Walvisbioloog Nan Hauser werd meer dan 10 minuten door het water geduwd door een bultrug van 20.000 kilo, terwijl een 4,5 meter lange tijgerhaai vlakbij op de Cook Eilanden op de loer lag
Dit is het adembenemende moment waarop een kolossale bultrug van 50.000 pond een nietsvermoedende snorkelaar beschermde tegen een HAAI door haar door het water te leiden.
De opmerkelijke beelden gemaakt door Nan Hauser en haar team – inclusief point-of-view beelden – laten zien hoe de walvis zeebioloog Nan met zijn kop en mond duwde.
Het mannetje verborg haar onder zijn borstvin – en tilde de bioloog een keer zelfs uit het water – hoewel dat niet op de beelden te zien is.
Nan gelooft dat dit de instinctieve aard van de walvis aantoont om andere soorten te beschermen – inclusief mensen – iets wat volgens haar nog nooit eerder op film is gedocumenteerd.
Het is een instinct dat de bioloog vergelijkt met brandweerlieden die bereid zijn een brandend gebouw binnen te stormen om de levens van volslagen vreemden te redden.
In de buurt van het ongeveer 20.000 kilo wegende wezen lag een tijgerhaai van 4,5 meter op de loer, zei Nan, en hoewel het roofdier op de beelden alleen in de verte zichtbaar is, filmde het team van Nan de duiker ook vanaf een nabijgelegen schip.
Op de beelden is te zien hoe ze tevoorschijn komt en roept dat er een haai in de buurt is.
Buiten het frame kreeg een andere walvis herhaaldelijk een klap in de staart, waardoor de haai wegdreef van Nan en de walvis die haar leidde.
Toen Nan de haai eindelijk zag, nam ze eerst aan dat het een andere walvis was – totdat ze zag dat zijn staart heen en weer zwaaide in plaats van op en neer, als een walvis.
Toen Nan de veiligheid van het schip bereikte, in de wateren bij Muri Beach, Rarotonga, Cook Eilandenin oktober kwam de walvis zelfs boven water om haar welzijn in de gaten te houden.
Nan, die op de Cook Eilanden woont, legde uit: “Ik wist niet zeker wat de walvis aan het doen was toen hij naar me toe kwam en hij bleef me ruim tien minuten rondduwen. Het leek wel uren. Ik was een beetje gekneusd.
“Ik heb 28 jaar onder water doorgebracht walvissenen nog nooit heb ik een walvis gehad die zo tastbaar was en er zo op aandrong mij op zijn hoofd, buik of rug te leggen, of vooral probeerde mij onder zijn enorme borstvin te stoppen.
“Ik probeerde bij hem weg te komen uit angst dat als hij me te hard zou slaan, of me zou slaan met zijn zwemvliezen of staart, mijn botten zouden breken en mijn organen zouden barsten. Als hij me onder zijn borstvin zou houden, zou ik zijn verdronken.
“Ik wilde niet in paniek raken omdat ik wist dat hij mijn angsten zou wegnemen.
“Ik bleef tot op zekere hoogte kalm, maar was er zeker van dat het hoogstwaarschijnlijk een dodelijke ontmoeting zou worden.
“Ik voel me heel nauw verwant met dierdus ondanks mijn bezorgdheid probeerde ik kalm te blijven en erachter te komen hoe ik bij hem weg kon komen.
“Ik heb mijn ogen nooit van hem afgewend, dus ik zag de haai niet meteen.”
Terwijl de clip laat zien dat de walvisbioloog het enorme wezen aanraakt – iets wat niet mag worden aangemoedigd – hield ze vol dat de walvis degene was die met geweld direct fysiek contact met haar initieerde.
Nan zei: “Ik raak de walvissen die ik bestudeer nooit aan, tenzij ze ziek zijn of aan het strand zijn.
“In mijn hoofd had ik een beetje plezier toen ik regels en voorschriften schreef over het lastigvallen van walvissen – en hier werd ik lastiggevallen door een walvis”.
Nan was de walvis nog nooit tegengekomen voordat hij die dag het water in dook.
De cameraman die het incident van dichtbij vastlegde, had nog nooit walvissen gefilmd, dus hij wist niet hoe buitengewoon dit gedrag was.
Op het nabijgelegen onderzoeksschip van Nan waren haar collega’s echter bezorgd over haar veiligheid en lieten ze hun dronebeelden achter omdat ze, zoals Nan zich het moment herinnert, ‘mijn dood niet wilden filmen’.
Nan had eerder gehoord over het altruïstische gedrag van bultruggen – het beschermen van hun jongen, andere soorten walvissen, zeehonden en dolfijnen – maar wetenschappers hebben nog nooit gezien dat bultruggen daadwerkelijk mensen beschermen.
Het is bekend dat dolfijnen beschermend gedrag vertonen en er zijn veel verhalen verteld.
Nan was in de afgelopen 28 jaar nog nooit getuige geweest van een dergelijk incident met een bultrug en had ook geen beelden gezien van het bestuderen van walvissen.
Meer dan tien minuten lang, zei Nan, was ze gefocust op de walvis, zich niet bewust van de haai in de buurt.
De bioloog hoopt nu de beelden te delen die zij en haar collega’s hebben kunnen vastleggen om het onderzoek naar en het bewustzijn over dergelijke acties van walvissen te vergroten.
Nan zei: “Er is een wetenschappelijk artikel gepubliceerd over bultruggen die andere diersoorten beschermen, geschreven door Robert Pitman.
“Ze verbergen bijvoorbeeld zeehonden onder hun borstvinnen om ze te beschermen tegen orka’s.
“Ze tonen echt altruïsme – soms met het risico hun eigen leven te verliezen.”
Volgens Nan is dit het eerste geregistreerde geval van een bultrug die een mens beschermt tegen een enorme tijgerhaai.
“Andere vissers en duikers hebben dezelfde haai bij het rif gezien en beweren dat deze zo groot is als een pick-up.
“Sommigen schatten dat het 6 meter lang is.
“Het is grappig hoe de rollen hier omgedraaid zijn: ik heb de afgelopen 28 jaar gewijd aan het beschermen van walvissen, en op dat moment wist ik niet eens dat ze mij beschermden!”.
