De arbeidsmarkt is momenteel lastig: AI-overzichtsfiltersde opkomst van spook baanen zwaait weg ontslagen in de hele sector. Veel werknemers klampen zich in deze omgeving vast aan hun baan, een fenomeen dat bekend staat als ‘baan knuffels.”
Maar een verrassend aantal millennials uit het midden van hun carrière doet geen moeite om ontslag te vermijden. In plaats daarvan geven ze toe dat ze de voorkeur geven aan een extern duwtje in de rug, omdat het alternatief – vrijwillig navigeren op een chaotische arbeidsmarkt – te riskant aanvoelt.
En experts zeggen dat het een trend is die de groep net onder de millennials ongerust zou moeten maken.
Een recente studie van de 2.000 generatie Z- en millennial-werknemers in de VS ontdekte volgens online onderwijsplatform ELVTR dat 37% van de millennials ontevreden is over hun huidige rol en dat 55% zich onzeker voelt in hun carrière. Bijna zes op de tien zeiden dat ze hoopten op een extern excuus om een baan op te zeggen waarin ze het gevoel hadden vast te zitten, zoals ontslag.
Roman Peskin, CEO van ELVTR, noemt het ‘carrièredysmorfie’: banen bieden niet langer de stabiliteit en opwaartse mobiliteit die ze vroeger boden. Bovendien hebben veel jonge mensen hoge studieschulden, waardoor de belangstelling groeit in een wereld waarin de kosten van levensonderhoud blijven stijgen, waardoor traditionele mijlpalen zoals het bezitten van een eigen huis steeds meer buiten bereik komen.
“We hebben ze een carrièrevisie verkocht die ze waarschijnlijk niet zullen krijgen”, vervolgt Peskin. “Ze zijn meer bereid zichzelf de gedachte toe te staan: ‘Ik moet iets anders vinden, maar ik kan het me niet echt veroorloven om zelf de trekker over te halen’.”
Dat millennials in het geheim wensen dat hun baan zou verdwijnen, is een waarschuwingssignaal voor Gen Z-ers. Ze betreden een beroepsbevolking waar vrijwel elke sector een nieuwe vorm krijgt AI en instabiliteit, en waar het veel moeilijker kan zijn om aangenomen te worden en een zinvolle carrière op te bouwen dan ze dachten.
Het gevoel vast te zitten in een instortende carrièrepiramide
Veel millennials hebben het gevoel dat ze vastzitten, niet in staat zijn om te stoppen, maar er niet van overtuigd zijn dat een verblijf de beloofde toekomst zal opleveren. Op sociale media wordt deze malaise “Grote millenniumcarrièrecrisis.”
Jessi Jean, een contentmaker die vertelt over het keerpunt in haar carrière op 35-jarige leeftijd, beschreef het in een TikTok eind vorig jaar. Ze zei dat vooral millennials een versie van succes wordt verkocht die ‘niet meer bestaat’.
“Er wordt ons verteld: ga naar school, kies een verantwoordelijke carrière, werk hard… als je de ladder beklimt, zul je zeker beloond worden”, zei ze. “Koop een huis, trouw, krijg kinderen en dan zul je tevreden zijn.” Maar velen die dat pad volgden, kregen te maken met recessies, stijgende schulden aan studentenleningen, hoge huisvestingskosten en nu ook snelle vooruitgang op het gebied van AI.
“Nu neemt technologie hele arbeidsmarkten weg”, zei Jean. “Dus ik denk dat zovelen van ons zich ervan bewust zijn dat de droom van onze ouders niet de onze is.”
Deze spanning suggereert dat de carrièreladder zelf niet werkt – waarbij millennials deze van binnenuit zien instorten.
Het einde van vallen en opstaan
Tientallen jaren lang functioneerden bedrijfsstructuren als piramides. Met vallen en opstaan vonden ze hun beste mensen werkgelegenheid breed aan de onderkant, train en test ze en promoot de sterkste artiesten. Op die manier had je, als je tien kandidaten aannam, er maar één nodig om als toekomstige leider naar voren te komen.
Maar die structuur verandert snel en jong talent staat voor een ‘jobpocalypsAI hervormt de onderste treden van de carrièreladder, waarbij bedrijven als PwC en IBM waarschuwen dat automatisering de banen op instapniveau in het bedrijfsleven kleiner maakt.
HR-softwarebedrijf Avature’s nieuwste AI-impactrapportUit een onderzoek onder 180 HR-, talentverwervings- en talenttechnologieprofessionals in verschillende sectoren over de hele wereld bleek dat 76% van de respondenten van mening is dat AI de aanwervingen aanzienlijk zal terugdringen, waardoor er een ‘instapniveau-squeeze’ ontstaat.
CEO en oprichter van Avature, Dimitri Boylan, legt uit Snel bedrijf dat veel klanten van het bedrijf, variërend van Apple tot Xerox, geloven dat deze piramide “in de toekomst niet zal bestaan”.
Bedrijven kunnen het zich niet langer veroorloven om te experimenteren, dus moeten ze vanaf het begin veel nauwkeuriger zijn bij het selecteren van junior medewerkers, wat intensievere wervingsprocessen voor junior functies betekent.
Zelfs degenen die wel worden aangenomen, kunnen merken dat er minder tolerantie is voor fouten. Het oude systeem stelde jonge werknemers in staat om tijdens hun werk te leren en uit te groeien tot management, maar een door AI ondersteund personeelsbestand biedt mogelijk veel minder geduld en ruimte voor verbetering.
“Het is een samengesteld probleem”, zegt Boylan. “De generatie die nu de arbeidsmarkt betreedt, de 18- tot 25-jarigen, dit zal een zeer grote impact op hen hebben.”
‘Midlifecrises bereiken nu 25’
Ella Robertson McKay, algemeen directeur van de NGO One Young World voor jeugdleiderschap, is het ermee eens dat jongeren in hun leven en carrière met meerdere stressoren te maken krijgen. Maar ze wijst ook op hun aanpassingsvermogen en digitale vaardigheid als sterke punten.
‘Ik maak me geen zorgen over het leiderschapsniveau onder Generatie Z’, zegt ze. Het is gewoon een kwestie van ze eruit halen, en dat zou kunnen betekenen dat een nieuwe pijpleiding volledig moet worden geherstructureerd.
Boylan zegt dat het aan HR is om te begrijpen hoe de architectuur van hun organisaties verandert en mensen in de goede richting te bewegen – hoewel het enige tijd zal duren voordat de beste route duidelijk wordt.
“Ze moeten nog veel uitzoeken”, zegt Boylan. “Maar ze hebben nog niet genoeg gegevens om dat te doen.”
Er zullen altijd ambitieuze werknemers zijn die bereid zijn onzekere tijden door te komen, zegt Peskin. Topbedrijven zullen altijd bereid zijn te betalen voor toptalent. Maar die kloof wordt groter en er is in geen enkele sector een garantie voor baanzekerheid.
“Het wordt steeds meer een wet van de jungle”, zegt Peskin. “Midlifecrises bereiken nu 25 jaar omdat desillusie veel sneller komt.”
Millennial-werknemers die fantaseren over hun ontslag kunnen worden afgeschilderd als een burn-out, maar het duidt op meer dan dat. Dat is een opvallende rode vlag voor degenen die willen doorbreken in de door hen gekozen branche.
Terwijl millennials heimelijk hopen van een afbrokkelende carrièreladder te worden geduwd, zal Gen Z misschien merken dat dit helemaal niet op hen wacht.
