Superheldenfilms waren de meest dominante kracht in de populaire cultuur sinds in de zomer van 2008 beide voor het eerst verschenen IJzeren man En De donkere riddermaar het genre bereikte acht jaar later zijn hoogtepunt. In 2016 probeerde elke studio die een aandeel had in Marvel- of DC-eigendommen de reikwijdte van hun universum uit te breiden om toekomstige afleveringen te creëren: het jaar zag een botsing van helden in beide Batman versus Superman: Dawn of Justice En Kapitein Amerika: Burgeroorloger zat ook de introductie van Marvel’s mystieke kant in dokter vreemd, de uitbreiding van de DCEU met Zelfmoordploegen Fox’s meest ambitieuze X-Men blockbuster met Apocalypse. Ter vergelijking: Deadpool was een slordig, mid-budget experiment dat moeite had om groen licht te krijgen, maar dat medio februari werd gedumpt.
Het is ironisch dat Deadpool van Ryan Reynolds het gezicht is geworden van het Marvel Cinematic Universe, en dat het snauwerige randje van het personage nu de manier is waarop bijna alle actiehelden opereren. Het origineel Deadpool werd niet gebruikt als toegangspoort om oudere personages binnen te halen, en het werd niet gezien als een project voor fans om publieke steun te herwinnen voor het vernederde Marvel-universum. De verschillen tussen Deadpool En Deadpool en Wolverine weerspiegelt niet alleen de manier waarop het genre in de loop van het decennium veranderde; de versie van Wade Wilson die Reynolds in 2016 maakte is simpelweg niet dezelfde waarvan wordt gezegd dat ze erbij betrokken zijn Avengers: Doomsday. Die van Tim Miller Deadpool heeft zijn publiek misschien geboeid met popcultuurreferenties en flitsend ultra-geweld, maar het werd een fenomeen omdat het een verrassend oprecht underdogverhaal was.
Deadpool was notoir een film die Reynolds wanhopig graag wilde maken na het beschamende debuut van het personage in X-Men-oorsprong: Wolverine, en een die pas zijn relatief bescheiden budget van $ 75 miljoen binnenhaalde na positieve reacties op gelekte testbeelden. Het underdog-karakter van het begin van de film was in het uitgangspunt ingebakken; Wade is een voormalig officier van de speciale strijdkrachten met een hart van goud, en zijn besluit om burgerwacht te worden wordt gevormd door zijn verrassend tragische ervaringen. Het sarcastische gevoel voor humor van Reynolds is eigenlijk Wade’s manier om om te gaan met de manier waarop het leven hem aan de kant heeft gezet, wat hem alleen maar heeft aangemoedigd om goed te doen. Hij zou zich voordoen als pizzabezorger om een enge stalker af te schrikken, en hij zou het risico lopen experimenten te ondergaan in het Angel Dust-laboratorium nadat bij hem de diagnose terminale kanker was gesteld. Zelfs dan is Wade’s verlangen om zijn leven te verlengen niet omdat hij geroepen is om zijn lot te vervullen, maar omdat hij eindelijk een vrouw heeft gevonden die hij wil liefhebben en beschermen in Vanessa (Morena Baccarin).
De persoonlijke inzet van Deadpool wordt versterkt door hoe goed de film werkt als romantische komedie. Hoewel een slimme marketingcampagne omlijstte het als het soort ‘kanker-aangrenzende romantiek’ dat Nicholas Sparks zou kunnen hebben geschreven, DeadpoolDe flashback-structuur van de film omvatte de chemie tussen Reynolds en Baccarin als basis van het conflict in de film. Ondanks dat hij altijd een grapje of een slimme opmerking op zijn tong had, heeft Wade martelingen en ziekte overleefd omdat hij eindelijk een overeenkomstige “verloren ziel” vond in Vanessa. Dat Deadpool zelf ongevoelig is voor kogels en messen betekent alleen maar dat hij meer pijn heeft meegemaakt dan welke sterveling dan ook in zijn leven zou kunnen verdragen.
De strengere parameters van waar een film van moet zijn DeadpoolDe schaal die de schaal kon bereiken, maakte verbindingen met het bredere Marvel het universum efficiënter. De terugkerende grap dat Deadpool het ‘moet doen’ met de meer obscure mutanten Negasonic Teenage Warhead (Brianna Hildebrand) en Colossus (Stefan Kapičić) was een stuk grappiger in 2016, toen het idee dat hij naast Hugh Jackman de hoofdrol zou spelen uitgesloten leek. Deadpool profiteerde van het feit dat hij zich aan de rand van het universum bevond, en niet alleen omdat hij er van veraf de spot mee kon drijven. Vergeleken met de meer dan levensgrote inspanningen van dat jaar X-Men: Apocalyps, Deadpool was een verhaal over herkenbare personages die gewoon probeerden de eindjes aan elkaar te knopen.
Deadpool werkte het beste als een marginaal personage, in plaats van als gezicht van de MCU.
Studio’s uit de 20e eeuw
Het is gemakkelijk om in een bericht te vergetengrappenmaker wereld waarvan een tekenfilm met een R-rating ooit als een risico werd beschouwd, ook al was de jeugdige toon ervan Deadpool maakte het perfect voor tieners. De R-rating voelde als een noviteit omdat deze feitelijk meer beperkingen oplegde; omdat het budget niet rekening hield met het soort explosieve decorstukken dat je ziet Deadpool sequels, nam de eerste film een stijl aan van close quarters, man-tegen-man-gevechten en vuurgevechten die meer gemeen hadden met Johannes Wick dan het deed met De Wrekers. Hoewel Wade vaak doorbrekende opmerkingen toevoegde om deze vechtscènes interessanter te maken, slaagden ze er grotendeels in een tastbaarheid te hebben die verloren ging in andere superheldenfilms.
Ryan Reynolds (de beroemdheid) is zo oververzadigd dat hij de talenten van Ryan Reynolds (de acteur) heeft verdoezeld, die ooit een gok zou hebben gewaagd op risicovolle onafhankelijke projecten zoals Mississippi-maling En Begraven. Deadpool niet alleen profiteerde van de kwetsbaarheid die Reynolds in de rol bracht, hij droeg ook bij aan de culturele taal van de film. Voor Vreemdere dingen en de golf van nostalgie uit de jaren 80 die daarop volgde, het feit dat Deadpool waarnaar wordt verwezen Ferris Bueller’s vrije dag, Cobra, en Juice Newton voelde gewoon als een weerspiegeling van de persoonlijke interesses van Reynolds.
Vergeleken met het leger van varianten i Deadpool en Wolverinederde acte gaat van start Deadpooldat zich afspeelt op een verloren parkeerplaats, voelt meer dan een beetje bescheiden aan. Omdat het personage uit de eerste film niet door het multiversum kon reizen en beledigingen kon uiten met Chris Evans, besloot hij dieper in te gaan op de verwarrende X-Men tijdlijn en maakt grapjes over “Francis”, de echte naam van zijn misbruiker Ajax (Ed Skrein). Deadpool heeft nu een breder publiek dan vrijwel elk ander stripboekpersonage, maar hij is ook het establishment gaan vertegenwoordigen Deadpool kwam in opstand tegen.
