Indiase films zullen in 2025 naar verwachting de A$39 miljoen aan de Australische kassa overschrijden, waarmee ze de lokale cinema zullen overtreffen en de derde grootste zullen worden, na de VS en het VK.
BEELD: Ahaan Panday als Krish Kapoor Saiyaara.
De afgelopen drie jaar hebben Indiase films beter gepresteerd dan Australische films aan de Australische kassa.
Verwacht wordt dat ze 2025 zullen eindigen met een Australische dollar (A $) 39 miljoen, of ₹ 224 crore, aan bruto kassa-inkomsten, vergeleken met A $ 13 miljoen (₹ 75 crore) in 2021.
Dat betekent dat de Indiase cinema ruim 4,3 procent zal uitmaken van de geschatte Australische box office van A$ 900 miljoen, en daarmee de derde grootste in dat land zal worden, na alleen de VS en het VK.
“Dit is de eerste keer in de Anglosfeer dat een thuisland heeft verloren van een aanbieder van vreemde talen. In Canada, Groot-Brittannië, de VS, Australië en Nieuw-Zeeland heeft de film in vreemde talen het thuisland nog nooit ingehaald”, zegt Nick Hayes, een filmanalist in Sydney.
Zijn rapport, Het publiek spreekt. Het wordt tijd dat we luisterendie eind oktober werd uitgebracht, is de eerste die deze trend benadrukt.
Bijna 38 procent van de bruto-inkomsten van Indiase films dit jaar was afkomstig van films in het Hindi, zoals Saiyaara En Chhaava. Punjabi (16 procent) en Malayalam (14 procent) waren op afstand tweede en derde.
Afbeelding: Aleet Padda als Vani Batra in Saiyaara.
Een groot deel van dit succes is te danken aan drie dingen.
Ten eerste de (grofweg) verdubbeling van het aantal diaspora tot meer dan een miljoen in de twee volkstellingen van 2016 tot 2021.
Twee daarvan ‘hebben toegewijde filmdistributeurs in Australië die hun publiek echt begrijpen’, zoals Louis Georg, programmeur van Hoyts Cinema, in het rapport zegt.
Er is enorm veel werk verzet om ervoor te zorgen dat Indiase films worden vertoond door theaterketens in Australië door enkele van de eerste Indiase distributeurs zoals Mind Blowing Films.
Mitu Bhowmick Lange, oprichter en directeur van Mind Blowing, herinnert zich de strijd om in de beginperiode alleen maar bioscoopfilms te krijgen, toen een Indiase film amper 30.000 dollar opbracht.
“Wanneer 3 idioten kwam in 2010 naar Australië, speelde slechts op 20 schermen en overschreed nog steeds de grens van A $ 1 miljoen – de eerste film die dit deed. Toen begon de handel serieus naar Indiase films te kijken”, zegt ze. Nu gaan de meeste grote films routinematig veel verder dan de grens van A$ 1 miljoen.
PIC: Vicky Kaushal en Rashmika Mandanna in Chhaava.
Hayes schat dat een Indiase film nu meer dan 100 schermen krijgt, of ongeveer een derde van de schermen die een reguliere Hollywood-film in Australië krijgt.
“We zijn begonnen met Hoyts Cinemas, maar nu zie je zelfs in de meest snobistische arthouse-bioscopen niet alleen Bollywood-films, maar worden er ook consequent Tamil-, Telugu- en Punjabi-films vertoond”, zegt Bhowmick.
In 2010 startte ze het Indian Film Festival in Melbourne, dat nu wordt gefinancierd door de Victoriaanse regering.
“Het is het enige Indiase filmfestival dat door een buitenlandse overheid wordt gefinancierd. We zijn het grootste feest van de Indiase cinema buiten India”, zegt Bhowmick. Dit alles zorgt vervolgens voor een groter bereik en bewustzijn.
De derde reden waarom Indiase films het goed doen is het consistente aanbod.
Gemiddeld werden de afgelopen vijf jaar elk jaar ongeveer 200 Indiase films in Australië vertoond, waardoor het distributiesysteem gesmeerd bleef. Dit is eenvoudigweg het resultaat van een robuuste binnenlandse markt in India, die voor 90 procent lokaal is.
Mandarijn- en Kantoneessprekende mensen vormen 4 procent van de Australische bevolking, waardoor ze een grote etnische groep vormen die bijna gelijkwaardig is aan de Indiërs. De afgelopen vijf jaar zijn er echter jaarlijks gemiddeld slechts 35 Chinese films uitgebracht.
Hayes wijst op nog een ander gegeven om op te merken dat de groei de komende jaren stapsgewijs zal blijven.
Volgens de volkstelling van 2021 spreken 1,06 miljoen mensen Hindi, Punjabi, Tamil, Telugu, Malayalam, Urdu, Gujarati en Bengaals – in Australië gecategoriseerd als Indiase talen. Dat is 4,2 procent van de Australische bevolking.
“De bruto box office van de Indiase cinema is bijna gelijk aan die van onze diasporabevolking, dus elke groei daarboven zal moeten plaatsvinden via de mainstream”, zegt hij. Het is een moeilijke vraag voor elke cinematograaf.
Hollywood is het enige dat in grote delen van de wereld mainstream wordt.
Functiepresentatie: Rajesh Alva/Rediff
