Wil je meer huizenmarktverhalen van Lance Lambert’s ResiClub in je inbox? Abonneren naar ResiClub nieuwsbrief.
Terug op 7 januari, president Donald Trump aangekondigd‘Ik zal onmiddellijk actie ondernemen om grote institutionele investeerders te verbieden meerdere eengezinswoningen te kopen, en ik zal er bij het Congres op aandringen dit te codificeren.’ Op 20 januari ging Trump verder: schetsen elementen van het voorgestelde “verbod”.
Het bevel gaf verschillende federale instanties – waaronder HUD, het Ministerie van Landbouw, VA, GSA en de Federal Housing Finance Agency – opdracht om binnen 60 dagen richtlijnen uit te vaardigen die de rol van de federale overheid in het faciliteren van institutionele aankopen van eengezinswoningen die anders door eigenaren zouden kunnen worden gekocht, beperken.
Binnen 60 dagen zouden de door de staat gesponsorde bedrijven (Fannie Mae en Freddie Mac) niet langer de aankoop van eengezinswoningen door ‘grote institutionele beleggers’ mogen goedkeuren, verzekeren, garanderen of securitiseren. In het bevel stond ook dat de regering binnen dertig dagen ‘grote institutionele beleggers’ zou definiëren, en zo build-to-let-transacties zouden worden vrijgesteld.
Donderdag (19 februari) de De Wall Street Journal gemeld dat het Witte Huis overeenstemming heeft bereikt over een belangrijk detail in zijn voorgestelde verbod – een verbod dat het naar het Congres wil sturen – dat grote investeerders, gedefinieerd als entiteiten die 100 of meer huizen bezitten, verbiedt om extra eengezinswoningen te kopen.
Omdat de drempel op 100 woningen ligt, zal het beleid niet alleen grotere institutionele verhuurders treffen, maar ook enkele grotere individuele beleggers. Het plan omvat nog steeds de ‘build-to-rent’-vrijstelling en voegt nog een opt-out toe: grote investeerders kunnen huizen blijven kopen die ‘aanzienlijke reparaties’ nodig hebben.
Deze twee voorgestelde uitzonderingen zijn opmerkelijk gezien het feit dat de meeste institutionele activiteiten op dit moment bestaan uit het bouwen om te verhuren, en dat institutionele beleggers bij het kopen van verspreid gelegen woningen – tenminste als ze actief kopen – de neiging hebben zich te richten op eigendommen die aanzienlijke renovatiekosten vergen.
Dit voorstel zou dat met name doen niet Geef grote investeerders de opdracht om bestaande holdings te liquideren.
De maatregel, die donderdag werd aangekondigd, zou goedkeuring van het Congres vereisen en de vooruitzichten zijn onzeker. Volgens berichtgeving van De Wall Street Journaldoorgang is nog lang niet gegarandeerd.
Op het hoogtepunt van de pandemische hausse op de huizenmarkt waren grote investeerders – zij die minstens honderd eengezinswoningen bezitten – goed voor een recordaantal van 3,1% van de huizenaankopen in het tweede kwartaal van 2022. volgens John Burns Research en Consulting.
Tijdens die periode, aan het einde van de hausse, waren de rentetarieven bijzonder aantrekkelijk omdat de financieringskosten ultralaag waren, de huizenprijzen omhoogschoten en de huurprijzen snel stegen. Maar sinds de hypotheekrente steeg en de kapitaalmarkten verschoven, is hun aandeel de afgelopen drie jaar gedaald tot ongeveer 1,0% van de transacties. De wiskunde is momenteel niet zo gunstig.
ResiClub leden (betaalde niveaus) kunnen hieronder een interactieve versie van de kaart vinden hier
Op nationaal niveau bezitten ‘grote investeerders’ – zij die ten minste honderd eengezinswoningen bezitten – slechts ongeveer 1% van de totale voorraad eengezinswoningen.
Dat gezegd hebbende, hebben institutionele en grote eengezinswoningbezitters een veel grotere aanwezigheid op een handvol regionale huizenmarkten. Markten als Phoenix en Atlanta werden belangrijke knooppunten voor institutionele huurinvesteringen in eengezinswoningen na de huizencrisis van 2008, toen de beleggingscategorie begon te industrialiseren.
Bedrijven als Invitation Homes, Progress Residential en AMH bouwden aanzienlijke portefeuilles op in deze steden door noodlijdende woningen te verwerven. Die vroege activiteiten hielpen bij het opzetten van een vertrouwd lokaal SFR-ecosysteem – inclusief vastgoedbeheerbedrijven, lease-infrastructuur en aannemersnetwerken – dat het vandaag de dag gemakkelijker maakt om de verhuur van eengezinswoningen en build-to-rent-activiteiten op te schalen en uit te breiden.
