De afgelopen vijftig jaar is de kloof tussen het gemiddelde loon van werknemers en de beloning van CEO’s wijd opengebarsten. Tussen 1978 en 2024 is de beloning van CEO’s met 1.094% gestegen Instituut voor Economisch Beleid– wat betekent dat de gemiddelde CEO 281 keer de gemiddelde werknemer verdient.
Een nieuw rapport van het Institute for Policy Studies, een vooruitstrevende onderzoeksorganisatie, legt vast hoe deze ongelijkheid blijft bestaan bij enkele van de grootste bedrijven van het land, en hoe de laagbetaalde werknemers die zij in dienst hebben, gedwongen worden te vertrouwen op publieke voorzieningen.
Het rapport was gebaseerd op de S&P 500 en bevatte een lijst van twintig bedrijven die de ‘Low-Wage 20’ werd genoemd. Hierin staan enkele van de gebruikelijke verdachten uit de detailhandel en de levensmiddelensector, van Amazon en Walmart tot Target en Kroger. De volgende werkgevers ronden de volledige lijst af: Autozone, Best Buy, Chipotle, Costco, Darden Restaurants, Dollar General, Dollar Tree, FedEx, Home Depot, Lowe’s, MGM Resorts, O’Reilly Automotive, Ross Stores, Starbucks, TJX en Tyson Foods.
“De lonen bij Amazon behoren tot de beste in de branche – ruim het dubbele van het federale minimumloon en aanzienlijk meer dan bij andere retailers”, zei een woordvoerder van Amazon in een verklaring. “Met de vingers naar Amazon wijzen via SNAP en/of Medicaid is een afleidingsmanoeuvre als de geschiktheid gebaseerd is op het totale gezinsinkomen en de omvang ervan – en niet op het individuele loon. Twee werknemers die op dezelfde locatie werken en in dezelfde staat een identiek loon verdienen, kunnen bijvoorbeeld totaal verschillende geschiktheidseisen voor SNAP of Medicaid hebben, afhankelijk van of ze kinderen, bejaarde ouders onderhouden of de enige verdiener in hun huishouden zijn.”
“Zoals we al jaren zeggen: wat er echt moet gebeuren is een significante en grote verhoging van het federale minimumloon – dat zou een grote impuls zijn voor Amerikaanse gezinnen”, vervolgde de woordvoerder.
In een verklaring zei een woordvoerder van Starbucks dat het bedrijf “de beste baan in de detailhandel biedt, ondersteund door een concurrerend loon, toonaangevende arbeidsvoorwaarden en sterke carrièremogelijkheden.”
“Partners die slechts 20 uur per week werken, ontvangen uitgebreide gezondheidszorg, Bean Stock-subsidies en volledige dekking van het collegegeld, en alle partners komen in aanmerking voor onze bedrijfsgerelateerde 401 (k)”, voegde de woordvoerder eraan toe. “Onze aanpak komt tot uiting in het feit dat partners bij Starbucks blijven tegen veel hogere tarieven dan het retailgemiddelde, en dat jaarlijks meer dan een miljoen mensen zich aanmelden om ons team te komen versterken.”
De andere in het rapport genoemde bedrijven waren bij aankomst niet onmiddellijk bereikbaar voor commentaar Snel bedrijf.
Publieke hulp als welzijn van bedrijven?
In totaal hebben de in het rapport genoemde bedrijven ongeveer 6,7 miljoen mensen in dienst. Zelfs het hoogste gemiddelde loon voor de groep kwam niet boven de 48.000 dollar uit – en hoewel werkgevers niet verplicht zijn om openbaar te maken hoeveel van hun werknemers gebruik maken van publieke voorzieningen zoals het SNAP-voedselhulpprogramma of Medicaid, laat het rapport zien dat veel werknemers bij deze bedrijven niet genoeg geld krijgen om in de basisbehoeften te voorzien.
In 2024 zou het gemiddelde loon van 13 van de in het rapport genoemde werkgevers een gezin van drie personen in aanmerking hebben gebracht voor SNAP-uitkeringen, waardoor het onder de inkomensdrempel van $33.576 zou vallen. In heel Nevada – waar de staatswet voorschrijft dat de overheid gegevens vrijgeeft over Medicaid-ingeschrevenen bij grote bedrijven – gebruikt bijna 78% van de werknemers van Amazon en Walmart Medicaid.
Het rapport stelt dat de bedrijven in kwestie feitelijk “overheidssteun gebruiken als bedrijfswelvaart” door hun lonen zo laag te houden.
“Als ze een groot deel van de kosten van levensonderhoud van hun werknemers mogen afwentelen op de belastingbetalers, betekent dit dat we deze op armoede gebaseerde bedrijfsmodellen ondersteunen”, zegt Sarah Anderson, auteur van het onderzoek en toezicht houdend op het Global Economy Project van het Institute for Policy Studies.
“Ik denk dat dit een groot deel van het betaalbaarheidsdebat is dat niet genoeg aandacht krijgt. De meeste aandacht gaat uit naar de stijgende kosten van zaken als huisvesting en boodschappen, en dat is allemaal een grote zorg. Maar als we niet dit armoede-loon-bedrijfsmodel en loononderdrukking hadden die verband houdt met de anti-vakbondstactiek van deze bedrijven, zouden we geen betaalbaarheidscrisis hebben en zouden mensen zich nu waarschijnlijk zorgen maken over voedsel op tafel of een dak boven hun hoofd.”
Veel werknemers komen nauwelijks
Zelfs zoals sommige van deze bedrijven heeft gestimuleerd uurloonzegt Anderson, ze blijven grotendeels deeltijdwerkers en seizoensarbeiders in dienst nemen – wat betekent dat veel van hun werknemers bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor gezondheidsvoordelen.
“We hebben zoveel van veel van deze bedrijven gehoord over hoe ze hun minimumlonen verhogen, en ze zullen opscheppen over hun gemiddelde lonen”, zegt Anderson. “Maar als je naar het gemiddelde loon kijkt… omvat dat ook deeltijdwerkers. Dat is waar je een veel duidelijker beeld krijgt, omdat zoveel van deze bedrijven ervoor hebben gekozen een bedrijfsmodel te hebben dat gebaseerd is op deeltijdwerkers.”
Met andere woorden: zelfs als hun werkgevers winstgevend en enorm succesvol zijn, hebben veel van deze werknemers nog steeds moeite om rond te komen.
Uit Anderson’s analyse bleek ook dat, hoewel werknemers misschien hebben geprofiteerd van tijdelijke loonsverhogingen tijdens de pandemie, deze winsten niet blijvend waren: tussen 2019 en 2024 daalden de gemiddelde lonen bij de twintig werkgevers die in het rapport worden genoemd met 4,6%, van $30.474 naar $29.087 (gecorrigeerd voor inflatie).
Het is niet helemaal duidelijk waarom dit het geval is; In de rapporten wordt opgemerkt dat de loondaling bij Costco kan worden toegeschreven aan een aanzienlijk deel van de omzet van de pandemie, wat leidt tot een toestroom van lager betaalde nieuwe medewerkers. FedEx zag een daling van de gemiddelde lonen na grote ontslagen waarbij duizenden banen verloren gingen. Bij andere bedrijven suggereert het rapport echter dat de reden mogelijk een toename van het aantal deeltijdwerknemers is.
De salarissen van CEO’s blijven stijgen
Ondertussen zijn de beloningen voor CEO’s echter blijven stijgen, waarbij topmanagers als Brian Niccol van Starbucks kunnen bogen op een totale beloning van meer dan $95 miljoen. (Het gemiddelde loon voor de werknemers bedroeg ter vergelijking $14.674.) Het gemiddelde salaris van de CEO van alle twintig in het rapport genoemde bedrijven bedroeg $18,6 miljoen.
Eén bevinding in het rapport illustreert werkelijk hoeveel bedrijfsleiders hebben geprofiteerd van het verhogen van de beloning van managers, ook al hebben hun werknemers weinig winst geboekt: minstens zestien miljardairs in het land – van wie de helft afkomstig is uit de Walton-familie, erfgenamen van Walmart – hebben hun fortuin opgebouwd via de twintig bedrijven in het rapport en dankzij laagbetaalde arbeid.
“Ze danken hun rijkdom aan het uitdagende werk dat al deze werknemers hebben gestoken in het creëren van waarde in deze bedrijven”, zegt Anderson. “En toch moeten (deze werknemers) nog steeds moeite hebben om rond te komen en zijn ze zelfs afhankelijk van overheidssteun.”
