Vrijdagavond organiseerde Sinha in Delhi een binnenlandse première. Het theater zoemde zachtjes vóór de vertoning, maar toen de lichten gedimd werden, viel er een verwachtingsvolle stilte in de zaal. Taapsee trad op om het publiek toe te spreken voordat de film begon. Ze bedankte hen voor het nemen van de tijd en zei dat ze hoopte dat ze “verslaafd” zouden zijn aan de film, en voegde er snel aan toe dat “genieten” het verkeerde woord zou zijn voor wat ze gingen zien.
Assi, geschreven door Sinha en Gaurav Solanki, volgt een advocaat, gespeeld door Taapsee, die een brute verkrachtingszaak op zich neemt. Voor de rechtbank beweert ze dat er in het land op één dag tachtig gevallen van verkrachting zijn gemeld, vandaar de titel Assi (tachtig in het Hindi). Kani en Zeeshan spelen een stel wiens leven verandert nadat ze door een groep mannen is verkracht en op het spoor is achtergelaten. Wat zich ontvouwt is niet alleen een juridische strijd, maar een breder gesprek over gerechtigheid versus wraak, de manier waarop zonen worden opgevoed en de rol die vroege educatie speelt bij het vormgeven van een veiligere, betere samenleving.
De volgende 133 minuten keek het publiek grotendeels zwijgend toe. Het was het soort stilte waarbij zelfs het gesis van een popcornemmer opdringerig aanvoelde. Er zijn geen telefoons ingeschakeld. Niemand bewoog teveel op zijn stoel. En terwijl de aftiteling rolde, bleef de stilte voortduren. Mensen bleven zitten alsof ze terugkeerden naar de realiteit.
“Bhai, hilaa diya (je hebt ons geschokt)”, zei een toeschouwer tegen Sinha. Een andere stem klonk van achteren: ‘Bohot badhiya.’ Een jong meisje dat een paar rijen vooraan zat, merkte op: ‘Seema Pahwa’s korte optreden maakt de belangrijkste toespraak.’
Net als het publiek leek Kani Kusruti nog lang nadat deze was afgelopen in de film te spelen. Toen ze het voor het eerst zag, zei ze: ‘Ik zit nu in de film. Ik vraag me dat enorm af.’ Ze gaf toe dat toen Sinha haar het script voor het eerst stuurde, ze met bepaalde nuances worstelde omdat ze niet vloeiend Hindi spreekt. “Maar nadat ik de film heb gezien, kan ik die nuances begrijpen. Dat is de kracht van cinema.”
Kani, die bekendheid verwierf na haar optredens in All We Imagine As Light en Girls Will Be Girls, dacht na over de morele vragen die de film opriep. “Wat is gerechtigheid precies? Als je iets overkomt, is wraak dan gerechtigheid? Of is gerechtigheid wat je krijgt in een rechtbank? En zelfs als je gerechtigheid krijgt, wordt het leven dan weer normaal? Ik blijf maar denken: is er iets dat we kunnen doen om dit te voorkomen? Het raakt me heel hard.” Toen ze de lobby binnenstapte, benaderden verschillende toeschouwers haar stilletjes: ‘Kani, mooi optreden.’
Taapsee keerde na de vertoning terug naar de microfoon om het publiek om een gunst te vragen. ‘Laten we een gesprek beginnen,’ zei ze. ‘De film alleen kan geen verandering brengen, maar een gesprek wel. Koshish karte hain. Wij hebben het van onze kant geprobeerd, jij probeert het van jouw kant.’
Terugkerend naar een recente Instagram-post waarin ze het publiek aanspoorde om ‘echte verhalen en goede cinema’ te steunen, voegde ze eraan toe: ‘Dit soort cinema kan binnenkort een uitgestorven soort worden. Veel mensen zeggen: ‘Waarom naar de realiteit in theaters kijken? We kijken ernaar op OTT.’ Maar OTT-platforms kopen geen films tenzij ze in de bioscoop draaien. Daarom zeg ik dat films als deze kunnen uitsterven. De enige manier om dat te veranderen is door erover te praten.”
Ze sloot af met het reciteren van regels uit het gedicht Marna van Uday Prakash, dat Sinha in de film heeft gebruikt: “Aadmi marne ke baad nahi bolta. Aadmi marne ke baad nahi sochta. Nahi spreekt, kuch nahi sochne se aadmi jaata hai.”
De presentator van de avond, filmmaker Sudhir Mishra, zei later dat het gedicht de perfecte manier was om de avond af te sluiten, en prees Sinha’s inzet voor sociaal bewuste verhalen.
Assi gaat op 20 februari in de bioscopen in première.
