Zilveren tanden voor kinderen: waarom tandartsen ze gebruiken en zijn ze veilig?

Als de tandarts van uw kind dit heeft aanbevolen zilveren tanden voor kinderenUw eerste reactie kan zorgen of verwarring zijn. Zilverkleurige tandvullingen, ook wel amalgaam genoemd, worden al meer dan 150 jaar in de kindertandheelkunde gebruikt. Ze zijn nog steeds een van de meest onderzochte en besproken materialen in de moderne tandheelkunde. Begrijp daarom precies wat ze zijn, waarom tandartsen Als u ze gebruikt en of ze echt veilig zijn, kunt u een veilige, weloverwogen beslissing voor uw kind nemen.

De term ‘zilveren tanden’ verwijst meestal naar twee dingen: zilveren amalgaamvullingen die in gaatjes worden geplaatst en roestvrijstalen kronen die worden gebruikt om ernstig beschadigde melktanden te bedekken. Beide opties hebben uitgebreide ervaring in de kindertandheelkunde. Maar ouders hebben tegenwoordig meer vragen dan ooit over het kwikgehalte, het uiterlijk en of tandkleurige alternatieven een betere keuze zijn.

Wat zijn zilveren tanden voor kinderen?

Zilveramalgaamvullingen zijn gemaakt van een mengsel van metalen, waaronder zilver, koper, zink, tin en elementair kwik. Kwik fungeert als het bindmiddel dat de metaallegering bij elkaar houdt en de vulling duurzaamheid geeft. Tandartsen gebruiken al meer dan 150 jaar zilveramalgaam om gaatjes te vullen vanwege de sterkte, de lage kosten en de lange levensduur ervan.

Roestvrijstalen kronen zijn een apart type zilveren tandheelkunde die specifiek in de kindertandheelkunde wordt gebruikt. Deze voorgevormde metalen doppen bedekken een gehele beschadigde of ernstig beschadigde melktand.

Tandartsen adviseren vaak roestvrijstalen kronen wanneer een gaatje te groot is voor een standaardvulling of wanneer een tand een pulpotomie (babywortelkanaalbehandeling) heeft ondergaan. Bovendien beschermen ze de kwetsbare tanden van zeer jonge kinderen die mogelijk nog niet meewerken aan langere, complexere tandheelkundige behandelingen.

Waarom gebruiken kindertandartsen zilvervullingen?

Kindertandartsen kiezen voor zilveramalgaam om verschillende praktische redenen die hun jonge patiënten rechtstreeks ten goede komen. Door deze redenen te begrijpen, kunnen ouders de logica achter de aanbeveling zien, in plaats van zich alleen maar gealarmeerd te voelen door het woord ‘kwik’.

• Duurzaamheid: Amalgaamvullingen gaan gemiddeld 10 tot 15 jaar mee; sommige gaan zelfs nog langer mee; dit maakt ze ideaal voor achtertanden die zware kauwkrachten absorberen

• Vochttolerantie: Zilveramalgaam hardt en hecht betrouwbaar, zelfs in een natte omgeving; Kinderen hebben vaak moeite om stil te blijven en hun mond droog te houden, dus amalgaam geeft tandartsen een vergevingsgezinder materiaal om mee te werken

• Kosteneffectiviteit: Amalgaam is aanzienlijk goedkoper dan composiethars of keramische alternatieven, waardoor tandheelkundige zorg toegankelijker wordt voor gezinnen

• Plaatsingssnelheid: Amalgaamvullingen zijn sneller te plaatsen dan composietharsvullingen, waardoor de tijd die een kind in de tandartsstoel moet zitten, wordt verkort

• Antibacteriële eigenschappen: De metalen in amalgaam creëren een mild antibacterieel milieu dat helpt voorkomen dat zich secundaire bederf vormt rond de randen van de vulling

Bovendien maakt de sterkte van amalgaam het, vooral voor achterste kiezen (kiezen), tot een praktische oplossing voor de lange termijn.

Daarentegen vereisen witte composietharsvullingen, hoewel esthetisch aantrekkelijk, een volledig droog veld tijdens het aanbrengen en kunnen techniekgevoeliger zijn wanneer ze bij zeer jonge of angstige kinderen worden geplaatst.

Zijn zilveren tanden veilig voor kinderen? Wat het onderzoek zegt

De veiligheid van zilveramalgaam bij kinderen is een van de meest grondig onderzochte onderwerpen in de moderne tandheelkunde. De Nationale gezondheidsinstituten financierde twee grote gerandomiseerde klinische onderzoeken met elk meer dan 500 kinderen.

Beide onderzoeken vonden onafhankelijk van elkaar geen waarneembaar verlies van intelligentie, geheugen, coördinatie, concentratie of nierfunctie bij kinderen met amalgaamvullingen vergeleken met kinderen met composietharsvullingen gedurende vijf tot zeven jaar follow-up.

De Amerikaanse tandheelkundige verenigingDe Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention, de Wereldgezondheidsorganisatie en de American Academy of Pediatrics zijn het er allemaal over eens dat tandheelkundig amalgaam een ​​veilig en effectief gaatjesvulmateriaal is, gebaseerd op uitgebreid wetenschappelijk bewijs.

De FDA heeft in 2019 meer dan 100 kwikonderzoeken beoordeeld en geconcludeerd dat blootstelling aan kleine hoeveelheden kwik uit amalgaamvullingen geen gezondheidsrisico vormt voor de algemene bevolking.

Bovendien bleek uit een evaluatie van negen onderzoeken door de Universiteit van Rome uit 2021 dat patiënten met amalgaamvullingen geen hoger risico hadden op neurologische of gedragsproblemen vergeleken met patiënten met andere soorten vullingen.

Wie moet zilveramalgaam vermijden?

Hoewel amalgaam voor de meeste kinderen veilig is, lopen bepaalde groepen een verhoogd risico en moeten ze dit waar mogelijk vermijden. De FDA identificeert specifiek deze groepen met een hoger risico:

• Kinderen jonger dan zes jaar: Klinische onderzoeken bij kinderen onder de zes jaar zijn zeer beperkt; de zich ontwikkelende neurologische systemen van zeer jonge kinderen kunnen bijzonder gevoelig zijn voor blootstelling aan kwikdamp

• Kinderen met neurologische aandoeningen: Aandoeningen die de ontwikkeling van de hersenen en zenuwen beïnvloeden, vergroten de kwetsbaarheid voor zelfs een lage blootstelling aan kwik

• Kinderen met verminderde nierfunctie: Kwik wordt via de nieren verwerkt; daarom verhoogt elke bestaande nierfunctie het risico op kwikaccumulatie

• Kinderen met een bekende gevoeligheid of allergie voor kwik of andere amalgaambestanddelen: Allergische reacties kunnen, hoewel zeldzaam, voorkomen en vereisen alternatieve vulmaterialen

Voor deze kinderen met een hoger risico zijn kwikvrije alternatieven zoals glasionomeercement of composiethars de aanbevolen opties. Informeer daarom altijd uw kindertandarts over bestaande gezondheidsproblemen voordat uw kind tandvullingen krijgt.

Zilveramalgaam versus witte composietvulling voor kinderen

Veel ouders vragen zich af of witte tandkleurige vullingen een betere keuze zijn voor hun kinderen. Beide materialen hebben echte voordelen en beperkingen. Hier is een duidelijke vergelijking om u te helpen uw opties af te wegen:

• Verschijning: Composiethars komt overeen met de natuurlijke tandkleur; amalgaam is zichtbaar zilvergrijs, wat te zien is aan de kiezen als de mond wijd opengaat

• Duurzaamheid: Amalgaam overleeft doorgaans composiethars in hogedrukgebieden zoals dorsale kiezen; composiet is aanzienlijk verbeterd en kan nu tot 20 jaar meegaan als het op de juiste manier wordt geplaatst

• Tandstructuur verwijderd: Amalgaam vereist dat er meer gezond tandmateriaal wordt verwijderd om een ​​mechanische sluiting te creëren; composiet hecht rechtstreeks aan de tand en behoudt een meer natuurlijke structuur

• Gevoeligheid: Composiethars is minder gevoelig voor temperatuurveranderingen dan amalgaam, waardoor het voor jonge patiënten comfortabeler is in de periode direct na plaatsing

• Kosten: Amalgaam is over het algemeen goedkoper; Composietvullingen kosten meer en het verschil kan aanzienlijk zijn als er meerdere gaatjes moeten worden behandeld

• Moeilijkheidsgraad: Composiet vereist een perfect droog veld en een nauwkeurigere techniek; Amalgaam is vergevingsgezinder en sneller, wat jonge mensen ten goede komt angstige kinderen

Als gevolg van deze afwegingen gebruiken veel kindertandartsen een combinatie van beide materialen. Ze raden doorgaans composiethars aan voor de voortanden, waar het uiterlijk het belangrijkst is, en amalgaam- of roestvrijstalen kronen voor de achterste kiezen, waar sterkte en duurzaamheid prioriteit hebben.

Roestvrijstalen kronen: van dichterbij bekeken

Roestvrijstalen kronen zijn het meest voorkomende type zilveren tanden met volledige dekking dat wordt gebruikt in de kindertandheelkunde. Het zijn geprefabriceerde metalen kapjes die een tandarts in één afspraak over een beschadigde melktand plakt. Tandartsen raden ze vaak aan voor tanden met zeer grote gaten, tanden die een pulpotomie hebben ondergaan of tanden die ernstig verzwakt zijn door tandbederf.

Roestvrijstalen kronen zijn extreem duurzaam en falen zelden gedurende de levensduur van een melktand. Bovendien hebben ze thuis geen speciaal onderhoud nodig, afgezien van normaal poetsen en flossen. De kroon valt op natuurlijke wijze uit wanneer de melktand die hij bedekt, uitvalt, waardoor het een tijdelijke maar zeer effectieve oplossing is.

Daarom moeten ouders zich geen zorgen maken als hun kind een roestvrijstalen kroon krijgt; het is een standaard, algemeen aanvaarde kindertandheelkundige behandeling met een uitstekende staat van dienst.

Hoe u met de tandarts van uw kind kunt praten over zilveren tanden

Als de tandarts van uw kind zilveren vullingen of kronen aanbeveelt, kunt u door een lijst met vragen op te stellen, meer zelfvertrouwen krijgen en op de hoogte blijven van het behandelplan. Overweeg om te vragen:

• Behoort mijn kind tot een van de risicogroepen die amalgaam moeten vermijden?
• Bevindt de holte zich op een achterste kies of op een voorste tand en welke invloed heeft dit op de beste materiaalkeuze?
• Wat is het kostenverschil tussen amalgaam en composiet voor deze specifieke tand?
• Hoe lang verwacht u dat deze vulling of kroon meegaat, gezien de leeftijd van mijn kind en de staat van de tand?
• Zijn er tekenen waar ik thuis op moet letten na de procedure?

Bovendien verbetert het kiezen van een board-gecertificeerde kindertandarts de kwaliteit van de zorg die uw kind krijgt aanzienlijk. Kindertandartsen voltooien naast de algemene tandheelkunde nog eens twee tot drie jaar gespecialiseerde opleiding, waarbij ze zich uitsluitend richten op de unieke gedrags-, ontwikkelings- en tandheelkundige behoeften van kinderen. Daarom hebben hun aanbevelingen het gewicht van zowel de algemene tandwetenschappen als de kindspecifieke expertise.