De Japanse politiek is beleefder en ingetogener dan de meeste andere.
Dit is misschien de reden waarom het westerse publiek niet altijd veel aandacht besteedt.
Maar deze keer voelt iets anders, en dat komt grotendeels door de vrouw in het middelpunt van dit verhaal; de drummende, Trump-knuffelende, China-provocerende premier die de inzet voor beide heeft verhoogd Japan en de regio.
In het centrum van Tokio, slechts enkele uren voordat de stembureaus opengingen voor de vervroegde verkiezingen die zij uitschreef, verdrongen honderden mensen zich in een klein plaatselijk park om Sanae Takaichi te zien.
Ondanks de bitter koude temperaturen en het feit dat velen moeite hadden om haar boven de zee van hoofden te zien, was er een gevoel dat er iets belangrijks aan het gebeuren was.
“Ik kwam net langs”, vertelde een vrouw me, “maar ik kon niet stoppen om haar te zien!”
Het lijdt geen twijfel dat Takaichi gewoon anders is dan degenen die haar zijn voorgegaan.
Ze is een voormalige heavy metal-drummer en motorrijder en stuitert graag over het podium tijdens rally’s en zingt voor bezoekende buitenlandse leiders (de Italiaanse Giorgia Meloni werd verwelkomd met een spetterende gelukkige verjaardag).
Haar extra grote karakter in een scène die van oudsher zo mannelijk en zo droog was, heeft geleid tot enorme persoonlijke steunbetuigingen, 2,6 miljoen volgers op X en een jaar lang wachten om haar zwarte handtas te kopen.
Om nog maar te zwijgen van de ommekeer in de situatie die haar worstelende Liberaal-Democratische Partij (LDP) heeft gezien: het lijkt er nu op dat ze een meerderheid in het Japanse lagerhuis zal veroveren, slechts vier maanden nadat zij de macht overnam na het aftreden van haar impopulaire voorganger.
Lees meer: Kan de eerste vrouwelijke premier van Japan haar greep op de macht verstevigen?
De Japanse ‘Iron Lady’ zal een conservatieve visie nastreven als ze wint
Maar ze is ook verre van de liberale kampioen waar velen op hadden gehoopt in de eerste vrouwelijke leider van het land; ze is eigenlijk ultraconservatief.
Ze is anti-homohuwelijk en een uitgesproken verdediger van traditionele genderrollen; ze ziet Margaret Thatcher als een rolmodel en maakt gebruik van een groeiend gevoel van ‘buitenlandersvermoeidheid’ in Japan, gericht tegen zowel immigranten als toeristen.
Als ze bij de verkiezingen van zondag haar eigen mandaat veiligstelt, zal ze deze conservatieve visie nastreven.
‘Ze is als een vriendelijke buurvrouw of zus’
In haar geboorteplaats Nara vinden ze dat een goede zaak.
Hier is een kleine minibus omgebouwd tot een soort ‘gevechtsbus’ en haar toegewijde team van supporters rijdt ermee door de traditionele straten, vraagt de lokale bevolking om te tekenen, roept haar naam via megafoons en vraagt om hun stem.
“Ze is als een vriendelijke buurvrouw of zus”, zegt een oude man, herinnerend aan haar start in de politiek.
‘Ze doet gewoon wat nodig is om Japan te beschermen’
Als ik iemand van haar team vraag wat hij van haar conservatieve opvattingen vindt, antwoordt hij eenvoudigweg: ‘In plaats van het conservatisme te noemen, denk ik dat ze gewoon doet wat nodig is om Japan te beschermen.’
Uiteraard staat bij elke verkiezing de binnenlandse politiek centraal; zij is voorstander van belastingverlagingen en hogere overheidsuitgaven om een trage economie een impuls te geven.
Maar het gebied van haar beleid dat de meeste aandacht en woede heeft getrokken, is haar benadering van het buitenlands beleid, en vooral haar benadering van China.
Steun van Trump
Volgens de grondwet is Japan nog steeds een pacifistisch land en daarom vertrouwt het land voor zijn veiligheid lange tijd op de Verenigde Staten.
Takaichi heeft er een punt van gemaakt om zich aan te sluiten bij het Amerika van Donald Trump; zijn bezoek aan Japan vorig jaar viel op door zijn warmte, en Trump heeft haar campagne actief gesteund.
Maar ze is ook sterk agressief geweest in haar houding tegenover het grootste en machtigste buurland van Japan.
De twee waren het al niet eens; Takaichi’s plan om meer te besteden aan de opbouw van het Japanse leger is een diep pijnpunt in China, dat enorm heeft geleden tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Lees meer van Sky News:
Trump zegt dat hij geen fout heeft gemaakt bij de apenvideo van Obama
Er zijn in Groot-Brittannië meer dan 80 overstromingswaarschuwingen afgegeven omdat er meer regen verwacht werd
Gemengde gevoelens over het opkomen tegen China
Maar in november bereikten de zaken een nieuw dieptepunt toen ze zei dat een Chinese aanval op het eiland Taiwan (een zelfbesturende democratie die China beschouwt als een afgescheiden provincie) een ‘existentiële bedreiging’ voor Japan zou vormen en het land het recht zou hebben om militair in te grijpen.
De opmerkingen hebben in China tot verontwaardiging geleid en tot een hele reeks schadelijke vergeldingsmaatregelen geleid, variërend van het verbod op de import van Japanse zeevruchten tot beperkingen op de toegang tot belangrijke zeldzame metalen en een grimmige suggestie dat Chinese reizigers dit moeten vermijden.
De betrekkingen staan op het laagste punt in meer dan tien jaar, en hoewel sommige Japanners blij zijn dat hun leider zich tegen China verzet, maken anderen zich zorgen.
“Dat China economische sancties oplegt, bewijst hoe onnadenkend haar opmerkingen waren”, vertelde een man bij haar bijeenkomst mij. “Het is absoluut gevaarlijker.”
De realiteit is dat Takaichi’s standpunt ten opzichte van China, ondanks alle Instagrambare momenten, wel eens de centrale kwestie zou kunnen zijn die haar leiderschap teistert en mogelijk zelfs definieert; het is geen meningsverschil dat de Chinezen zomaar willen loslaten.
De Japanse kanteling naar rechts onder het nationalisme in Takaichi-stijl kan bij sommigen een hernieuwd gevoel van trots met zich meebrengen, maar kan ook voor iedereen nieuw gevaar met zich meebrengen.

.jpg)

