Lord of the Flies is tot leven gebracht dankzij de maker van Adolescentie Jack Thorne, en hoewel het boek een fictiewerk was, overkwam een soortgelijk verhaal zes jongens in Tonga.
Willem Gouding Heer van de vliegen roman wordt tot leven gebracht met een langverwachte aanpassing op BBC – maar het fictieve verhaal werd ooit een angstaanjagende realiteit voor zes zeer echte tieners.
Het beroemde boek verscheen in 1954 en vertelt het verhaal van een groep jongens die na een vliegtuigongeluk zonder volwassenen op een eiland belandt. Ze proberen een geïmproviseerde gemeenschap op te bouwen, maar het duurt niet lang voordat ze zich omdraaien en op elkaar jagen.
En hoewel de angstaanjagende gebeurtenissen met gedenkwaardige personages als Jack, Piggy, Simon en Ralph nooit hebben plaatsgevonden, leidde het wel tot ongemakkelijke gesprekken over de menselijke natuur en wat er zou zijn gebeurd als jonge jongens op een eiland waren gestrand.
Opmerkelijk genoeg besloten zes tieners uit Tonga, elf jaar nadat de roman in de schappen lag, in juni 1965 naar de stapelbedschool te gaan en een spannend avontuur te beleven, en ze zouden later bekend worden als de echte Lord of the Flies.
De zes jongeren, allemaal tieners, waarvan de jongste 13 was, kwamen uit Tonga, en in plaats van zoals gewoonlijk naar school te gaan, namen ze een kleine vissen boot en ging het water in. Volgens rapporten waren ze van plan Fiji te bereiken, bijna 800 kilometer verwijderd van Tonga.
Ze kwamen echter al snel in een storm terecht en de boot werd vernietigd, en in de loop van acht dagen dreef hij steeds verder uit koers.
De oudste jongen, Sione ‘Ulufonua Fataua, destijds 18 jaar oud, herinnerde zich de angstaanjagende gebeurtenissen. Mensen magazine: “De boot was volledig verscheurd – geen roer, geen zeil – en acht dagen lang dreven we rond zonder eten en zonder regen om te drinken.
“We baden, wetende dat alleen God ons kon redden.”
Hun gebeden werden eindelijk verhoord toen de jongens in de verte een verlaten eiland zagen genaamd ‘Ata, dat sinds 1863 niet meer bewoond was.
Als de zaken anders waren geweest, hadden de jongens zich misschien gewelddadig tegen elkaar kunnen keren, zoals ze deden in Lord of the Flies, maar in plaats daarvan toonden ze opmerkelijke moed en samenwerking om te overleven.
Ongelooflijk genoeg strandden ze vijftien maanden op het eiland, en ze namen allemaal de taak op zich om voor elkaar te zorgen.
Ze hielden zich vol door vis, kokosnoten en wilde taroplanten te eten, en ze gebruikten bananenbladeren als schuilplaats en wreven stokken tegen elkaar om vuur te maken.
De zes jongens hielden zelfs de moed erin door boomstronken als gewichten te gebruiken, zodat ze samen konden trainen.
Een van de grootste uitdagingen kwam toen een van de jongens van een klif viel en zijn been brak. Maar zijn vrienden slaagden erin stokken en bladeren als spalken te gebruiken voordat ze het bot vastzetten, dat uiteindelijk volledig genas.
Sprekend over de manier waarop met spanningen en meningsverschillen werd omgegaan, zei Sione: “Als iemand iets had wat hij niet leuk vond, praatten ze erover en zeiden we ‘het spijt me’ en dan bidden we en alles is in orde.
“Als iemand echt boos wordt, bijvoorbeeld als ik iets heb gepland en het niet heeft gedaan, verdwijn je een paar uur, kijk je naar de oceaan en zet je het uit je hoofd.”
En hoewel de jongens het op de een of andere manier goed deden, werden ze uiteindelijk gered op 11 september 1966, toen Peter Warner, een Australische visser, rook zag komen van het eiland, waarvan hij wist dat het verlaten was.
De jongens, begrijpelijkerwijs overmand door emoties, gingen aan boord van het schip van de man en werden teruggebracht naar hun families, die al begrafenissen hadden gehouden voor hun dierbaren.
Maar voordat hij aan de reis begon, stuurde Peter hun namen door en kreeg naar verluidt te horen: ‘Je hebt ze gevonden! Deze jongens zijn voor dood opgegeven. Er zijn begrafenissen gehouden. Als zij het zijn, is dat een wonder!’
En toen een van de jongens aan boord van Peter’s jacht ging, herinnerde hij zich: “Ik kon niet uitleggen hoe we ons voelen, wij allemaal, we zijn vol tranen, gelukkig en alsof we naar de hemel gaan.”
Honderden mensen op het eiland Haʻafeva bleken de zes jongens welkom te heten, en Peter ontving zelfs een bericht van koning Taufa’ahau Tupou IV voor zijn heldhaftige redding.
De voormalige koning van Tonga zei: ‘Bedankt voor het redden van zes van mijn onderdanen. Kan ik iets voor je doen?’
Peter antwoordde: “Ja! Ik wil kreeften vangen in deze wateren en hier een bedrijf starten.”
En jaren later vertelde Sione aan CBS: “Ik denk aan de cultuur waar we vandaan komen. We zijn hecht. Echt een hechte familie. We delen alles. We zijn arm, maar we houden van elkaar.”
Maar terwijl de jongens het beste in de mensheid demonstreerden, zal Lord of the Flies voor een donkerdere kijk op een dystopische nachtmerrie worden vertoond op BBC Eén om 21.00 uur vanavond (9 februari) in wat de eerste van vier afleveringen zal zijn.
