IN deze mooie korte filmde traditionele Tibetaanse drinkboterthee (oh ja) wordt een brug tussen generaties, bereikt verschillende culturen en herinnert ons aan de waarde van mindfulness.
Van Clarissa Wei bij Eatermeer over boterthee en zijn plaats in de Tibetaanse cultuur:
Ik verbleef in juni vier dagen bij Goulongzhu en haar familie in Tibet, en elke ochtend serveerde ze me, zonder pauze, een romige kom yakboterthee als ontbijt. In de vroege uurtjes maakte ze een partij rauwe zwarte pu’erh-thee, een gefermenteerde donkere thee uit China, gebrouwen met veel zout. Toen kwam er een dikke portie yakboter in een kom, samen met geroosterd gerstpoeder en melkmassa, en ze schonk de thee erin tot de vloeistof bijna de rand bereikte. Ik mengde het allemaal met mijn eetstokjes en nipte ervan. Het was romig en stevig – vol gezonde vetten. De hooglandgerst gaf het een nootachtige afdronk, en gedurende de vier dagen was yakboterthee iets waar ik ’s ochtends het meest naar uitkeek.
