Een van de meest opvallende stukken is de bank van bois de marais, oftewel moerashout, afkomstig uit Polen en met koolstofdatering 5000 jaar oud. ‘Als we het er niet uit hadden gehaald, zou het 200.000 jaar duren voordat het fossielen had bereikt’, zegt Lamy. “Er zit veel recycling in de naam (van de tentoonstelling). Ook met roest – we willen niet verrotten. We gaan door. We creëren ervan. We laten de dingen niet los.”
De enscenering in Ladbroke Hall is een integraal onderdeel van de ervaring. Huis van de Carpenters Workshop Gallery in West-Londen – voormalig hoofdkantoor van de Sunbeam Talbot Motor Company, nu compleet met sierlijke lijstwerk en een prachtig restaurant (Stuifmeel) – wordt hier opnieuw vormgegeven onder Lamy’s curatorschap. “De Carpenters Gallery heeft een enorm gebouw met ongelooflijke decoratie”, zegt ze. “Als ik zeg dat ik deze show cureer, is dat omdat ik die mal heb doorbroken en alles naar binnen heb verplaatst. Mijn punt was: we laten onze meubels zien, maar mensen willen erin leven – in onze bar (Lamyland), tijdens ons diner, aan onze tafels, rond de meubels. Het gaat niet alleen om ernaar kijken en dan weglopen.”
En hoewel de titel erosie suggereert, is de sfeer allesbehalve defaitistisch. “We vervallen allemaal en de tijd verstrijkt, maar we bieden weerstand. Creativiteit houdt ons op de been”, zegt Lamy. “Dit maakt deel uit van ons DNA. Ik vond de brutalistische kunst in Londen interessant en we konden er via deze werken gemakkelijk verbinding mee maken. Alles wat we hebben gedaan komt voort uit deze geest – van bouwen met beton, van zeer rauwe uitspraken. Het bed is in zekere zin brutaal in zijn resultaat. Ook al is het niet direct gerelateerd, ik droomde ervan dat we verbinding konden maken. Daarom maakt alles wat het met Londen te maken heeft, deel uit van ons DNA.”
Op het einde, Roest slaapt nooit voelt minder als een tentoonstelling en meer als een installatie waarin je wordt uitgenodigd om te bewonen. “We hebben veel tentoonstellingen met de galerie gedaan, maar deze is compleet nieuw”, zegt Lamy. “We hadden al eerder één werk getoond, maar het was de eerste keer dat we deze werken verzamelden. Ik vond het een mooi verhaal om te presenteren. Het is niet zozeer een tentoonstelling, maar een grote rol. Maar de werken staan op zichzelf, ze kunnen echt iets nieuws zeggen. Ze laten zien dat we doorgaan, dat we ons verzetten tegen de wereld als deze achteruit gaat, als deze verschrikkelijk wordt. We gaan door en geloven zo goed als we kunnen in onze uitspraken.”
Roest slaapt nooit loopt tot 14 februari 2026 in Ladbroke Hall, met gratis toegang. Voor degenen die gefascineerd zijn door design dat aanwezigheid vereist, en niet schoonheid, is dit niet te missen.
Foto door Benjamin Baccarani, met dank aan Carpenters Workshop Gallery.
