Lang geleden Appel synoniem werd met de productlanceringen en de minimalistische ontwerpfilosofie van Steve Jobs, was het voortbestaan van het bedrijf afhankelijk van een stillere figuur die achter de schermen opereerde.
Een InfoWereld In een artikel gepubliceerd op 18 juli 1983 werd Mike Markkula beschreven als de persoon die Apple van een slim technisch experiment tot een echt bedrijf maakte – de man die zijn eerste echte businessplan schreef, cruciale financiering veiligstelde en hielp bij de opbouw van het bedrijf dat later de consumententechnologie zou domineren.
Het artikel begint met botte lof van mensen uit de branche. “Markkula heeft Apple echt gemaakt”, zegt Chuck Peddle, president van Victor Technologies.
Zelfs Steve Jobs, destijds al een prominent figuur, zei: “Het werd heel duidelijk dat we eigenlijk Mike wilden. Dus verdeelden we de taart in drieën.”
Het eerste businessplan van Apple
Halverwege de jaren zeventig was personal computing gevuld met enthousiaste startups die zelden stand hielden. InfoWereld merkte op dat “tientallen kleine bedrijven zijn opgestart”, maar dat vele verdwenen als gevolg van wat vroege cijfers uit de industrie “ondernemersziekte” noemden: het onvermogen om een bedrijf succesvol te runnen.
Tegen deze achtergrond viel de vooruitgang van Apple op. Volgens 1983 InfoWereld artikel: “Het verschil met Apple was de man die het eerste businessplan van het bedrijf schreef, Mike Markkula.”
Dat businessplan deed meer dan alleen ideeën organiseren. Het gaf Apple geloofwaardigheid. Markkula was onlangs met pensioen gegaan Intelmet investeringen die betekenden dat hij ‘het zich kon veroorloven het rustig aan te doen’. Maar nadat hij Steve Wozniak en de garage van Steve Jobs had bezocht, bood hij zich vrijwillig aan: “Ik zal je helpen een businessplan te maken.” Hij voegde eraan toe dat hij misschien geld zou investeren, of zoals het artikel hem citeerde: ‘Je krijgt een paar weken van mijn tijd gratis.’
Vroege Apple-ingenieur Rod Holt vertelde het InfoWereld dat Markkula “verslaafd raakte”, en voegde eraan toe: “Hij werkte harder dan wie dan ook. Hij werkte dag in dag uit tot twee uur ’s ochtends.”
Het portret dat naar voren komt is niet dat van een passieve investeerder, maar van iemand die actief de richting van het bedrijf vormgeeft in de meest kwetsbare fase.
Een van Markkula’s meest blijvende bijdragen was marketing. De InfoWereld in het artikel werd uitgelegd dat hij expertise inbracht die andere vroege computerbedrijven ontbeerden en advertenties plaatste in publicaties met rijke of intellectueel nieuwsgierige lezers, waaronder Playboy En Wetenschappelijke Amerikaan.
Eerst in het telefoonboek
Op een markt waar veel concurrenten nog steeds computers als technisch hulpmiddel verkochten, begon Apple te verschijnen als iets meer: een product voor gewone mensen.
Branding speelde een sleutelrol. Markkula was tegen het wijzigen van de naam van het bedrijf InfoWereld merkte zijn redenering op: “We wisten dat we de eerste in het telefoonboek wilden zijn.” Hij erkende ook het psychologische effect van taal.
In het artikel werd opgemerkt dat het woord Apple “positieve connotaties had voor mensen die uitgeschakeld zijn door het woord computer” en dat de ongebruikelijke combinatie van “Apple” en “computer” mensen zou helpen het te onthouden.
Vanuit een modern perspectief lijkt deze beslissing opmerkelijk vooruitstrevend. De huidige technologiebedrijven zijn geobsedeerd door merkstrategie, maar halverwege de jaren zeventig was die aanpak verre van gebruikelijk in de cultuur van de ‘ingenieur eerst’ in Silicon Valley.
Markkula begreep dat adoptie evenzeer afhankelijk was van bekendheid als van technische prestaties, een les die nog steeds weerklank vindt in de marketing van consumententechnologie.
De InfoWereld stuk benadrukte ook zijn invloed op de productpresentatie. Terwijl er debatten plaatsvonden over het veranderen van de processor, riep Markkula op om het ontwerp van Wozniak te behouden en drong hij bij Jobs aan op “een elegante plastic behuizing als onderdeel van het pakket”.
In een tijd waarin veel computers arriveerden als zichtbare borden, bedoeld voor hobbyisten, was de verpakking van belang. De machine was een eindproduct, geen bouwpakket.
Markkula’s betrokkenheid reikte verder dan alleen zaken en esthetiek. Hij experimenteerde graag met software en schreef zelf een chequeboekprogramma. Zijn frustratie over cassetteopslag bracht hem naar verluidt ertoe te suggereren dat Wozniak een schijf voor Apple zou ontwerpen. Dat detail is een duidelijke indicatie van hoe diep hij betrokken was bij de producten, in plaats van eenvoudigweg vanaf een afstand te beheren.
Deskundige systemen
Markkula was kalm en zakelijk, maar af en toe moedig in het motiveren van het personeel. Op een gegeven moment beloofde hij alle werknemers naar Hawaï te brengen als Apple in 1981 een kwartaalomzet van $100 miljoen zou behalen. Het bedrijf kwam net tekort, maar Markkula gaf ze toch een extra week vakantie.
Tegenwoordig lijkt het een vroeg voorbeeld van stimulansen voor een start-upcultuur, lang voordat dergelijke praktijken gemeengoed werden.
Economisch gezien was zijn invloed onmiskenbaar. Als voorzitter verzekerde hij zich van een kredietlijn van de Bank of America en trok hij durfkapitaal aan van Venrock Associates. Deze functies gaven Apple de stabiliteit die veel concurrenten ontbeerden.
In 1982 was de jaarlijkse omzet van Apple gestegen tot meer dan $500 miljoen, en de toekomstige technologiegigant had de Fortune 500-lijst gehaald.
Gezien door een moderne lens voelt Markkula’s rol bijzonder relevant. Moderne startups vertrouwen vaak op ervaren operators die technische grondleggers aanvullen door commerciële discipline te brengen.
In het hedendaagse vocabulaire zou hij een strategische operator of groeiarchitect worden genoemd. In 1976 was hij gewoon de persoon die wist hoe je een bedrijf moest laten werken.
Markkula’s erfenis
Het artikel uit 1983 kwam op een overgangsmoment. In hetzelfde InfoWereld Probleem: Apple heeft een nieuwe schijf aangekondigd besturingssysteemProDOS, om de kracht en draagbaarheid van Apple II-software te vergroten, en de details van de Macintosh begonnen uit te lekken.
Het meest opvallende was dat Mike Markkula een stap opzij had gezet als president en plaats had gemaakt voor John Sculley, wiens komst het begin betekende van een nieuwe fase voor het bedrijf.
Ondanks de verandering aan de top stond InfoWorld erop dat Markkula “erkend moest worden als de persoon die Apple onderscheidde van de andere vroege pc-bedrijven.”
Die erkenning is van cruciaal belang omdat het publieke verhaal over Apple binnenkort gedomineerd zou worden door het levensgrote imago van Jobs.
De rol van Markkula is nu misschien grotendeels vergeten en zijn naam is onbekend bij het huidige Apple-publiek, maar zijn nalatenschap ligt in de ruimtes tussen die iconische momenten: in het bedrijfsplan, de financieringsovereenkomsten, de naamgevingsbeslissingen en de strategische marketingkeuzes die het bedrijf in staat stelden lang genoeg te overleven om zichzelf herhaaldelijk opnieuw uit te vinden.
De lijn die het verhaal het beste definieert, is misschien nog wel de eenvoudigste. Aan het begin van Apple’s reis, toen de inzet hoog was en de toekomst onzeker, “wilden we echt Mike.” Meer dan veertig jaar later herinnert het citaat eraan dat achter elke tech-legende iemand staat die het bedrijf in de eerste plaats echt heeft gemaakt.
Volg TechRadar op Google Nieuws En voeg ons toe als voorkeursbron om ons deskundig nieuws, recensies en meningen in uw feeds te krijgen. Klik dan zeker op de knop Volgen!
En jij kunt dat natuurlijk ook Volg TechRadar op TikTok voor nieuws, recensies, video-unboxings en ontvang regelmatig updates van ons WhatsAppen Ook.
