Publiek bij Prada’s AW26-show dacht dat ze faalden. Dat hebben we dus niet zomaar gedaan Bella Hadid, Julia voor ons En Liu Wen een minuut geleden? Ze verschenen allemaal weer na een supersnelle verandering in een iets andere look. Het duurde een paar seconden voordat het kwartje viel, mevrouw Prada en Raf Simons toonden hun 60 look-collectie op slechts 15 modellen, die snel vier keer over de catwalk fietsten, waarbij ze telkens een toplaag verwijderden om een ander aspect van hun outfit te onthullen.
Het snelle veranderingsconcept bracht een urgente energie in de show die een liefdesbrief was voor gelaagdheid. Simon’s legde uit dat de show niet over verhalen of geschiedenis ging, maar over hoe we omgaan met onze kleding en hoe we ze op ingenieuze manieren in elkaar zetten. “Het gaat heel erg om de vrijheid om geïnspireerd te worden en om dingen samen te brengen die voor ons modern aanvoelen”, zei hij. “Wat moet ik met wat dragen? Wat is mogelijk? Kan het ook op een andere manier?” Hij en mevrouw Prada kwamen met tal van suggesties, van met bloemen geborduurde sokken bij een somber broekpak tot het combineren van een blauw button-down overhemd met een scharlakenrode parelband en een stoere brogue. Of combineer een doorschijnende zwarte jurk met witte katoenen bloemenprints en een bijpassend gilet. Mevrouw Prada zei dat de styling ‘de voortdurende noodzaak van verandering moest uitdrukken. Wat je dacht dat een flatterende rok was, bleek eerst een jurk in jaren vijftig-stijl te zijn.
De show werd gehouden in hetzelfde gebombardeerde landhuis als dat van de mannen, maar met de toegevoegde laag van 16e en 17e-eeuwse schilderijen en wandtapijten, 18e-eeuwse Venetiaanse spiegels en consoles, en 20e-eeuwse antieke stoelen, lampen en schilderijen. De mannenshow bevatte veel opzettelijk gerafelde en noodlijdende stukken. Dat thema werd doorgevoerd in de dameskleding, samen met de smalle jassen, waarvan sommige met kleine kapelletjes werden gedragen. Verkreukelde overhemden en trenchcoats, gerafelde kragen en afbladderende bloemenbehangprints speelden allemaal in op het idee van patina, slijtage en geheugenlagen in een kledingstuk. In tegenstelling tot de opzettelijke chaos van de look, voegden damesachtige tassen in alligatorreliëf een extra laag toe aan de look.
Fotografie met dank aan Prada.
