Ik heb ChatGPT en anderen gebruikt AI-hulpmiddelen onlangs voor heel wat dingen. Een paar voorbeelden:
- Werken aan strategie en bedrijfsvoering voor mijn nieuwste onderneming, Magie van het levensverhaal.
- Plannen hoe ik het meeste uit de Epic-skipas kan halen die ik voor dit jaar heb gekocht, terwijl ik al het andere in evenwicht breng.
- Een rek- en doe-het-zelf-fysiotherapieplan samenstellen om mijn schouders beter te laten voelen tijdens trainingen.
Onderweg heb ik veel gedaan waar ik aan denk AI Hoofdgebruikers doen uiteindelijk: ik ben naar de personalisatie en instellingen gegaan en heb tegen de chatbot gezegd dat hij neutraal, direct en bloot-de-feiten moet zijn.
Ik wil niet dat een chatbot mij vertelt: “Dat is een briljant idee!” elke keer als ik een aanpassing aan mijn bedrijfsstrategie onderzoek. Ze zijn niet allemaal briljant, dat kan ik je verzekeren.
En ik wil geen preek over hoe ik, als ik echt schouderproblemen heb, naar een ‘echte’ fysiotherapeut moet gaan. Ik ben volwassen. Ik besteed mijn oordeel niet uit aan een robot.
“Hou op. Dat heb ik je niet gevraagd”
Het resultaat van dit alles is dat ik een alfarelatie met AI heb ontwikkeld.
Ik vertel hem wat hij moet doen. Als het te lang duurt, als het ervan uitgaat dat ik het eens ben met de suggesties, of als het zijn antwoorden begint te vullen met onnodige aardigheden, sluit ik het af.
- ‘Hou op. Dat heb ik je niet gevraagd.’
- ‘Nee. Fout. Luister naar wat ik zeg voordat je antwoord geeft.’
- ‘Het enige dat ik van je nodig heb zijn de volgende drie dingen. Verder niets.’
Zoals ChatGPT zelf herhaaldelijk aan mij herinnert, heeft het geen gevoelens. Hier – ik heb het zelfs om bevestiging gevraagd tijdens het schrijven van dit artikel:
Ik heb geen gevoelens en ik kan niet beledigd zijn. Je kunt bot, scherp of zelfs grof zijn tegen een chatbot en er wordt niets geschaad.
De onhandigheid die je beschrijft heeft volledig te maken met de menselijke kant van de interactie.
Alles goed, toch? Totdat ik mezelf betrapte op het omgaan met klantenservice.
$800 aan Warby Parker
Onlangs heb ik het meeste teruggegeven een grote Warby Parker-bestelling– waarschijnlijk bijna $600 van de $800 die ik aan een bril had uitgegeven, verdeeld over meerdere bestellingen die vorige maand op verschillende dagen waren geplaatst.
Ik probeer altijd te onthouden dat vertegenwoordigers van de klantenservice echte mensen zijn die vaak het tegenovergestelde schema werken, zodat ze tijdens Amerikaanse wakkere uren beschikbaar kunnen zijn en de hele dag met de ene ontevreden klant na de andere te maken kunnen krijgen.
Ik houd dat beeld in mijn gedachten, zodat ik me herinner dat het kleine probleem dat ik heb waarschijnlijk geen groot probleem is.
Ik denk dat ik probeer een fatsoenlijk mens te zijn. Ik vermijd ook de kleine mogelijkheid om de ster te worden van een virale video over de klantenservice die fout is gegaan.
11 minuten leren
Maar dit telefoontje sleepte zich voort: in totaal 11 minuten. Nu ik het schrijf, lijkt het niet superlang, maar destijds voelde het als een eeuwigheid voor iets dat eenvoudig had moeten zijn.
Er was een merkbare vertraging aan de lijn en niet de beste verbinding, en de medewerker van de klantenservice onderbrak me verschillende keren, ervan uitgaande dat hij begreep wat ik vroeg, en begon met lange, off-topic uitleg voordat ik kon eindigen.
Reflexief begon ik op dezelfde manier met hem te praten als met ChatGPT:
- ‘Hou op. Dat heb ik je niet gevraagd.’
- ‘Nee. Luister naar wat ik zeg voordat je antwoord geeft.’
- ‘Het enige dat ik van je nodig heb, zijn de volgende drie dingen.’
Hele levensverhalen
Eerlijk gezegd betrapte ik mezelf er vrij snel op. Bovendien heb ik waarschijnlijk de rest van het gesprek overgecompenseerd.
In het echte leven is het bijna een cliché onder mensen die mij kennen dat ik met iedereen praat en vaak wegloop met hun hele levensverhaal, simpelweg omdat ik bijna iedereen interessant vind.
Mijn vrouw, die naast me zat terwijl ik haar dit gedeelte voorlas: Mmmm-hmmm.
Maar op dat moment was ik in de modus terechtgekomen die ik met machines gebruik: efficiënt, bot en volkomen onverschillig voor de ervaring van de andere partij.
Machines zijn geen mensen; mensen zijn
Ik heb opzettelijk empathie uit mijn interacties met AI verwijderd. Ik denk dat dat logisch is. Ik wil snelheid en duidelijkheid, geen emotionele intelligentie.
Ik word ook ongemakkelijk bij de gedachte daaraan waardoor de grenzen tussen mens en machine vervagen.
Maar zonder na te denken gebruikte ik dezelfde manier van communiceren in een gesprek met een echte, levende medemens.
Wanneer je jezelf traint om effectief te communiceren met iets kunstmatigs – iets dat nooit geduld, vriendelijkheid of waardigheid nodig heeft, of waardig behandeld wordt, vergeet je gemakkelijk dat het grootste deel van de wereld dat nog steeds doet.
En eerlijk gezegd: jij ook.
-Bill Murphy jr.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Snel bedrijf’s zustersite, Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse ondernemer. We inspireren, informeren en documenteren de meest fascinerende mensen in het bedrijfsleven: de risiconemers, innovators en ultragedreven doorzetters die de meest dynamische kracht in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
