We waren prins William tijdelijk kwijtgeraakt. Terwijl we ons door de smalle straatjes van het oude centrum van Al Ula, Saoedi-Arabië haastten, hielpen onze gidsen ons uiteindelijk hem in te halen.
Ze waren gewisseld van waar hij zou arriveren nadat zijn lunch was overgelopen. Het was allemaal behoorlijk hectisch, maar voor zijn assistenten, die nu de taak hadden om hem op tijd in zijn vliegtuig te krijgen om naar huis te gaan, leek dit in niets op de andere uitdagingen waarmee ze te maken hadden gehad.
Dit voelde als een week waarin het koningshuis echt heeft gezien waar ze mee te maken hebben als het gaat om Andrew en het Epstein-schandaal. Het lawaai was eindeloos met geschreeuw voor zowel de prins als de koning, en er zijn verschillende documenten onthuld.
Volg de laatste updates over de Epstein-bestanden
Er was hoop geweest dat de reis van de Prins van Wales naar Saoedi-Arabië, een belangrijk diplomatiek bezoek, voldoende zou zijn geweest om de aandacht enigszins te verleggen.
Met alle foto’s van Willem met kinderen en vrouwen had er niet meer moeite gedaan kunnen worden om dit te verkopen als een reis over de toekomst, waarin een positief beeld van Saoedi-Arabië en het werk van de Britse koninklijke familie werd geprojecteerd.
Natuurlijk zou het bezoek voor hem altijd een politieke spanningslijn blijven, gezien de mensenrechtenkwesties hier, ondanks aanzienlijke sociale lasten. Maar niets kon voorkomen dat het op hol geslagen schandaal van de Epstein-dossiers het grootste probleem werd.
Lees meer: Rondreis Saoedi-Arabië eindigt met een bezoek aan een natuurgebied
De vraag om naar het koningshuis te luisteren was enorm. Maar de oproepen aan hen om ons meer te vertellen riskeren de vraag hoe groot het zou worden te overschaduwen deze uitspraken eerder deze week van zowel William als Kate en Buckingham Palace.
Ik doe dit werk lang genoeg om te weten dat er gespannen gesprekken moeten zijn geweest voordat ze de definitieve aanmelding voor vrijgave kregen. Ze wisten dat ze het verhaal nog een keer wilden opblazen, maar niets doen was geen optie.
Voor hen is het probleem dat mensen nog steeds meer willen. We verwachten dat onze leiders voor de camera te zien zijn, dat ze zichtbaar de controle overnemen en verantwoording afleggen.
Het lijdt geen twijfel dat er de afgelopen jaren een verandering heeft plaatsgevonden in de onderwerpen waarover de familie voor de camera openheid wil geven. de vrijgegeven video’s over de kanker van de King en Kate, maar het is altijd op hun eigen voorwaarden.
En van wat we tot nu toe hebben gehad, ben ik hier niet zeker van; ze zullen buigen voor de publieke druk om te spreken, ondanks het feit dat sommigen zeggen dat zwijgen de enorme reputatierisico’s alleen maar vergroot.
Al vijftien jaar hangt dit boven hen uit, eerst de koningin, nu de broer van Andrew, de koning, die aantoonbaar zoveel verder gaat dan hun moeder ooit heeft gedaan. De ‘maximalistische benadering’, zoals zij die omschrijven, ontneemt hem zijn titels en Windsor-huis.
En deze week hebben we in geschreven woorden grotere pogingen gezien om afstand te nemen van Andrew, deels, vermoed ik, uit bezorgdheid over wat er nog meer zou kunnen gebeuren, ondanks zijn voortdurende ontkenning van enig wangedrag.
Of je het er nu mee eens bent of niet, op dit moment hebben ze niet het gevoel dat ze nog vragen te beantwoorden hebben. Ja, er zijn foto’s en e-mails die er sterk op wijzen dat Epstein tijd doorbracht in paleizen en koninklijke eigendommen. Uiteindelijk handhaafde Andrew dat contact, niet de bredere familie of de instelling.



