu-rays van nieuwe releases, Bewaarder heeft frustrerend weinig speciale functies, met als enige opmerkelijke extra een commentaartrack van Perkins zelf. Perkins is een vermakelijke en inzichtelijke spreker, en zijn enthousiasme om openlijk te praten over waarom hij van horror houdt, onderscheidt hem van jongere regisseurs die meer op hun hoede kunnen zijn over hun processen. Na de vreemde ritmes van BewaarderOpnieuw kijken met de overpeinzingen van Perkins gedurende 90 minuten in je oor is een genot.
