Geconfronteerd met een trage arbeidsmarkt kregen Amerikaanse werknemers gisteren goed nieuws met de vrijgave van laatste baanrapport. Werkgevers hebben in januari 130.000 banen toegevoegd – meer banengroei dan de economie in maanden heeft gezien – en het werkloosheidspercentage daalde licht tot 4,3%. Maar niet alle werknemers profiteren in gelijke mate van deze toename van de banencreatie.
EEN nieuwe analyse van het Economic Policy Institute van deze week legt vast hoe zwarte vrouwen op unieke wijze zijn getroffen door schommelingen in de economie en herhaalde bezuinigingen op de beroepsbevolking het afgelopen jaar – inclusief de richtlijn van Trump om het aantal werknemers binnen de federale overheid te verminderen. Die beslissing verdreef ongeveer 277.000 werknemers. In 2025 daalde de arbeidsparticipatie onder zwarte vrouwen tot 55,7%, een daling met 1,4 procentpunt. Dit is een bijzonder steile daling in de loop van een jaar – volgens de EPI een van de ‘scherpste dalingen in één jaar’ van de afgelopen 25 jaar.
Naad de werkloosheid steeg gestaag van 5,8% naar 6,7% in 2025 is de totale arbeidsparticipatie van zwarte vrouwen gedaald van 60,6% naar 59,7%, wat aangeeft dat meer zwarte vrouwen de arbeidsmarkt hebben verlaten of zijn gestopt met zoeken naar werk.
Deze verschuiving in de werkgelegenheid lijkt ook grotendeels zwarte vrouwen met een universitair diploma te hebben getroffen. “Ik was verrast door de omvang van de daling onder hoger opgeleide zwarte vrouwen”, zegt Valerie Wilson, directeur van EPI’s programma over ras, etniciteit en economie. De arbeidsparticipatie van zwarte vrouwen met ten minste een bachelordiploma daalde in 2025 met ruim 3,5 procentpunten – aanzienlijk meer dan onder zwarte vrouwen zonder hbo-opleiding.
Wilson presenteert twee mogelijke verklaringen voor de opmerkelijke impact op zwarte vrouwen. ‘Je zou kunnen zeggen dat dit slechts de voorhoede is van een bredere vertraging’, zegt ze. “Veel mensen denken dat zwarte werknemers – in dit geval zwarte vrouwen – over het algemeen een soort kanaries in de kolenmijn zijn.” Zwarte werknemers zijn vaak de eersten die de gevolgen van een dreigende recessie voelen, omdat zij doorgaans lagere lonen hebben in grotere aantallen en gevoeliger zijn voor economische tegenwind.
De verliezen onder hoger opgeleide werknemers wijzen echter op een andere waarschijnlijke reden voor de daling van de werkgelegenheid. “Misschien zou de meer verraderlijke verklaring zijn dat dit een duidelijke demonstratie is van anti-gelijkheid of anti-DEI-reactie in actie”, zegt Wilson. “In de federale overheid denk ik dat het vrij expliciet is: de eerste afdelingen die ze schrapten waren DEI-afdelingen.” Vrouwen en mensen van kleur wel naar verluidt oververtegenwoordigd bij veel federale agentschappen, en bijna de helft van de zwarte federale werknemers heeft minstens een bachelordiploma.
Maar zelfs buiten de publieke sector heeft de bredere terugtrekking uit DEI-programma’s van bedrijven waarschijnlijk bijgedragen aan dit banenverlies, beide omdat zwarte vrouwen dat ook waren meer kans om DEI-gerelateerde functies te bekleden en omdat deze programma’s hebben bijgedragen aan het bevorderen van meer diversiteit werkgelegenheid in het Amerikaanse bedrijfsleven. De afgelopen twee jaar heeft de regering-Trump dat wel gedaan aanval op DEI– vastgelegd in een reeks uitvoeringsbesluiten – heeft ertoe geleid dat veel bedrijven de DEI hebben afgewezen en zijn teruggekomen op hun diversiteitsverplichtingen.
In de particuliere sector zagen zwarte vrouwen enige winst in bepaalde sectoren, namelijk onderwijs en gezondheidszorg. Maar ze leden ook banenverlies in een reeks andere bedrijfstakken, zoals de productie en de professionele en zakelijke dienstverlening, waar de werkgelegenheid voor vrouwen in het algemeen daalde. De overkoepelende categorie ‘overige diensten’ liet ook verliezen zien voor zwarte vrouwen, wat Wilson toeschrijft aan het grotere aandeel van deze werknemers in non-profitorganisaties en religieuze organisaties.
Volgens de EPI-analyse is misschien wel het meest ongebruikelijke element van het huidige werkgelegenheidsbeeld dat zwarte vrouwen veel meer banen hebben verloren dan hun mannelijke tegenhangers. Er is inderdaad sprake van een toename van de werkgelegenheid voor zwarte mannen in de particuliere sector, vooral in de detailhandel en in de professionele en zakelijke dienstverlening. “Normaal gesproken zie je zo’n groot gat niet”, zegt Wilson.
Zelfs het banenrapport van vandaag – dat een duidelijke verbetering van de werkloosheid onder de zwarte bevolking laat zien – betekent niet noodzakelijkerwijs een grote ommekeer voor deze groep werknemers, die bijzonder benadeeld lijken te zijn op de huidige arbeidsmarkt.
“Ik kan niet zeggen dat dit in grote lijnen een racistisch verhaal is over zwarte arbeiders”, zegt Wilson. “Ik kan niet zeggen dat het een vrouwenverhaal is waarin het alle vrouwen in gelijke mate treft. Het is heel specifiek voor zwarte vrouwen.”
