Iraans-Koerdische strijders zeggen dat ze klaar zijn om te vechten, maar wachten op bevelen – The National

Brandstof, Irak – Een verroeste metalen poort en een door de wind geblazen vlag markeren de ingang van de basis van de Koerdische Vrijheidspartij buiten de Noord-Iraakse stad Erbil.

Op het plateau achter het kamp staat een luchtafweergeschut, dat bestaat uit rijen gebouwen van sintelblokken die tegen de met struikgewas bedekte heuvels aan liggen.

Ali Mahmoud Awara, een Koerdische strijder gekleed in camouflagekleding, een sjaal en hardloopschoenen, was zenuwachtig om daar aanwezig te zijn gezien de oorlog in het aangrenzende Iran.

“Al onze bases zijn het doelwit van de Iraniërs”, zei hij.

De gewapende groep waartoe Awara behoort, ook bekend als PAK, is een van de weinige die opereert vanuit de Noord-Koerdische regio van Irak.

Hun uiteindelijke doel is een grotere autonomie voor de miljoenen etnische Koerden verspreid over de regio zonder een eigen thuisland.

Ze verlangen ook naar de dood van het Iraanse regime, dat lange tijd de rechten, taal en cultuur van de Koerdische minderheid heeft onderdrukt.

Als gevolg daarvan heeft de Amerikaans-Israëlische oorlog, die op 28 februari begon, aanleiding gegeven tot een verhit debat over de vraag of Iraans-Koerdische strijders zich bij de strijd zouden moeten aansluiten.

Awara is zeker bereid.

Hij is geboren in Iran, maar is twaalf jaar geleden de grens overgestoken naar Irak om zich aan te sluiten bij een Koerdische groepering die strijdt tegen Islamitische Staat.

Nu ligt de focus op Teheran.

Awara zei dat hij niets liever wil dan naar huis terugkeren om het islamitische regime dat hij veracht omver te werpen. Hij verlangt ernaar ‘met mijn hart en mijn lichaam’, zei hij.

De Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde heeft geprobeerd te voorkomen dat Koerden als Awara de grens met Irak zouden oversteken om een ​​nieuw front in de oorlog te openen.

Op 4 maart zei Awara dat er drie Iraanse Fattah-raketten waren die de basis van de Koerdische Vrijheidspartij raakten, gericht op het kantoor van de leider van de groep, Hussein Yazdanpanah.

Een tienjarige veteraan van de groep, Kawan Rashidi, werd gedood en drie anderen raakten gewond. Yazdanpanah was op dat moment niet in zijn kantoor en bleef ongedeerd.

“Ze willen niet dat de Koerdische beweging vooruitgang boekt”, zei Awara.

Drie dagen na de aanval lag een stapel metaalresten, waarvan de jagers zeiden dat het raketfragmenten waren, op het puin als bewijs van de oorzaak van het wrak.

Door aanhoudende raket- en drone-lanceringen was het kamp vrijwel leeg. Toen Global News zaterdag op bezoek kwam, waren de strijders in aantal overtroffen door katten en honden.

Koerdische strijders die door Global News werden geïnterviewd, waren ervan overtuigd dat ze bereid waren de Iraanse strijdkrachten te helpen aanvallen.

De vraag is of ze dat ook moeten doen.

De Amerikaanse president Donald Trump zei aanvankelijk dat hij er “helemaal vóór” was dat ze een grondoorlog zouden lanceren tegen de omstreden regering in Teheran.

In het weekend kwam hij op zijn schreden terug en zei dat de Koerden weliswaar bereid waren zich bij de oorlog aan te sluiten, maar dat hij hen had verteld dat die al ‘ingewikkeld genoeg’ was.

Hoe dan ook, zelfs nu de Koerdische leiders twijfelen of ze erbij betrokken zullen worden, hebben Iraanse raket- en drone-aanvallen op hun faciliteiten hen bij het conflict betrokken.

Het Witte Huis heeft berichten ontkend dat de CIA de Koerden bewapende, maar Amerikaanse troepen lijken zwaar doelwit te zijn geweest in het overwegend Koerdische westen van Iran.

Door Iraanse wapens en militaire faciliteiten uit te schakelen vlakbij de Iraakse grensde VS proberen mogelijk de weg vrij te maken voor een Koerdische opstand.

En nu Trump die van Iran eist “Onvoorwaardelijke overgave’, maar zegt dat hij niet bereid is Amerikaanse grondtroepen te sturen, zouden de Koerden kunnen helpen de balans te doen doorslaan.

Maar er bestaat bezorgdheid dat een door de VS gesteund Koerdisch offensief zou kunnen leiden tot een burgeroorlog die Iran langs meerdere etnische lijnen zou verdelen.

Irak, dat van 1980 tot 1988 in oorlog was met Iran en nog steeds herstellende is van de verwoesting door ISIS, aarzelt eveneens om in een nieuw conflict te worden betrokken.

De noordelijke regio van Irak wordt nu al geconfronteerd met aanvallen op zijn Amerikaanse bezittingen, hotels en Koerdische bases en zou nog erger kunnen worden als het een halteplaats zou worden, en Iran heeft dat ook al gedreigd.

En Koerdische groepen zijn op hun hoede voor de Verenigde Staten, die de reputatie hebben ze te gebruiken wanneer dat nodig is om de Amerikaanse belangen te behartigen en deze vervolgens in de steek te laten.

“Die geschiedenis maakt de Koerdische groepen op hun hoede”, zegt Yerevan Saeed, directeur van het Global Kurdish Initiative for Peace aan de Amerikaanse Universiteit.

“Ze zijn naar verluidt op zoek naar politieke garanties van de regering-Trump voordat ze zich volledig engageren”, zei Saeed vertelde de Atlantische Raad.

De woordvoerder van de Koerdische Vrijheidspartij bevestigde dat zijn organisatie in gesprek was met Amerikaanse en Israëlische functionarissen, maar zei dat er geen sprake was van coördinatie.

Maar in een interview dat buiten werd afgenomen uit angst dat het partijkantoor zou worden aangevallen, zei Khalil Kani Sanani dat de dagen van het Iraanse regime geteld waren.

Hoewel hij ontkende wapens uit de Verenigde Staten of Israël te hebben ontvangen, zei hij dat Iraans-Koerdische strijders goed voorbereid waren om te vechten als ze besluiten mee te doen.

Met betrekking tot de recente aanval op het kantoor van zijn leider deed Sanani deze af als een concessie van Iran aan de kracht van de Koerdische gewapende groepen in Irak.

Ondanks zijn raket- en drone-aanvallen zei hij dat Iran niet in staat was een bedreiging voor de Koerden te vormen. “Ik denk dat Iran erg zwak is”, zei Sanani.

De Koerdische strijd tegen Iran en de oorlog tussen de VS en Israël zijn verschillende conflicten met een gemeenschappelijke vijand, zei een hooggeplaatst lid van een andere groep, de Koerdische Democratische Partij van Iran.

“De realiteit is dat dit een Amerikaanse en Israëlische oorlog is”, zei Hassan Sharafi.

Maar hoewel zijn organisatie ervan had afgezien de grens over te steken om zich bij de strijd aan te sluiten, waren haar faciliteiten de afgelopen tien dagen toch zes keer aangevallen, zei hij.

Het interview vond plaats nadat Global News aanvankelijk te horen kreeg dat het partijkantoor moest verlaten vanwege een mogelijke drone-aanval.

Zaterdag zei de Iraanse president Masoud Pezeshkian dat Teheran de aanvallen op buurlanden stopte en in plaats daarvan opriep tot diplomatie.

Maar toen Awara later die dag zijn basis bezocht, zei hij tegen de verslaggevers dat ze moesten evacueren vanwege een raketwaarschuwing. Later werden er explosies gehoord, ook al waren ze ver van het toneel verwijderd.

Die nacht werd een andere Koerdische basis in Sulaymaniah aangevallen, evenals het vliegveld in Erbil. De president van de regio Koerdistan, Masoud Barzani, reageerde met een berisping.

“Iedereen moet duidelijk begrijpen dat geduld en zelfbeheersing grenzen hebben”, schreef hij in zijn verklaring, waarin hij waarschuwde dat “deze opzettelijke aansporing tot vechten ernstige gevolgen zal hebben.”

In plaats van te stoppen zijn de aanvallen geëscaleerd, wat de Koerdische facties ertoe heeft aangezet een actie uit te vaardigen gezamenlijke verklaring en verzekerden hun leden dat de “strijd om de omverwerping van de Islamitische Republiek” zou voortduren.

Of Awara en zijn collega’s de kans krijgen om het op te nemen tegen het Iraanse regime, is een beslissing voor zijn leiders, zei hij.

‘Wij zijn klaar voor de strijd’, zei hij. “Het Koerdische volk heeft vrijheid nodig.”

Ze moeten alleen eerst hun marsorders krijgen.

“Wij wachten.”

Stewart.Bell@globalnews.ca