De Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS) hebben zojuist een gokje van 50 miljard dollar gemaakt op de gezondheidszorg op het platteland, maar de kansen zijn niet in hun voordeel. CMS, nu geleid door Mehmet Oz, MD, gecreëerd Programma voor transformatie van de gezondheidszorg op het platteland om de 60 miljoen Amerikanen op het platteland te helpen betere toegang te krijgen tot zorg, faciliteiten en technologieën te moderniseren en innovatie te ondersteunen die “hoogwaardige, betrouwbare zorg dichter bij huis” brengt.
Maar CMS gaf staten slechts een paar maanden de tijd om hun transformatieplannen op te stellen en in te dienen om een stukje van de taart veilig te stellen. De eerste uitrol is aan de gang en veel staten doen al mee. Er bestaat een reëel gevaar dat technologieën worden ingezet die voorbijgaan aan de harde realiteit van plattelandsgebieden en dat er waarschijnlijk geld wordt verspild. Snelle acties zonder een grondig begrip kunnen gemeenschappen in onbedoelde situaties brengen wanneer de fondsen opraken. Zal de urgentie om de transformatie te versnellen de ondergang ervan zijn?
Het transformatiefonds was een deal in een laat stadium van de ‘One Big Beautiful Bill’ uit 2025 om de kritiek op de enorme Medicaid-bezuinigingen die een last vormen voor de gezondheidszorg op het platteland te verzachten; het fonds vormt echter alleen 37% van een compensatie in deze gebieden, waardoor het één grote mooie ruimte wordt.
DE GEZONDHEID OP HET PLATTELAND IS ALTIJD IN GEVAAR
Een groter deel van de bevolking op het platteland is dat wel op Medicaidvergeleken met stedelijke gebieden. Deze bezuinigingen kosten de gezondheidszorg op het platteland honderden miljoenen dollars, omdat deze al op financieel vlak opereren. In elk geval 182 landelijke ziekenhuizen de afgelopen 15 jaar een intramurale behandeling hebben gesloten of stopgezet. In ieder geval voor nu 417 landelijke ziekenhuizen zijn kwetsbaar en ruim 40% draait met verlies.
Patiënten leven vaak in ‘zorgwoestijnen’, en adequate middelen zoals eerstelijnszorg, geestelijke gezondheidszorg en verloskunde- en oncologiespecialisten zijn schaars. Er zijn ook grote hiaten op het gebied van hogesnelheidsbreedband, wat betekent dat de toegang tot telezorg, patiëntmonitoring op afstand en elektronische medische dossiers (EPD) beperkt is. Papieren medische dossiers zijn voor veel huisartsen nog steeds gebruikelijk.
WARP-SNELHEIDSBESLISSINGEN EN HET JAAR-ZES-PROBLEEM
Het beleid, de financiering en de verwachtingen van de overheid ondergingen vorig jaar een enorme verschuiving in de gezondheidszorg. Nu zijn alle ogen gericht op de manier waarop staten technologieën implementeren en experimenteren met zorgverlening op het platteland en de financiering van hervormingen. Groene Vlag-investeringen omvatten de werving en opleiding van personeel, uitgebreide diensten op het gebied van de volksgezondheid en gedragsgezondheidszorg, en het meest kritische, de uitbreiding van breedband, zodat telezorg, patiëntmonitoring op afstand en de uitwisseling van gezondheidsinformatie (HIE’s) daadwerkelijk kunnen werken. Maar er zijn ook rode vlaggen. Sommigen richten zich op data, interoperabiliteit en IT-modernisering zonder ondersteuning van breedband of lokale expertise. Anderen jagen op flitsendere oplossingen, zoals het uitdelen van drones of mobiele telezorgeenheden, tele-ICU’s en virtuele verpleegprogramma’s die afhankelijk zijn van betrouwbare WiFi, die schaars is in de doelgemeenschappen.
De tijdlijn van de stichting voor staten om alomvattende plattelandsrevisieplannen te ontwerpen en in te dienen was eerder maanden dan jaren. Overheidsmedewerkers haastten zich om in recordtijd consequente beslissingen te nemen die buiten hun kernexpertise vielen.
De mismatch op het gebied van de infrastructuur tussen stedelijke en landelijke gebieden maakt het probleem nog groter, aangezien een groot deel van de gezondheidstechnologie in en voor stedelijke omgevingen is ontworpen. Wat op papier transformatief lijkt, kan in de praktijk turbulent worden als de zwakke infrastructuur toeslaat.
Staten zijn van plan eenmalige dollars te besteden aan technologieën waarvoor na 2030 voortdurende financiering nodig is. “Wat gebeurt er in jaar zes?” zou de belangrijkste vraag moeten zijn bij elke beslissing. Als de economische marge er nu niet is (wat niet het geval is), zal deze later waarschijnlijk niet gerealiseerd worden om dure technologieën te ondersteunen. Interessant genoeg, Wyoming richt zich op “voor altijd” en richt het geld in een eeuwigdurend fonds.
CMS heeft ook duidelijk gemaakt dat toekomstige jaren van financiering zullen afhangen van de prestaties van staten op het gebied van de transformatiedoelstellingen. Dit betekent dat deze eerste inzetten op technologie financiële implicaties op de lange termijn zullen hebben, terwijl de wiskunde en de operaties nog ongeschreven zijn.
Voordat we digitaliseren of inbedden AI Avatars als artsen, het platteland van Amerika moet zich stabiliseren, zich concentreren op de basis en ervoor zorgen dat het de rekeningen in het zesde jaar kan betalen.
DE MEEST VERBONDEN PATIËNTENZORG OP HET PLATTELAND EN STEDELIJK IS IN ALABAMA
Ongecoördineerde zorg blijft de belangrijkste aanjager van vermijdbare kosten en vermijdbare schade in het gezondheidszorgsysteem. Tussen ouderwetse fax en telefoon, gestructureerde en ongestructureerde gegevens uit EPD’s, HIE’s en op papier gebaseerde bronnen – allemaal vastgezet in ingewikkelde gegevenssilo’s – is het moeilijk toegang te krijgen tot bruikbare patiëntinzichten. Informatieverspreiding maakt zorgcoördinatie vrijwel onmogelijk.
Maar een staat met een grote plattelandsbevolking verbindt zorg gedurende het gehele zorgtraject van een patiënt. Sinds 2020 zijn stedelijke en landelijke gemeenschappen in Alabama actief met Watershed Health, waardoor het een van de weinige staten is waar grote verzekeringsmaatschappijen, ziekenhuissystemen, postacute aanbieders en gemeenschapsorganisaties de patiëntenzorg op één enkel platform coördineren. Het netwerk volgt een patiënt vanaf ontslag uit het ziekenhuis tot herstel thuis, tot ondersteuning door de gemeenschap en nog veel meer.
Het netwerk heeft bijgedragen aan een vermindering van meer dan 25% in het aantal Medicare-heropnames van 30 dagen in het ziekenhuis en aan een korter verblijf van patiënten, terwijl de verwijzingstijden aanzienlijk zijn verkort. Eén providersysteem boekte in het eerste jaar een besparing van $5 miljoen. Gezondheidswerkers profiteren er ook van dat ze minder tijd besteden aan het zoeken naar informatie via fax en telefoon en meer tijd besteden aan patiëntenzorg, een direct contrast met de welig tierende burn-out van industriële werknemers.
Hieraan wordt een groot deel van de vermijdbare ongunstige patiëntuitkomsten in de VS toegeschreven het gedrag van de aanbiederCoördinatie van de zorg tussen landelijke en stedelijke gezondheidsgemeenschappen moet worden verplicht om duplicatie van tests, medicatiefouten, vertraagde of gemiste diagnoses, verwarring bij patiënten en slechte resultaten te helpen voorkomen.
HET FUNDAMENTELE IS DE TRANSFORMATIE
Zorgoverschrijdende coördinatie is een cruciale prioriteit, wat velen al doen. Staten moeten zich verzetten tegen ‘technology first’-oplossingen die de infrastructuur ontberen om ze te ondersteunen of de capaciteit van de gemeenschap om ze in stand te houden als de 50 miljard dollar op is.
Niemand wil dat een toch al kwetsbaar gezondheidszorgsysteem op het platteland een tas vasthoudt die het überhaupt nooit zou kunnen dragen. Door zich te concentreren op de fundamenten die de patiëntenzorg verbeteren in plaats van risicovolle technologische weddenschappen na te jagen, kunnen staten de gezondheidszorg op het platteland helpen om tegen 2031 een onafhankelijker basis te vinden.
Effie Carlson is de CEO van Watershed Health.
