Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.
Spoilers voor “Ultimate Spider-Man” #24 volgt.
“Ultimate Spider-Man” is officieel geëindigd met nummer 24, waarmee een reeks wordt afgesloten die is geschreven door Jonathan Hickman en mede is getekend door Marco Checchetto en David Messina. (Voor deze finale deelden Checchetto en Messina de taak door verschillende scènes te tekenen.) Dit voorspelt het einde van het hele ‘Ultimate Universe’ van Marvelen hoewel ‘Ultimate Spider-Man’ een sterke toon heeft, leest de serie nog steeds alsof er niet snel een einde aan zal komen.
Het is een eenvoudig, opbeurend en zegevierend einde. Spider-Man verslaat Wilson Fisk/The Kingpin, de belangrijkste slechterik van het boek. Peter’s zoon, Richard Parker/Venom, krijgt het meisje (Felicia Hardy/Black Cat) en de familie Parker is weer veilig. Harry Osborn heeft zijn vrouw Gwen Stacy verloren (die, net als Mysterio, de plaats van Fisk inneemt als heerser van Manhattan), maar het lijkt erop dat hij verder kan gaan – en Peter zal er zijn om hem te helpen.
Als Harry aan Peter vraagt hoe het hem is gelukt om nooit op te geven, gaat het verhaal jaren terug tot het moment waarop Peter en Mary Jane besloten in het huwelijksbootje te stappen toen ze erachter kwamen dat ze zwanger was. Het bevestigt wat ‘Ultimate Spider-Man’ was: een boek over hun huwelijk en hoe ze partners bleven, ook al wisselden hun levens steeds vreemder en erger af.
Maar het einde komt met een beetje ingetogen gevoel. De aankondiging dat er een einde zou komen aan het ‘Ultimate Universe’ haalde de wind uit het hele project, inclusief ‘Ultimate Spider-Man’. Het is belangrijk om te onthouden dat toen “Ultimate Spider-Man” in 2024 debuteerde, het en andere “Ultimate” -boeken werden geprezen als een nieuwe ontwikkeling voor Marvel. De concurrerende “Absolute” -lijn van DC leek een flauwe poging om een inhaalslag te maken. In plaats daarvan “Absolute DC” (vooral bestseller “Absolute Batman”) overtrof uiteindelijk ‘Ultimate Marvel’. Het besluit om een einde te maken aan het ‘Ultimate’-initiatief zorgde ervoor dat de vroege hype nooit meer terugkeerde.
Ultimate Spider-Man bleef steken bij de landing, maar voelt zich nog steeds afgesneden
Rapport per Popvers suggereert dat hoewel Jonathan Hickman van plan was om “Ultimate Spider-Man” na nummer 24 te verlaten, hij verrast was te horen dat dit zo zou zijn de einde. Auteur van ‘Ultimates’ Deniz Camp vertelde het ook aan Popverse er waren discussies over meer doen.
In feite is de sfeer van “Ultimate Spider-Man” #24 niet zozeer een finaliteit als wel het omarmen van de nieuwe dagen die het leven altijd met zich meebrengt. Peter’s oom Ben Parker (opnieuw voorgesteld als journalist) en J. Jonah Jameson hebben de hele periode onderzoek gedaan naar de greep van de Kingpin op Manhattan. In dit nummer mogen ze na de dood van Fisk het laatste woord over hem schrijven. Maar pensioen? Geen kans. Dit was voor hen het einde van één verhaal, niet het verhaal.
Vergelijk het uiteindelijke lot van de Kingpin: hij verliest al zijn macht, maar hij is niet verdrietig. De gedachte om omvergeworpen te worden en je een weg terug naar de top te moeten vechten? Het geeft hem het gevoel dat hij leeft… totdat zijn rivaal, Martin Li/Mister Negative, hem telepathisch ertoe aanzet zijn ondergang tegemoet te springen. Fisks ijzeren wil bezwijkt, maar pas nadat hij Li met zich meesleept. Fisk’s plannen voor een nieuwe start die wordt ingehaald door een abrupt einde weerspiegelt hoe “Ultimate Spider-Man” eindigt.
Wat zal de erfenis zijn van “Ultimate Spider-Man”? Als er al sprake was van een centrale fout, dan was dat de truc van het boek om in elk nummer een maand vooruit te springen om in realtime rekening te houden met het verstrijken van de publicatie. Uiteindelijk maakte het het moeilijk voor het verhaal om het narratieve momentum vast te houden. Nu we het complete pakket hebben, kan de blijvende kracht van ‘Ultimate Spider-Man’ worden gedefinieerd door hoe goed het leest als één enkel, ononderbroken verhaal.
Het gelukkigste einde in Ultimate Spider-Man is Peter Parker en Harry Osborn
Terwijl MJ het hart van Peter heeft, gaat de ziel van “Ultimate Spider-Man” net zo goed over een andere bepalende relatie: Peter’s vriendschap met Harry Osborn. Hier werd Harry de Green Goblin om de Kingpin neer te halen, en vervolgens werden hij en Spider-Man misdaadbestrijdende partners.
Ik las ‘Ultimate Spider-Man’ en was bang dat Peter en Harry ruzie zouden krijgen en vijanden zouden worden. Harry’s Goblin-pak wordt ook aangedreven door een recreatie van de persoonlijkheid van zijn vader Norman; Zou Norman zijn teleurstelling in Harry’s oor schreeuwen en Osborn Jr. tot het kwaad drijven?
Nee, Harry’s donkere wending kwam nooit. Achteraf gezien heeft het boek misschien op deze verwachtingen vertrouwd om de ware wending, die dicht bij Harry ligt, te verbergen: dat Gwen Stacy de meedogenloze Mysterio was. In “Ultimate Spider-Man” # 24 besluit Harry Norman-AI uit zijn pak te wissen en geeft toe dat hij degene was die in het verleden leefde. Hij jaagde op de goedkeuring van zijn vader, maar hij heeft die niet nodig. De kwestie die de vriendschap tussen Peter en Harry versterkte was “Ultimate Spider-Man” # 4 (de eerste getekend door David Messina), waarin Harry degene was die tegen Peter zei: “Met grote macht komt een grote verantwoordelijkheid.”
In nummer 20 (een ander Messina-nummer), toen de Parkers en Osborns hun geheimen openbaar maakten, zei MJ dit: “Je bent een goede man, Peter. En jij zou kunnen zijn ook, Harry.” In de slotscène van Peter en Harry (waarin Messina weer kunsttaken op zich neemt om de cirkel rond te maken), drukt Harry zijn verbazing maar ontzag uit over Peters vastberaden heldendom. Met Spider-Man als zijn vriend kan Harry op een dag inderdaad dezelfde soort goede man worden.
Het enige dat geldt voor het einde van ‘Ultimate Spider-Man’ is dat er geen kans is dat de bromance van Parker-Osborn uit elkaar gaat.
