Op Hawaï is de oceaan geen landschap, maar een karakter. Het verandert elk uur, fluistert en dondert, nodigt uit en eist respect. Aannemer Oleksii Popov leeft in dat ritme en bouwt er een filosofie omheen: emotie is de vonk, maar het proces is de motor. Zijn pad – van de opwinding van een eerste vlucht over water tot stille checklists op de kade – laat zien hoe je het avontuur voorspelbaar kunt maken zonder de magie te verliezen.
Waar de waterlijn begint
Popov kwam de kamer niet binnen als een eenzame romanticus; hij kwam binnen als operator. Vóór de waterprojecten besteedde hij veel tijd aan het leren van planning, servicekwaliteit en echte verantwoordelijkheid voor resultaten. Die discipline werd zijn basis. Voordat hij een kite- of windsurfschool oprichtte, vroeg hij niet: “Zal het er spannend uitzien?” maar “Zal het herhaalbaar en veilig zijn?”
“Ik hou van de oceaan, maar ik verkoop geen risico’s”, zegt hij. “Ik verkoop duidelijkheid. Als mensen weten wat er gebeurt en waar, zijn de emoties helderder – zonder angst.”
De afgelopen tien jaar heeft Popov programma’s voor het water gelanceerd en uitgevoerd: kite- en windsurfscholen, een wakezone met een kinderacademie, korte bootroutes per uur voor beginners en gezinsvriendelijke evenementen op het water. Nu hij op Hawaï woont, blijft hij doen waar hij goed in is: de belangstelling voor de oceaan tot een duidelijke, gastvrije ervaring maken.
Hawai’i, volgens de regels: respect boven bravoure
Op de locaties van Popov vindt de beveiliging niet backstage plaats. Elke sessie begint met een korte briefing in duidelijke taal; het water is gemarkeerd met zichtbare boeien en vlaggen; De uitrusting is gestandaardiseerd, zodat een instructeur een probleem binnen enkele seconden kan opmerken. “Het is geen strengheid op zichzelf”, zegt Popov. “Dit is de taal die de zee verstaat: duidelijke rollen, gestaag tempo en respect voor het weer.”
De ‘zichtbare veiligheid’ maakt de ervaring niet saai. Het geeft beginners waar ze voor kwamen: vertrouwen. Ouders ontspannen, kinderen luisteren beter en ervaren gasten waarderen het directe gesprek – zonder performatieve heldenmoed.
Van golven tot workflow
Popov noemt zijn aanpak een marktcreatiemethode. Het idee is eenvoudig en elegant: zoek de mensen wier belang niet wordt gediend – vaak gezinnen en beginners. Bouw een ‘eerste stap’ die kort en duidelijk is. Test het met een kleine groep, verfijn het en leg vervolgens normen vast: personeelstraining, checklists, weerdrempels en algemene regels voor het stoppen van een sessie.
“Als een ervaring niet kan worden herhaald, is het een ongeluk”, zegt hij. “Ik bouw systemen. Dan zijn goede dagen niet meer afhankelijk van geluk.”
Daarom geeft hij de voorkeur aan groei met een kleine voetafdruk: het leasen van kritische apparatuur, samenwerken met jachthavens en hotels met behulp van modulaire opstellingen. Minder concreet, meer aandacht voor mens en cultuur.
De momenten die er toe doen
Wat mensen zich herinneren is niet altijd een record; het is een beslissing. Op een winderige middag sloot het team het water vijftien minuten lang af. De hoofdinstructeur verzamelde iedereen, legde uit waarom “de pauze zo belangrijk is” en verplaatste een deel van de les naar de wal. Die avond bedankte een gast hen “voor het verpesten van de pret”. De subtekst was vertrouwen.
Nog een verhaal: een ‘junior dockhand’ die begon te helpen op het ponton, leerde gasten begroeten, de riemen van de reddingsvesten controleerde en nu beginnerssessies voor kinderen geeft. Voor Popov zijn deze kleine stappen de manier waarop een cultuur wordt opgebouwd: rustige bewegingen boven luide slogans.

Als de stad een partner is
Hawaii is golven en regels: buren, parkeren, rustige avonden, kustlijnen die schoner moeten worden achtergelaten dan je ze hebt aangetroffen. Popov verzet zich niet tegen dat ritme; hij conformeert zich eraan. Zijn voorstel schetst de training van het personeel, weeronderbrekingen, wie de bevoegdheid heeft om een sessie te stoppen en hoe met feedback wordt omgegaan. In ruil daarvoor delen steden en jachthavens de ligtijd in het weekend, vermelden ze programma’s op gemeenschapsagenda’s en bevelen ze aan aan gasten.
“Luxe gaat niet langer over exclusiviteit”, zegt hij. “Luxe is een voorspelbaar uur dat je kunt delen met je kind en je ouders.”
Wat is het volgende
De huidige focus van Popov ligt op een handvol Hawaï-piloten: korte vaarroutes voor mensen die nog nooit op het water zijn geweest, beginnerslessen met duidelijke progressie en familiedagen op het water in samenwerking met hotels en jachthavens. Hij plant een instructeursacademie die gastcommunicatie, op het weer gebaseerde beslissingen en kalm sessiebeheer leert, en een open draaiboek met materialen en checklists die kleine operators en gemeenten kunnen gebruiken. Beurzen voor lokale jongeren maken deel uit van het plan dat een traject bouwt van de eerste les naar betaald werk aan het water.
De stem van de zee
De werkstijl van Popov biedt minimalistische bewegwijzering, afgemeten briefings en geduld. Hij belooft dat hij de zee nooit zal ‘temmen’. Hij biedt aan om het ritme ervan te lezen. In een wereld vol luidruchtige claims komt die stilte hoger terecht.
“De zee zal altijd sterker zijn dan wij”, zegt Popov. ‘Maar we kunnen slimmer zijn. En vriendelijker.’



