WAARSCHUWING – GRAFISCHE BESCHRIJVINGEN: Paul de Gelder was altijd bang geweest te worden aangevallen door een haai, totdat het op een dag daadwerkelijk gebeurde tijdens het testen van nieuwe marineuitrusting in Sydney
Een voormalig duiker van de Australische marine was bezig met een routinematige trainingsoefening toen zijn leven plotseling aan een zijden draadje bleef hangen haai getroffen vanuit het niets.
De verbazingwekkende overleving van Paul de Gelder kwam neer op zijn militaire kalmte en weigering om door het roofdier in de haven van Sydney naar zijn dood te worden gesleept. Australië.
De inwoner van Melbourne vergeleek de pijn van de aanval met het feit dat twee rijen van 36 scheermesjes aan weerszijden van zijn been en pols door zijn vlees scheurden.
Hoewel hij het verhaal nog kon navertellen, verloor Paul in acht seconden een arm en een been stier haai aanval in februari 2009. Hij herinnerde zich: “De haai greep me in dezelfde beet bij mijn rechterhand en de achterkant van mijn rechterbeen.”
De stierhaai – de derde dodelijkste haai ter wereld wereld – trok hem vervolgens onder water en begon hem in het rond te slaan. “Ik probeerde ertegen te vechten, maar het had mijn hand, dus ik kon er niets aan doen”, zei hij.
Als schooljongen had hij geleerd een haai in de ogen te slaan als hij ooit werd aangevallen.
Hij zei: “Mijn linkerhand kon het oog van de haai niet bereiken en toen ik hem in de neus probeerde te slaan, begon hij te trillen. De pijn was zo allesomvattend dat het gevecht gewoon uit mij verdween.
“Ik was een lappenpop in de mond van dit monster terwijl ik onder water werd rondgeslingerd. Ik had totale pijn en verdronk tegelijkertijd.”
Paul, toen 31, probeerde de moordenaar in zijn oog te porren, hem te slaan en te duwen – allemaal om te voorkomen dat hij hem als een gemakkelijke prooi zou verslinden.
“Van het feit dat ik hem met mijn hand in zijn oogbal porde, tot het uitzoeken dat mijn hand ook in zijn mond zat, tot het proberen met mijn andere hand naar de oogbal te gaan, erop te duwen, erop te slaan, vervolgens onder water te gaan, naar boven te komen en weer naar beneden te gaan”, zei hij.
Na wat voelde als een eeuwigheid was de duiker eindelijk vrij en kon naar zijn veiligheidsboot zwemmen. Gelukkig herinnerde hij zich zijn medische opleiding en deed hij wat hij kon om het bloeden uit zijn hand te stoppen door hem omhoog te houden.
Hij zei: “Ik had destijds geen idee dat mijn hele hamstring weg was en dat ik een slagaderlijke bloeding uit mijn been had.” Een dokter vertelde hem later dat zijn leven was gered door een Navy SEAL die de bloedstroom stopte door de slagader in zijn been af te knijpen en af te sluiten.
“Ik sprong naar de oppervlakte. Toen besefte ik dat ik deze nachtmerrie had overleefd. Ik begon terug te zwemmen naar mijn veiligheidsboot en kreeg een klap met mijn rechterarm, maar besefte dat mijn hand er niet was. Mijn arm belandde aan het uiteinde van mijn duikpak”, zei hij.
Paul gaf toe dat hij vóór het incident, terwijl hij werkte als duiker bij het onschadelijk maken van onderwaterexplosieven, voortdurend bang was een haai tegen te komen. Maar na de aanval is zijn angst volledig verdwenen.
Hij legde uit: “Ik was er vroeger doodsbang voor en nu om de een of andere reden ben ik dat gewoon niet meer. Ik weet het niet. Ben er geweest, heb dat gedaan.” Paul, die nu met zijn vrouw in Los Angeles woont, bracht negen weken in het ziekenhuis door en keerde opmerkelijk genoeg slechts zes maanden later terug naar de militaire training.
Sinds 2012 werkt hij als een inspirerende spreker, waarin hij het cruciale ecologische belang van de wezens verdedigt. “Vóór de haaienaanval dacht ik dat het een goed idee was om haaien te doden, maar nu hou ik van ze en kan ik niet zoveel met ze zwemmen als ik zou willen”, zei hij.
