Miguel Castro Freitas komt tot zijn recht bij Dreuzels. Zijn debuut in september liet zich leiden door de voorliefde van het merk voor nightcrawler-glamour: denk aan latex kokerrokken en sculpturale pakken met zandlopertaille; femme fatale wreedheid. Sinds hij bij het huis aankwam, heeft hij nagedacht over de clichés van powerdressing en de pijlers van het Mugler-imperium. Voor zijn tweede optreden draaide Freitas de knop een tandje hoger. Hij was vooral geïnteresseerd in Manfred Thierry Muglers fetisjering van militaire kleding. Tegenwoordig vertegenwoordigen deze uniformen corrupte krachten die wereldwijd chaos en ontwrichting veroorzaken. “Uiteindelijk wil deze show erkennen dat zelfbekrachtiging het krachtigste tegengif is voor duidelijkheid in het licht van de onderdrukkende krachten en het grijze politieke klimaat dat ons op dit moment omringt”, schreef de ontwerper in zijn shownotities.
En toen kwamen zijn muzen in leren militaire overhemden en jassen met epauletten op grote, megabrede schouders uit de jaren 80. Ze waren uitgevoerd in knalroze en neonblauwe en gele tinten, vaak gedragen met scherpe kokerrokken die de look een ‘maak me niet druk’-attitude gaven. Meer linebacker-proporties waren te zien in mooie, zigzag-maillots die over een skinny pantalon werden gedragen en een sprankelende jurk die rond het lichaam zweefde voordat hij uitliep in een geplooide, smalle zoom. Freitas had iedereen, van Joan Crawford tot Joan Of Arc, op zijn moodboard toen hij zich zijn stoere team voorstelde. Hun garderobe, gebouwd op sobere silhouetten en een glorieuze reeks contrasterende tinten, creëerde een van de meest spectaculaire momenten in Parijs. Freitas’ Mugler begint vorm te krijgen.
Fotografie met dank aan Mugler.
