Donderende drums en vernietigende gitaarsolo’s snijden door de menigte terwijl vuurwerk en streamerkanonnen ontploffen. De energie en productie voelen aan als een show in het Hollywood Palladium of het Forum, maar we zijn bij Knott’s Berry Farm, op het dak van een groot rood hondenhok – tenminste, als we ons ongeloof een avond kunnen opschorten. Educatieve rockband Jelly of the Month Club zette samen met gastmuzikanten Charlie Brown, Lucy, Schroeder en Linus de finale van de show op met een vraag: “Waar is gek hond?” Honderden fans schreeuwen: “Allen aan boord!” resoneren door het park en kijken vol verwachting toe terwijl een spotlight zoekt naar de verschijning van zijn vage rock-‘n-roll-ster.
De kans is groot dat je Snoopy verkleed als Doggy Pawsbourne hebt gezien op je Instagram- of TikTok-feed, compleet met Ozzy’s kenmerkende ronde zonnebril, lang haar en trenchcoat die de ‘Crazy Train’-ingang van Prince of Barkness markeerden. Snoopy’s Legendary Rooftop Concert was meteen een hit bij parkbezoekers en bij internationale fans dankzij een virale video die op de openingsavond werd gepost. Sharon Osbourne deelde het ‘Peanuts’-eerbetoon aan haar overleden echtgenoot met de boodschap ‘I LOVE IT’ op haar sociale media vanaf de 68e Grammy Awards. Maar het zijn meer dan grappige woordspelingen en kostuums die Snoopy’s legendarische concert op het dak speciaal maken.
De show bij Knott’s vertelt het verhaal van Snoopy die leert een rockster te worden op de muziekacademie van de Jelly of the Month Club en met de band de wereld rondtoert. Snoopy neemt het op tegen fursonas als Dog Lennon, Paw Prince, Fido Mercury, Flying Ace Freely en zelfs een verloren lid van Devo met de kenmerkende Energy Dome-hoed. Jelly of the Month Club slaat elke beat en elk akkoord met precisie, met arrangementen van liedjes en medleys die de kracht van het rockverleden samenbrengen met het lauwe ‘Peanuts’. Woodstock krijgt ook een solomoment, waarbij hij ‘Three Little Birds’ van Dog Marley fluit, op een perfecte one-drop beat terwijl Charlie Brown in een kippenpak naar buiten draait terwijl rubberen kippen zwaaien.
“We hebben rijen kinderen die hun eigen rubberen kippen meenemen”, vertelt showdirecteur Rob Perez. “Het is bijna alsof je naar ‘Rocky Horror’ kijkt; iets bizars, heel grappigs en charmants.” Toen Jill, de dochter van Charles Schulz, naar de show kwam kijken, vertelde ze Perez dat haar vader altijd zei: “Er is niets grappiger dan een rubberen kip.”
Snoopy als Doggy Pawsbourne op Knott’s Berry Farm
(Lul slachten)
Het is logisch dat rock-‘n-roll Snoopy zou aanspreken; hij is een beetje een buitenstaander met een innerlijk leven dat door bijna geen van zijn vrienden wordt gezien. Het is logischer dat het familiegevoel dat wordt beloofd door het rocktourende leven Charlie Brown zou aanspreken; het roept vaak creatieve dromers en outcasts op met een onbewuste behoefte om erbij te horen. Schulz onderzocht in zijn cartoon waarom alle mensen het gevoel hebben dat mensen ons niet mogen en gaf toe dat Charlie Brown losjes op hemzelf was gebaseerd. “Mensen die winnen vormen de minderheid”, zei hij in 1977 tegen de BBC, “de meesten van ons verliezen veel.” De oplossing die hij gaf om de moeilijkste omstandigheden van het leven te overwinnen, was eenvoudigweg: nooit opgeven.
Niemand juicht Charlie Brown meer toe tijdens Snoopy’s legendarische concert op het dak dan Jelly of the Month Club-gitarist en zanger Michael De La Torre, ook bekend als Mic Dangerably, die gewend is geraakt aan het aanmoedigen van werk met jongeren. De Jelly of the Month Club is actief sinds 2013 en is een gezinsvriendelijke band die muziek gebruikt om kinderen en volwassenen te inspireren, te onderwijzen en te vermaken. Het heeft op talloze basisscholen, kinderziekenhuizen, burgerevenementen en themaparken gespeeld met interactieve liedjes die muzikale concepten en levenslessen leren. De band biedt ook gratis online lessen aan, genaamd Jelly of the Month Club Music Academy, waarmee liveconcerten werden omgezet in op tekenfilms gebaseerde educatieve spellen. De bandleden werken samen met non-profitorganisaties, waaronder het Kid Power-initiatief van UNICEF, om concerten te geven aan scholen in Zuid-Californië, waarbij ze vaak hun tijd doneren.
“Uit onderzoek blijkt dat muziek helpt bij wiskunde, Engels en natuurwetenschappen, maar dat het je ook als persoon helpt”, zegt Dangerably. “Het helpt je emoties beter te begrijpen. Kijk hoe volwassenen muziek therapeutisch gebruiken. Kinderen doen hetzelfde.”
Gevaarlijk onderkende voor het eerst de kracht van muziekonderwijs als jonge jongen op de St. Pius basisschool in Buena Park, toen een man met een borstelige snor en een Hawaiiaans shirt de luidruchtige studenten binnen enkele seconden tot bedaren bracht met alleen een akoestische gitaar. Maar het horen van de stem van Louis Prima in “The Jungle Book” versterkte zijn verlangen om zanger te worden.
Spelen bij Knott’s heeft betekenisvolle verbindingen met de gemeenschap tot stand gebracht op manieren die Dangerous nooit had verwacht in zijn vroege rock-‘n-roll-dagen. Hij is een hechte band geworden met een vader en zijn normaal gesproken non-verbale zoon, die niet kunnen zwijgen tijdens shows, vragen stellen en meezingen. Vorig jaar verdween plotseling een oudere vrouw met wie hij al jaren een vriendschap opbouwde. Gevaarlijk hoorde van haar dochter en kleindochter dat ze een beroerte had gehad. Ze zegt dat zingen en dansen op zijn muziek bij Knott’s helpt haar spraak en beweging te herstellen. “Ze vertelde me dat ze van me hield als een zoon”, zegt Dangerably. “Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt met mijn rockband. Ik krijg er echt zin in om te komen opdagen.”
De avond dat The Times Snoopy’s legendarische concert op het dak zag, stond Dangerably’s grootste fan, Abbey, op de eerste rij terwijl ze een verlichte tamboerijn boven haar hoofd bespeelde voor ‘The Blooz Beagles’, gekleed in een outfit die van top tot teen bij hem paste. In haar blazer met pailletten, rode broek, zwarte laarzen, vlinderdas en hoed met brede rand weerspiegelde de 11-jarige haar muzikale gebaren zonder een maat te missen. Abbey houdt van ‘alles’ aan de muziek en het dansen, vertelt ze, en ze is blij om te kunnen vertellen dat Mic haar persoonlijk de tamboerijn en nog een paar andere instrumenten heeft gegeven.
Publiek voor de Jelly of the Month Club-show in Knott’s
“Ze kennen haar al sinds ze drie was”, zegt April Guerrero, de ondersteunende moeder van Abbey, die haar dochter sinds 2017 helpt bij het maken van replica’s van Jelly of the Month Club-looks. Abbey leerde muziek spelen dankzij de online bronnen van de band.
“Velen van ons hebben een educatieve achtergrond”, zei Dangerably. Matt Kalin is een leraar en pro-saxofonist die het podium heeft gedeeld met legendes als Social Distortion en Louis Bellson. Dr. Todd Forman is een praktiserend arts die aan Harvard heeft gestudeerd, les heeft gegeven aan het USC en sax heeft gespeeld bij Sublime. Bassist James Kee is een onderwijzer die de afgelopen vijftien jaar les heeft gegeven in de kleuterklas tot en met de vierde klas. Dangerably’s eigen moeder was een tekenleraar die hem aanmoedigde om les te geven nadat hij zijn diploma audiotechniek aan het Musicians Institute had afgerond, iets dat hij heeft gebruikt in een junior producer-cursus die hij heeft gemaakt voor een naschools programma in Long Beach.
Net als de leden van de Jelly of the Month Club is regisseur Rob Perez een multi-instrumentalist en producer met een diepe eerbied voor klassieke rock en cartoons van Charles Schulz. Perez is de man die verantwoordelijk is voor het omzetten van Snoopy’s legendarische concert op het dak van een droom in werkelijkheid. Het concert kwam voort uit een show uit 2017 genaamd Woodstock’s Music Festival. Toen Snoopy als Jimmy Hendrix uitging, werd het publiek wild, en de baas van Perez en de fans van Knott wilden meer.
“Het rooftopconcert is een beetje een knipoog naar de Beatles, maar het gaat veel meer over Snoopy’s rooftop”, vertelt Perez. “Als je Snoopy ziet als de grote schrijver of de Flying Ace uit de Eerste Wereldoorlog, staat hij altijd op het dak van zijn hondenhok. Dus waarom zou hij geen rockster op zijn dak kunnen zijn?”
Door Knott’s rebranding van de show kon Perez meer verhalen vertellen, een taak die hij deelde met de Jelly of the Month Club. De show begint met Snoopy die van zijn fictieve tekenfilmstadje naar een repetitie reist waar Dangerably hem een tamboerijn geeft om mee te jammen. Hij stuurt Snoopy naar huis met een stapel platen waar hij obsessief naar luistert in zijn hondenhok, een herkenbare ervaring voor fans die troost en inspiratie hebben gevonden in oude lp’s die zich als Snoopy verstoppen met pizza, wortelbier en de ingewikkelde droom om de enige plek te verlaten waar je ooit naar huis hebt geroepen om de roep van de muziek te volgen. Snoopy trekt een leren vest aan, roept zichzelf uit tot ‘Gouden Hond’ en rent weg van huis om lessen te volgen aan de muziekacademie van de Jelly of the Month Club en de wereld rond te toeren. Nadat hij in de opnamestudio kritiek heeft gekregen op zijn gehuil, merkt Snoopy dat hij zijn beste vriend Charlie Brown mist. Hij vraagt de Peanuts Gang om samen te werken met de Jelly of the Month Club voor een laatste optreden bovenop zijn hondenhok, legendarisch genoeg om ze in de Rock and Roll Hall of Fame te plaatsen.
Het schrijven en de productie van Perez delen de aandacht voor detail van de muziekbenadering van de Jelly of the Month Club. Perez had de eer om Snoopy in te spreken. Hij herschiep digitaal een techniek die hij had geleerd door onderzoek te doen naar de aanpak van Bill Melendez uit de jaren zestig, waarbij hij het geblaf en gemopper rechtstreeks op band van spoel tot spoel opnam, versnelde en vervolgens willekeurig knipte en plakte om Snoopy’s kenmerkende pentameterloze cadans te creëren. In nauwe samenwerking met kostuumontwerper Tim Barham creëerde Perez elke pruik, accessoire en kostuum met veeleisende details. Het verhaal en de beelden zijn sterk gebaseerd op de geschiedenis van ‘Peanuts’ en de rock-‘n-roll-filmgeschiedenis, met paaseieren van ‘La Bamba’, ‘Rocketman’, ‘This Is Spinal Tap’, ‘Almost Famous’ en vele anderen verborgen gedurende de 30 minuten durende show.
“We proberen Peanuts niet te veranderen van wie ze zijn”, zegt Perez. “We moeten Charlie Brown erbij halen omdat hij er steeds niet in slaagt een rockster te worden. We moeten hem een kans geven en hem steunen omdat hij meestal op het randje zit. We brengen hem terug. Dat is het uitgangspunt geweest van veel Peanuts TV-specials en films.”
Mic gevaarlijk met Snoopy bij Knott’s
(Lul slachten)
Jelly of the Month Club’s originele nummer “The Magic Is in the Music” ontmoet Charlie Brown waar hij is en moedigt hem aan om de uitdaging aan te gaan om gitarist te worden. Terwijl hij aan het prutsen is met zijn ontstemde Flying V, klaar om tegen een thrashband aan te botsen, juicht het publiek zijn succes toe, ondanks zijn twijfel aan zichzelf. Wanneer Charlie zich terugtrekt tijdens het nummer van Elton John, reageert Dangerably door te zeggen dat muziek een veilige plek kan zijn als je je verdwaald voelt, door te zeggen: “Charlie Brown, je bent thuis.”
“We zingen daar dat we de hele nacht zullen blaffen en huilen”, maar we leren Charlie Brown en Snoopy dat het niet alleen om je kleding gaat, maar om wat hierbinnen zit, “zegt Dangerably, terwijl hij zijn hart raakt. “Het is belangrijk om jezelf niet te serieus te nemen. We laten zien dat het oké is om plezier te hebben. En dat dwaasheid een groot, belangrijk onderdeel is van rock-‘n-roll.”
Deze geest vormt de kern van Snoopy’s legendarische rooftopconcert op het podium en op de vloer. Op de show zie ik een zee van grootmoeders die baby’s schudden met vuisten in de lucht, een kleine jongen in een Woodstock-hoodie die headbangt, rockers in hesjes met studs met een grote glimlach op hun gezicht, en tieners die even hun verdediging tegen griezeligheid laten vallen in ruil voor een moment van pure vreugde.
Hanna en Ellie, tieners uit respectievelijk South Gate en Silver Lake, kunnen niet anders dan pogo, schreeuwen en meezingen. ‘Ik heb geen woorden voor woorden,’ zegt Hanna giechelend. De meisjes zijn het erover eens dat de show beter was dan ze hadden verwacht.
Op het dak van Snoopy is iedereen een rockster: Abbey, een rubberen kip en zelfs Charlie Brown.
