Edward Furlong werd van de ene op de andere dag een sensatie met ‘Terminator 2: Judgment Day’ uit 1991. Maar in de daaropvolgende jaren verdween de acteur geleidelijk uit de schijnwerpers en kreeg hij allerlei persoonlijke worstelingen te verduren. Gedurende die tijd sloot hij zich aan bij de cast van ‘Pet Sematary Two’, een kritische bom die niettemin een cultklassieker werd en verre van het laagste moment van Furlong was.
Tot op de dag van vandaag is Furlong vooral bekend vanwege zijn rol van John Connor in de sciencefiction-actieklassieker van James Cameron. In de film is de toekomstige leider van het menselijk verzet slechts een moedige, eigenzinnige tiener: een jeugdige delinquent die geen idee heeft wat zijn toekomst in petto heeft totdat de cyborg van Arnold Schwarzenegger uit diezelfde toekomst arriveert. Furlong was uitstekend in de rol en gaf een volkomen overtuigende uitvoering die zoveel van de jonge acteur eiste. Het feit dat dit Furlongs eerste rol ooit was, maakte het des te indrukwekkender.
“Terminator 2” was een grote hit 515 miljoen dollar en voor altijd zijn status als een van hen versterken de beste actiefilms ooit en gemakkelijk het beste van alle “Terminator”-films. Helaas bereikte de jonge ster nooit helemaal dezelfde hoogten, wat gezien de goede ontvangst van “T2” altijd een strijd zou blijven. Het begon echter niet zo goed toen Furlong zijn hitfilm onmiddellijk opvolgde met een rol in het kritisch gefilterde vervolg Pet Sematary 2. Maar zoals ‘A Home of Our Own’-regisseur Tony Bill het in 1993 in een brief aan de agent van Furlong verwoordde: ‘Eddie Furlong heeft niet de films gekozen, de films hebben hem gekozen, en dat heeft zijn tol geëist.’ Als zodanig was “Pet Sematary 2” niet alleen niet de schuld van Furlong, maar destijds ook de minste van zijn zorgen.
Edward Furlong werd met Terminator 2 in de schijnwerpers gezet
In de documentaire uit 2017, “T2: Reprogramming the Terminator”, (via Wekelijks entertainment) James Cameron herinnerde zich hoe castingdirecteur Mali Finn Edward Furlong via een onorthodoxe route vond. ‘Hij is niet via een agentschap binnengekomen’, zei de directeur. “Hij was nog nooit ergens mee bezig geweest, ze ging letterlijk gewoon op zoek naar onbeproefd talent.” Furlong zelf legde uit hoe het gebeurde: “Ik was op een plaats genaamd de Pasadena Boys Club. (Finn) zegt: ‘Kan ik je een film laten uitproberen? Ik kan je niet vertellen wat het is, maar noteer mijn nummer en bel me.'” Na drie audities maakte hij indruk op Cameron en de producers, ondanks een zware tweede try-out als John Connor.
Zijn casting bleek een geïnspireerde keuze van Cameron en Finn. Furlong was een ware openbaring als John Connor. Als zodanig moet je je afvragen waarom hij instemde met “Pet Sematary Two” als zijn volgende film. Je zou je op zijn minst afvragen of je niet wist wat de jonge acteur op dat moment doormaakte.
“Pet Sematary Two” was een vervolg op “Pet Sematary” uit 1989, gebaseerd op de gelijknamige roman van Stephen King uit 1983. De eerste film was niet bepaald een ‘T2’-hit, maar het was ook een groot succes 57,4 miljoen dollar met een budget van $ 11,5 miljoen en kreeg gemengde recensies. “Pet Sematary” bevatte ook een van de griezeligste scènes ooiten had een paar leuke toevoegingen als een griezelig schilderij met een morbide verborgen betekenis. “Pet Sematary Two” werd geregisseerd door Mary Lambert en geschreven door Richard Outten. Het haalde minder dan de helft van zijn voorganger en kreeg veel negatieve recensies, waardoor het op zijn zachtst gezegd een anticlimax-vervolg op “T2” werd.
Edward Furlong maakte een slechte film op een nog slechter moment in zijn leven
In “Pet Sematary Two” speelde Edward Furlong de 13-jarige Jeff Matthews, wiens moeder, Renee (Darlanne Fluegel), sterft. Jeff verhuist vervolgens terug naar zijn geboorteplaats Ludlow, Maine met zijn vader, Chase (Anthony Edwards). Daar leert Jeff over de inheemse begraafplaatsen die de overledene weer tot leven kunnen wekken, wat de jongere ertoe aanzet zijn arme moeder te begraven, zodat ze als zombie kan terugkeren.
Stephen King, die de producenten van “Pet Sematary” ervan had weerhouden de treurigste scène te verwijderenkon zien dat het vervolg op een ramp afstevende, en zijn naam werd verwijderd uit het marketingmateriaal van de film. Hij had gelijk. “Pet Sematary Two” ging viraal na de release in augustus 1992 Zwart’s recensie, waarin werd beweerd dat de film “ongeveer 50% beter was dan zijn voorganger, dat wil zeggen helemaal niet zo goed”, waarbij kritiek werd geuit op de manier waarop de film “meer op bloed dan op echte koude rillingen berust”. New York Times’ Stephen Holden vond de film eveneens ernstig gebrekkig en schreef dat hij “veel beter was in speciale effecten dan in het creëren van personages of het vertellen van een samenhangend verhaal”. Er was ook het gevoel dat de film in wezen slechts een remake van het origineel was, wat er allemaal voor zorgde dat deze alleen maar werd gemaakt 17,1 miljoen dollar met een budget van 8 miljoen dollar.
Opnieuw vraag je je af wat Furlong ervan had kunnen overtuigen de hoofdrol te spelen. Maar afgezien van het feit dat het origineel een hit was, is er het feit dat niemand hem begeleidde. Volgens een 1994 Wekelijks entertainment Het rapport plaatste Furlong “in het middelpunt van een strijdende driehoek van voogden” die ruzie maakten over geld en beschuldigingen van misbruik, resulterend in wat de outlet een “schoolboekstudie noemde van de manieren waarop een kindacteur zichzelf kan vinden zonder iemand om hem te beschermen.”
