In november 2025 kwam de regering-Trump kondigde een speciale parkpas aan ter herdenking van het 250-jarig jubileum van het land met afbeeldingen van twee presidenten: George Washington en Donald Trump.
Met de huidige president – in plaats van die van de National Park Service gebruikelijke landschapsfoto’s– activeerde beide rechtszaak en een beweging op sociale media om plak stickers op het gezicht van Trump.
Als zakenman heeft Trump zich vaak getoond gebouwen En consumentenproducten—veters, een luchtvaartmaatschappijeen editie van de Bijbelonder vele anderen – met zijn eigen naam.
Tijdens zijn huidige presidentschap heeft zijn regering haar naam op verschillende overheidseigendommen gezet, misschien wel het meest bekende Kennedy Centrummaar ook geld, monumenten en militaire uitrusting. In januari 2026 bracht Trump het idee naar voren dat het Congres beide een nieuwe naam zou geven Penn Station in New York en de internationale luchthaven Dulles in Washington na hem.
Nu de wetgevers in Florida dit overwegen hernoem de luchthaven nabij Mar-a-Lago na de president heeft de Trump-organisatie dat gedaan heeft een aanvraag ingediend om zijn naam als handelsmerk te registreren voor gebruik op luchthavens en aanverwante activiteiten, hoewel het bedrijf zei dat het geen vergoeding zou vragen in het geval van de luchthaven van Palm Beach.
Zoals één communicatie hoogleraar Als student van het Eerste Amendement was ik gefascineerd door de federale acties en de protesten die ze hebben veroorzaakt.
Burgers hebben zeker het recht om tegen deze beslissingen te protesteren, net als bij elke overheidsactie. De Eerste Amendement verhindert dat de regering wetten maakt die de vrijheid van meningsuiting beperken.
Maar heeft de federale overheid zelf vrijheid van meningsuiting? En kan een president zijn naam en beeltenis plaatsen waar hij maar wil?
Vrijheid van meningsuiting voor de overheid
Het antwoord op de eerste vraag is al beantwoord. In één reeks uitsprakenhet Hooggerechtshof heeft de doctrine van de regeringstoespraak gehandhaafd, die de regering als spreker toestaat te zeggen wat zij wil.
Bovendien, als het forum een overheidsforum is, kan de overheid mensen misschien zelfs dwingen haar boodschappen te uiten, bijvoorbeeld met toespraak van ambtenaren het maakt deel uit van de werktaken. De Uitspraak van het Hooggerechtshof uit 2006 Bij de vaststelling van dit principe was een plaatsvervangend officier van justitie betrokken die de geldigheid van een bevel in twijfel had getrokken, maar de regel is van toepassing op andere werknemers, zoals leraren, die instructie moeten geven in door de staat verplichte curricula.
Uitspraken van rechtbanken in gevallen van regeringstoespraken impliceren dat als mensen de regeringstoespraak niet leuk vinden, ze dat wel moeten doen regering veranderen met hun stemmen.
Maar sommige geleerden en pleitbezorgers beweren dat deze relatief nieuwe constitutionele doctrine de overheid geeft te veel kracht naar verdrinken andere visies op de ideeënmarkt.
In de meeste gevallen kan de overheid dat niet spraak forceren of burgers dwingen een bepaalde boodschap uit te drukken. Gedwongen meningsuiting is niet toegestaan wanneer de overheid een burger dwingt er een goed te keuren ideologische boodschap.
De Hoge Raad stond bijvoorbeeld een Jehova’s Getuige toe bedek de woorden “or die” op zijn kenteken, inclusief Het staatsmotto van New Hampshire“Leef vrij of sterf.”
De eerste verandering is niet absoluuten sommige overheidsregels zullen inbreuk maken op de meningsuiting.
De federale overheid heeft strikte regels over hoe de Amerikaanse vlag moet worden weggegooidmaar het kan niet iemand straffen die een vlag verbrandt als een vorm van politiek protest.
Overheidscontrole op eigen producten
Wat gebeurt er als de overheid zelf forums organiseert voor burgertoespraak, zoals monumenten in een park of vliegende vlag op staatseigendommen? Kan de regering bepaalde uitspraken weigeren? op basis van de spreker of boodschap?
In dergelijke gevallen moesten de rechtbanken ontcijferen of het forum puur overheidsbestuur was. Om dit te doen, onderzoeken ze de geschiedenis van het forum waarin de betwiste toespraak plaatsvindt plaatsvindt, wie het forum controleert en de publieke perceptie van wie het controleert.
Dit brengt ons terug bij de vraag naar de naam en gelijkenis van Trump. Als constitutionele kwestie kan de regering-Trump zich uiten zoals zij dat nodig acht op grond van de doctrine van de regeringstoespraak. In sommige gevallen kan de administratie echter gebonden zijn aan statuten of formele contracten, zoals bij juridische strijd over de naamgeving van het Kennedy Center, dat was benoemd door een wet van het Congres. In de rechtszaak over het Nationaal Park worden beschuldigingen aangenomen dat de regering een wet schendt federale wet de winnende inzending voor een openbare landfotowedstrijd moet worden gebruikt voor de inzendingen.
Toch denk ik dat het moeilijk zou zijn om een rechtszaak te winnen waarin wordt beweerd dat de nieuwe paspoorten een vorm van gedwongen meningsuiting zijn, waarbij paspoorthouders beweren dat ze in feite gedwongen worden Trump te steunen. De meeste mensen zouden waarschijnlijk de parkpassen zien’ kunst zoals voorgeschreven door de overheid en daarom een vorm van overheidsexpressie, en niet een vorm van privé-expressie.
Kunnen mensen dekking bieden voor Trump?
Maar de regering-Trump kan dat misschien niet ter verdediging van zijn beleid om passen ongeldig te verklaren als de foto van de president bedekt is met een sticker. Burgers die protesteren tegen de prestaties van Trump door het imago van de president te verdoezelen, zijn naar mijn mening beschermde uitingen. De actie van de regering om de aalmoezen in te trekken is waarschijnlijk een schending van het Eerste Amendement.
Op het eerste gezicht lijkt dit in strijd te zijn met de al lang bestaande regel van het ministerie van Binnenlandse Zaken dat kaarten “ongeldig indien gewijzigd.” Deze regels waren inhoudelijk neutraal en willekeurig voor een bepaald bericht of een bepaalde kaarthouder.
Het bijgewerkte beleid dat het paspoort intrekt als de afbeelding van Trump bedekt of onleesbaar wordt gemaakt, is echter verdachter. De nieuwe regels lijken een directe reactie te zijn op de politieke uitingen van de demonstranten en, zoals toegepast, hebben vooral tot doel deze stickers en speakers te beïnvloeden.
Met één administratie bekend om haar kennis op sociale mediahet is misschien niet overtuigend voor ambtenaren om te beweren dat ze niets van het protest afwisten of dat het beleid daar geen directe poging toe was chill zulke praatjes.
De regering zal in veel gevallen het recht hebben om de naam en afbeeldingen van Trump op meer overheidseigendommen te plaatsen, maar de meeste resulterende politieke protesten zullen naar mijn mening ook beschermde meningsuiting zijn.
Jason Zenor is docent massacommunicatie bij Staatsuniversiteit van New York Oswego.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
