Hoe ontwerp je een woonruimte waar geen boven of beneden is? Dat is een van de uitdagingen Teagueeen in Seattle gevestigd ontwerp- en innovatiebedrijf dat ruimtevaartbedrijven zoals Blue Origin, Axiom Space en Voyager Technologies adviseert over de inrichting van hun orbitale buitenposten.
Mike Mahoney, senior directeur ruimtevaart- en defensieprogramma’s van Teague, zegt dat de zwaartekrachtvrije omgeving het meest interessante element is om rekening mee te houden bij het ontwerpen van ruimtestations.
“Je kunt toch geen dingen op oppervlakken plaatsen? Je wilt niet per se tafels, tenzij je er dingen aan kunt bevestigen en ze op elk oppervlak kunnen staan”, vertelde hij aan GeekWire. “Dus directionaliteit is een grote factor. En als je dat weet, ontstaan er nieuwe mogelijkheden. Je zou bijvoorbeeld twee wetenschappers kunnen hebben die in verschillende richtingen op hetzelfde gebied werken.”
De komende jaren zullen NASA en zijn partners naar verwachting de overstap maken van het verouderende internationale ruimtestation naar een reeks commerciële ruimtestations – en Teague helpt ruimtestationbouwers zich voor te bereiden op de transitie.
Ruimte is een van de nieuwere grenzen voor een bedrijf viert dit jaar het 100-jarig jubileum van haar oprichting. Teague is vooral bekend vanwege het helpen ontwerpen van het interieur van de Boeing-vliegtuigen evenals de eerste Polaroidcamera en die van Microsoft eerste Xbox-gameconsole.
In de jaren tachtig hielp Teague Boeing en NASA met hun plannen voor Space Station Freedom, een orbitaal project dat nooit van de grond kwam maar uiteindelijk uitgroeide tot het Internationale Ruimtestation. Teague werkte ook samen met NASA aan een 3D-geprint model voor een leefgebied op Mars, bekend als Verkenning van de gezondheid en prestaties van de bemanning Analoog.
Tegenwoordig richt Teague zich op interieurontwerp voor commerciële ruimtevaartuigen, een zakelijke mogelijkheid die gebruik maakt van de traditionele expertise van het bedrijf op het gebied van vliegtuigontwerp.
Mahoney zei dat Teague al meer dan tien jaar samenwerkt met het lucht- en ruimtevaartbedrijf Blue Origin van Jeff Bezos aan verschillende projecten. Het eerste project was het suborbitale raketschip New Shepard, die in 2015 zijn debuut maakte.
“We hebben met hun technische team samengewerkt om te ontwerpen voor de astronautenervaring in de New Shepard-ruimtecapsule”, zei Mahoney. “Het zijn alle interne componenten die je ziet samenkomen, van de bekleding tot de verlichting. We hebben ook een gebruikerservaringsvisie voor de displays gecreëerd.”
Teague werkte ook samen met Blue Origin aan ontwerpelementen voor Orbital Reef-ruimtestation en dat Blue Moon-maanlander. “We waren betrokken bij de eerste concepten voor het uiterlijk en het gevoel van de voertuigen”, zei Mahoney. “In andere gevallen ontwierpen en bouwden we mockups die werden gebruikt voor astronautenoperaties en tests. Hoe navigeren we rond de poten van de maanlander? Hoe optimaliseren we gereedschapskisten op het maanoppervlak?”
Andere ruimtestationprojecten die hebben geprofiteerd van de inbreng van Teague zijn onder meer Axioma ruimte (evenals Philippe Starck opgehaald als ontwerper met een grote naam) en Starlab-ruimteeen joint venture opgericht door Voyager Technologies en Airbus.
Starlab heeft onlangs een drie verdiepingen tellende mockup van zijn ruimtestation in het Johnson Space Center van NASA in Texas. Het model is zo gebouwd dat het herconfigureerbaar is om aanpassingen te weerspiegelen die ontwerpers willen aanbrengen in de lay-out van het ruimtestation, vóór de lancering of zelfs jaren na de lancering.
“Een van de dingen die erg nuttig zijn geweest tijdens dit ontwikkelingstraject is de samenwerking met Teague, omdat je een heel goed idee moet hebben van hoe je dit zeer grote volume moet indelen, zodat je de efficiëntie van de bemanning kunt optimaliseren”, zei Het Copra-teameen voormalige NASA-astronaut die nu fungeert als hoofd van de menselijke verkenning bij Voyager Technologies.
Kopra vergeleek het Starlab-station met een appartement van drie verdiepingen. “De eerste verdieping lijkt eigenlijk op de kelder van een groot gebouw met de infrastructuur”, zei hij, “het heeft onze levensondersteunende systemen, luchtvaartelektronica en software, de toiletten, het hygiënestation – dat zowel het toilet als een schoonmaakstation omvat – en de trainingsapparatuur.”
De tweede verdieping doet dienst als laboratorium en werkruimte met dashboardkastje, vriezer, centrifuge, microscoop en voldoende rekken en kasten voor opslag. “We zijn erg gefocust op vier verschillende industrieën: halfgeleiders, levenswetenschappen, farmaceutische producten en materiaalwetenschappen”, aldus Kopra.
Hij zei dat de derde verdieping een “plek zal zijn waar mensen van zullen genieten … omdat dek 3 onze bemanningsverblijven, onze kombuistafel, onze ramen en een beetje meer experimenteercapaciteit heeft.”
De kombuistafel is een uitstekend voorbeeld van hoe een interieurontwerp zonder zwaartekracht verschilt van de terrestrische variant. ‘Geen stoelen,’ zei Kopra. “Net als in het ISS heb je alleen maar een plek nodig om je voeten aan vast te haken. Er zijn kleine ontwerpkenmerken, zoals waar plaats je een leuning en hoe hoog is de tafel?” (Hij zei dat de ontwerpers nog niet hebben besloten of de tafel rond of vierkant zal zijn.)
Kopra zei dat een van zijn belangrijkste ontwerpprioriteiten is om het volume van het station en de tijd van de astronauten zo efficiënt mogelijk te gebruiken. “Tijd is uiterst waardevol op het ISS. Ze berekenen dat de tijd van de bemanning zo’n $135.000 per uur waard is”, zei hij. “De onze zal een fractie daarvan zijn, maar het illustreert echt hoe belangrijk het is om efficiënt om te gaan met de tijd aan boord.”
Starlab is ontworpen om de efficiëntie te maximaliseren. “We hebben een heel cool ontwerp waarbij het centrum een luik heeft dat helemaal door de drie verdiepingen loopt”, zei hij. “Dus stel je voor dat als het een brandweerkazerne was, je een paal zou hebben die van verdieping naar verdieping ging. We hebben geen vuurpaal nodig. We kunnen gewoon door dat gebied vertalen.”
Mahoney zei dat een mensgericht ontwerp belangrijker zal zijn voor commerciële ruimtestations dan voor het ISS.
“In het verleden zijn ruimtestations voornamelijk ontworpen voor professioneel opgeleide astronauten met een militaire achtergrond”, zei hij. “Nu willen we daar verschillende mensen in. Hoe denken we erover hoe onderzoekers en wetenschappers deze ruimtes zullen gebruiken? Hoe denken we over niet-professionele privé-astronauten? Als het Internationale Ruimtestation met pensioen gaat, hoe kunnen deze bedrijven dan tussenbeide komen om de leegte op te vullen en NASA te bedienen, maar ook veel van deze nieuwe klanten?”
-
Een drie verdiepingen tellende mockup van het Starlab-ruimtestation is geïnstalleerd in een gebouw in het Johnson Space Center van NASA in Texas. (Starlab-afbeelding) -
Een binnenaanzicht van het Starlab-model benadrukt de grote observatieramen en nooduitrusting. (Starlab-afbeelding) -
Het interne ladingslaboratorium in het Starlab-model heeft een dashboardkastje, koelopslag, een optische bank en een werkbank. (Starlab-afbeelding) -
Niveau 3 van het Starlab-model omvat de bemanningsverblijven, de kombuis en de grondzichtgebieden. Tot de partners van Starlab Space behoren onder meer Hilton en Journey, het team achter Sphere in Las Vegas. (Starlab-afbeelding)
Wanneer zullen commerciële ruimtestations een rol gaan spelen? Het antwoord op die vraag hangt in de lucht.
Vorig jaar NASA heeft zijn proces herwerkt voor de toewijzing van extra middelen voor de ontwikkeling van commerciële ruimtestations. Het herziene plan was bedoeld om commerciële partners tegen 2030 een betere kans te geven om hun orbitale buitenposten te exploiteren. de datum die is vastgesteld voor de pensionering van het internationale ruimtestation.
Maar NASA is traag met het uitvoeren van het herziene plan. zorgen baren in het Congres. Eind vorige maand zei het ruimteagentschap dat het nog steeds bezig was om “de tijdlijnen voor acquisitie af te stemmen op het nationale ruimtevaartbeleid en bredere operationele doelstellingen.” Nu dringen sommige wetgevers er bij NASA op aan dit te doen heroverweeg zijn plan om het ISS te verlaten in het tijdsbestek 2030-2031.
De tijdlijn voor de overgang naar het ruimtestation is misschien in beweging, maar Mahoney en andere ruimtestationontwerpers blijven op koers – en kijken naar de lange termijn.
“Misschien weten we nu nog niet hoe het ruimtestation over twintig jaar zal worden gebruikt”, zei Mahoney. “Hoe beginnen we met het toekomstbestendig maken en creëren van een systeem dat modulair en flexibel is, zodat we technologieën kunnen toevoegen en systemen kunnen toevoegen of we kunnen op verschillende manieren configureren? … Dat is het soort dingen waar we over nadenken om voor te ontwerpen.”
