Na een behoorlijk indrukwekkend jaar waarin diverse horrorfilms onze collectie werden Lijst met de beste van 2025er zijn er een paar geweest bezorgdheid onder onze medewerkers over de kwaliteit van schrikreacties onze kant op komt Filmreleasekalender 2026. Als het erop aankomt Geestelijke moordenaardie op 20 februari in de bioscoop te zien was, kunnen deze zorgen terecht zijn aangezien critici de seriemoordenaarthriller vertoonden en hun gedachten over deze ‘domme, algemene vorm van de hel’ niet onderdrukken.
Geestelijke moordenaar Georgina Campbell speelt een politieagent die erop uit is de “Satanic Slasher” (James Preston Rogers) neer te halen nadat ze getuige was geweest van de moord op haar echtgenoot, een staatstrooper, door toedoen van de seriemoordenaar. Eric Goldman van MovieWeb gaf het een “Skippable” 2 op 5, en schreef dat het gebrek aan intensiteit bijzonder teleurstellend is gezien het feit dat het script afkomstig is van Andrew Kevin Walker, de schrijver van Se7endat is er één van beste horrorfilm ooit. Goldman zegt:
Psycho Killer opereert op een verrassend oppervlakkig niveau dat nogal ouderwets en parelgrijpend aanvoelt door impliciet te zeggen: ‘Weet je wat, alle satanische paniek van toen was waarschijnlijk terecht, want goh, kijk eens naar deze kerel!’ Dit alles in aanmerking genomen, zou je hopen dat de film op zijn minst de schok en chaos teweegbracht die de titel impliceert, met een aantal werkelijk schandalige en woeste moordscènes. Maar hoewel er veel ronduit brutale sterfgevallen zijn waarbij geweren, bijlen en hamers betrokken zijn, zijn er maar weinig zo creatief of gedenkwaardig als slasher-filmmoordenaars.
William Bibbiani van The Wrap zegt dat een geschikter nummer van Talking Heads om als titel van de film te gebruiken “Road to Nowhere” zou zijn geweest, aangezien zelfs schreeuwkoningin Georgina Campbell deze “zinloze, saaie” film niet kan redden. De actrice doet wat ze kan, maar de criticus zegt dat haar personage “een notitiekaart is met het woord ‘PROTAGONIST’ erop, gevolgd door de letters ‘TBD’.” Bibbiani vervolgt:
Als je de nieuwe horrorfilm Psycho Killer (afgeraden) bekijkt, herken je een bekende sensatie. Het is geen verveling, maar begrijp me niet verkeerd: daar is genoeg van. Nee, het is het heimelijke vermoeden dat je naar een project kijkt dat te laat is gevallen. In dit geval dateert het uit het midden van de jaren 2000, toen een grungy, kwaadaardige seriemoordenaarsfilm weg kon komen met een halfbakken plot en karakters van één noot als – en dit is een grote ‘als’ – hij ook veel stijl had. Helaas is Psycho Killer niet gemaakt met stijl in gedachten. Eigenlijk lijkt het niet erg te zijn. Het is een rudimentaire kat-en-muisthriller met belachelijke ideeën over satanisme en een absurd, huiveringwekkend einde.
Meagan Navarro van Bloody Walgelijk geeft komende horrorfilm slechts 1,5 van de 5 schedels, waarmee wordt gezegd dat de gelijke aandacht die aan de agent en de seriemoordenaar wordt besteed, resulteert in het overbelichten van het monster, waardoor het publiek ongevoelig wordt voor zijn daden. Uiteindelijk leidde het ‘onlogische en onbeduidende’ plot deze criticus tot apathie. Navarro zegt:
Een reeks barebones-scènes die zonder veel nadenken aan elkaar zijn geregen, is geen kenmerk. In ieder geval geen goede. Psycho Killer bouwt nooit op plausibele wijze voort op het uitgangspunt van de rouwende agent versus satanische seriemoordenaar, en zorgt ervoor dat de reis even oppervlakkig als saai blijft, tot aan de verbijsterende conclusie. Er zijn vluchtige flitsen van persoonlijkheid die een vermakelijke horrorfilm plagen die ergens diep in dit platte, oppervlakkige en onsamenhangende ruwe ontwerp verborgen ligt. In plaats daarvan is het gewoon een dwaze, algemene vorm van de hel.
Tyler Nichols van JoBlo beoordeelt de film als een “verschrikkelijk” 3 op 10, schrijft het Geestelijke moordenaar “mislukt in bijna elk opzicht.” De moordenaar is “zo verdomd zwak”, zegt de criticus, de CGI-bloedvergieten behoren tot de ergste die hij ooit heeft gezien, en sommige van de “ronde” regelaflezingen deden hem letterlijk hardop lachen. Nichols’ recensie vervolgt:
Ik ben eigenlijk heel blij met hoe slecht Psycho Killer uiteindelijk is geworden. Bijna elk moment in een film is zo dwaas dat het een verontrustende blik in de geest van een moordenaar had moeten zijn. In plaats daarvan krijgen we tam geweld, een belachelijke slechterik en een aanwijzing die wat gezond verstand in haar vereist.
Ross Bonaime van Collider geeft Geestelijke moordenaar een 4 op 10, waarbij wordt gezegd dat het frustrerend is dat er hier hints zijn van een betere film, maar dat ze uiteindelijk allemaal worden begraven door overdreven stijlfiguren, dwaze keuzes gemaakt door flinterdunne karakters en een saaie slechterik. Bonaime zegt:
Misschien zijn het de tientallen jaren van onzekerheid voor dit script die ervoor hebben gezorgd dat dit weinig meer is dan een mengelmoes van horrorclichés, of misschien heeft Polone gewoon niet wat nodig is om dit verhaal de moeite waard te maken, maar Psycho Killer is een teleurstelling van een slasher. Het is jammer, want het potentieel is er zeker, maar de visie is niet duidelijk en het vindt ook niet genoeg zijn eigen weg. Er zijn kapotte elementen die met een beetje glans veel meer hadden kunnen zijn, maar dit is slechts een generieke, onopvallende horrorfilm. Zoals Talking Heads ooit zei over een psychomoordenaar: ren rennen rennen rennen rennen rennen awaaaaaay.
Naad Geestelijke moordenaar komt vrijdag in de bioscoop en heeft een criticusscore van 0% Rotte tomatenhoewel op het moment van schrijven slechts 17 critici hun mening hadden gegeven. De Audience Popcornmeter was een meer vergevingsgezinde 34%, maar deze cijfers zullen waarschijnlijk het hele weekend veranderen.
Ongeacht hoe de critici de film beoordeelden, als je deze film wilt zien, moet je zeker de bioscoop ingaan om je eigen conclusies te trekken. Hopelijk is jouw ervaring beter dan de bovenstaande critici.
